The Essential (missing) Role of Man in the Universe / İnsanoğlu’nun Evren’deki Önemli (eksik) Rolü

[Türkçe çeviri için yorum bölümüne bkz.]

* * *

‘ There is a diversity of gifts, but it is the same Spirit; diversity of ministries, but it is the same Lord; diversity of operation, but it is the same God who operates everything in everyone’ Paul, 1 Corinthians 12.

Dear Friends, today we are happily bringing you, for unlimited joyful sharing, excerpts from the writings of the  ‘ Philosophe Inconnu ‘ and these golden words are sparkling on the coal of my soul and making it ablaze again! May you feel it  too !

About Universal Love

…/…

” In deed, if man considers a moment what is happening in the hidden and inward regions of our being, he will find that all divine rays are continuously darting in him; that they come, as a matter of speech, in masses and without interruption; that they elaborate there; that each of them classifies itself according to its character and its gender, and it is by coming and hitting  like that on this important mirror that they reflect themselves towards the supreme source and present themselves embodied and with a distinction they didn’t have before, that helps to make them more sensitive.

If the same man will then consider himself in relation with the surrounding nature, he knows so badly to use, he will see it is for him only a privilege like he is also God’s prerogative; he will see that in the stream of the thoughts that abound in him, there are some that will gather towards their maker with a respectful homage and the silent memory of sweet pleasures, there are some others, in even bigger numbers, that strive to get out of him and focus on all the objects that surround him: The  stars, the elements, all realms of nature, all the species that dwell in these realms, all the properties that distinguish them, al the actions that animate and move this great group of things, all are for man like as many mirrors, on which he continuously spread all the exhalations of his being and who reflecting them back with colors and shapes, give him a visible testimony of his greatness and his role in the Universe.”

…/…

Of the spirit of divine mirrors, spiritual, natural, etc…

” The reason why God has produced millions of spirit-beings is that he could have in their sheer existence an image of his own creation (generation); because, without this, as we saw before, he would not know himself, because he proceeds only forwards him; also despite these uncountable mirrors that gather from all sides, around him, his universal rays, each of them according to its own particular property, he  knows himself only in the product and its result and stands in his own center forever surrounded by his unfathomable magic.

The spirit-beings follow the same law. We only know the length of our thoughts only by the images that take birth in us, that spring from our center, and that, in the limits of their power, become sensible and comprehensible to us by their fertilizing meeting of their common potentialities. These images are the mirrors in which our spirit contemplates itself and acquires the knowledge of its own treasures. This is why the more we use our intellectual and moral faculties in their true ways, the more we acquire esteem and admiration for the nature of our being and consequently, the more we fulfill the supreme plan that invites us to help God to know himself in his products and results and that he only can do this in finding around him pure mirrors on which he can reflect his own rays.

This law of the mirrors is so much foundational, that it is not only the structures created by our own mind that help us to gather our images and reflect them; but all that which is surrounding us can fulfill this mission for us; therefore we look continuously for structures around us: This is what makes us devoted so passionately to the culture of arts and sciences and to the study of all these external objects that strike our eyes and that reflect us our own wisdom, like we reflect God’s wisdom. This is mostly why we like so much having a space in the heart and mind of our fellowmen, because we should find there mirrors that would magnify the intensity of ours and that help us more to achieve the main and sovereign object of our very own existence.

But if it is possible that we create in us and outside of us faithful mirrors of our potentialities and of our spiritual treasures and that are reflecting, according to their different measures, truth ‘s abundant richness, there can also be unfaithful mirrors that will repel it, like there is a void of mirrors that only make her cease appearing; this is what makes lighter men, imbeciles and the impious ones; therefore there are a few diverse species of opponent of the truth, amongst men: one is those who don’t make use of their thoughts; one other are those who use it but improperly; and these diverse classes are all at one of the extreme opposite of truth.

Finally, natural beings have also their mirrors to reflect the full frame of their faculties. This is the aim and the final object of all their generations and of this final reason is deriving the extreme fatherly and motherly love that would, otherwise know itself only in a hidden and dark way and would not have the proof of its virtual power nor the manifest demonstration of its existence; But it  is  only in reflecting the faculties of generation and conservations that the mirrors of the material and animal class  limit themselves; this class has no mirrors that reflect to itself the characteristics of its wisdom and in which it can contemplate itself, like man is doing; it doesn’t need it because it has no works of wisdom to produce.

The progressive chain of mirrors, of which the order of things is made, lies entirely on this hierarchy of units that we have earlier established; because, at the likeness of the predominant unity, no class of beings can exist but only in the partial unity of its own powers and it is only by that each class of beings is used as a mirror and rest place for the immediate class that comes above her; because the whole unity is a mirror.

This is why the role of man was so important, because, if it is true that by maintaining himself in the harmony of his partial unity, he was becoming the mirror of the supreme and universal unity, he could ‘t lack, in ceasing maintaining himself in the harmony of his partial unity, ceasing being also the mirror and the resting place of the predominant unity; and at the same time, this mirror of man, in tarnishing, was severed to the chain of all the mirrors that were after him and making them tarnish also.

This is why also up to today, as the corporeal eye is deteriorating and darkening, he has no more connection with all the natural objects that surround him, all which are under his rule and are awaiting (expecting) from him care and nurturing and finally, their beautification.”

…/…

Gleaned from Louis Claude de Saint Martin‘s

The Spirit of Things’, volume 1,

Paris 1800.

The French original can be found here:

http://www.philosophe-inconnu.com/Bibliotheque/Esprit_choses/Esprit_des_choses1.pdf

More about Louis Claude de Saint Martin :

http://en.wikipedia.org/wiki/Louis_Claude_de_Saint-Martin

 

The 2 picture come from:

1. Lithography by Nonny Hogrogian, done at Two Rivers Farm, Oregon.

There is a quotation at the bottom of the lithography from Uspensky’s ‘Fragments of an unknown teaching’, page 204:

‘ No one can ascend onto a higher step until he places another man in his own place. what a man has received, he must immediately give back; only then can he receive more. Otherwise, from him will be taken even what he has been given.’

2.Von Welling’s ‘ Opus Mago-Cabbalisticum et Theosophicum’, 1760 edition from our library.

 

This entry was posted in Spiritüel Ustalar / Spiritual Masters and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to The Essential (missing) Role of Man in the Universe / İnsanoğlu’nun Evren’deki Önemli (eksik) Rolü

  1. Pingback: The Tree of Oneness |

  2. Pingback: Who are the gods ? |

  3. Pingback: About the Order of Melchizedek and the Promise of Man’s Restoration in his Rightful Role within the Universe |

  4. İnsanoğlu’nun Evren’deki Önemli (eksik) Rolü

    ‘Çeşitli ruhsal armağanlar vardır, ama Ruh birdir; çeşitli görevler vardır, ama Rab birdir; çeşitli etkinlikler vardır, ama herkeste hepsini etkin kılan aynı Tanrı’dır’ Paul, 1 Korintliler 12.

    Sevgili arkadaşlar, bugün sizlere ‘Philosophe Inconnu‘dan bir demet sunuyoruz. Bu yaldızlı kelimeler ruhumunda bir kor gibi, alev alev yanıyorlar! Sizlerin de aynı duyguyu hissetmenizi arzu ederim !

    Evrensel Sevgi Üzerine
    …/…

    ”İnsanoğlu varlığımızın gizli ve ruhsal benliğinde neler olup bittiğini düşündüğünde, tüm kutsal ışınların sürekli içinde hareket ettiklerini, kesintiye uğramadan bir ses ve kitleler olarak geldiklerini, orada açığa çıktıklarını, herbiri kendini karakterine ve cinsiyetine göre sınıflandırdığını görecektir. Bu şekilde aynaya çarparak kendilerini hem o üstün kaynağa doğru yansıtıyor, hem de vücud bulmuş bir şekilde gösteriyorlar. Daha önce sahip olmadıkları, onları daha duyarlı olmalarını sağlayan bir fark ile.

    Aynı insanoğlu kötü kullanmayı bildiği doğayla olan ilişkisini düşünürse, onun kendisi için sadece bir ayrıcalık olduğunu görecektir, aynı o Allah’ın bir ayrıcalığı olduğu gibi. İnsanoğlu fark edecektir ki, içindeki düşünceler akımının bazıları saygı ve tatlı bir keyifin sessiz anısı ile onların yaratıcısına doğru toplanacaktır, sayıları yüksek olan diğerleri ise ondan çıkmaya çalışarak, onu çevreleyen nesnelere odaklanacaktır: yıldızlara, elementlere, doğanın tüm katmanlarına, o katmanlarda bulunan tüm varlıklara, onları ayırt eden tüm özelliklere, olguların bu büyük grubunu hareket ettiren eylemlere. Hepsi insanoğlu için aynalar gibidir. İnsanoğlu sürekli nefes vererek varlığını yayar, aynalar ise onun büyüklüğüne ve Evren’deki görevine şahitlik ederek yaydıklarını renk ve şekillerle geri yansıtır.”
    …/…

    Kutsal, spiritüel, doğal, vb. aynaların ruhu üzerine …

    ”Allah’ın milyonlarca ruhsal varlık üretmesinin nedeni, onların salt var olması ile kendi yaradılışının bir suretine sahip olabilmesidir; çünkü, daha önce fark ettiği gibi, bu olmaksızın, kendini tanıyamaz; her yönden gelen sayısız hatalara rağmen, etrafında her biri kendi özelliğine sahip evrensel ışınlar, kendini ancak bir sonuç olarak bilebilir, kendi merkezinde durarak, sırrına erişilmez bir büyü ile çevrili.

    Ruhsal varlıklarda aynı kanun geçerlidir. Düşüncelerimizin derinliğini ancak içimizde doğan görüntüler sayesinde bilebiliriz. Bu görüntüler merkezimizden akar ve sınırlı güçlerinden dolayı ancak ortak potansiyelleri verimli bir şekilde toplanırsa duyarlı ve anlaşılır bir hal alır. Bu görüntüler özümüzün kendini içinde tasarladığı ve kendi hazinelerine yönelik bilgi edindiği aynalardır. Bu yüzden entellektüel ve manevi becerilerimizi ne kadar doğru bir şekilde kullanırsak, o kadar varlığımızın doğasına yönelik saygı ve hayranlık kazanırız. Ayrıca Allah’ın kendisini tanımaya yönelik işleyen ve bizi yardım için davet eden yüce planı yerine getiririz. O, sadece etrafında saf ve temiz aynalar bularak kendi ışınlarını yansıtabilir.

    Aynaların bu kanunu o kadar temeldir ki, sadece kendi zihnimiz tarafından yaratılan yapılar görüntülerimizi toparlamaya ve yansıtmaya yardımcı olmaz, aynı zamanda etrafımızı çevreleyen herşey bu misyonu yerine getirmemizi sağlayabilir; bu yüzden sürekli olarak etrafımızdaki şekillere bakarız: Bu bizi sanata ve bilime tutkulu bir şekilde adanmamıza, gözümüze çarpan ve, Allah’ın bilgeliğini yansıttığımız gibi, bize kendi bilgeliğimizi yansıtan etrafımızdaki nesneleri öğrenmemize neden olur. Bu yüzden arkadaşlarımızın kalbinde ve zihninde yer edinmek isteriz, çünkü kendi aynalarımızın yoğunluğunu artıracak olan başka aynalar bulmalıyız. Bu olgu aynı zamanda kendi varlığımızın ana ve yüce hedefine erişmemize yardımcı oluyor.

    Ancak içimizde ve çevremizde kendi ölçülerine göre potansiyellerimizi ve manevi hazinelerimizi yansıtan, gerçeğin bereketli zenginliğini gösteren sadık aynalar yaratabilirsek, o zaman orada onu geri çeviren vefasız aynalar da olabilir; bu da ‘hafif’, budala ve saygısız insanların ortaya çıkmasına neden olur; böylece insanların arasında gerçeğe muhalif olan birkaç türde insanoğlu vardır: biri düşüncelerinden faydalanmaz, diğeri ise onları yanlış kullanır; farklı sınıflarda yer alan bu insanlar gerçeğin aşırı zıttında yer alır.

    Son olarak doğal varlıkların da kendi becerilerinin tümünü yansıtacak aynaları var. Bu, tüm nesillerin hedefi ve nihai gayesidir, bu nihai sebepten ötürü olağanüstü babacan ve anaç sevgi akıyor. Aksi halde bu sevgi kendini saklı ve karanlık bir şekilde bilirdi, ne gerçek gücünün, ne de varlığın tezahür etmiş kanıtının farkında olurdu; ancak sadece nesilin ve korumaların becerilerinin yansıması ile maddi ve hayvansal sınıfın aynaları kendilerini sınırlıyorlar; bu sınıfın, insanoğlunda olduğu gibi, kendi bilgeliğinin özelliklerini kendilerine yansıtacak ve kendini içinde tasarlayabilecek aynaları yok; ihtiyacı yok, çünkü bilgelik gerektirecek çalışmalar üretmiyor.

    Aynaların kademeli, bir düzen kuran zinciri, daha erken oluşturduğumuz birimlerin hiyerarşisine bağlıdır; çünkü baskın olan birliğin benzerliğinde varlıkların hiçbir sınıfı var olamaz. Onlar sadece kendi yetki alanındaki kısmi birimde var olabilirler, çünkü varlıkların her bir sınıfı hiyerarşide bir üst basamakta yer alan sınıf için bir ayna ve dinlenme yeri olarak kullanılır; tüm birlik bir ayna olduğundan ötürü.

    Bu yüzden insanoğlunun rolü bu kadar önemliydi. Eğer ki kendi yetki alanındaki kısmi birimindeki uyumu koruyabildiği vakit yüce ve evrensel birliğin aynası olabiliyorsa, o zaman ne bu kısmi birimin uyumunda kendine bakmayı, ne de baskın olan birliğin aynası ve dinlenme yeri olmayı ihmal edebilirdi; aynı zamanda, insanoğlunun kararmaya yüz tutmuş bu aynası, kendisinden sonra hiyerarşide yer alan aynalar zincirini olumsuz etkiliyor, onları da matlaştırıyordu.

    Bu yüzden fiziksel gözü bozulan ve kararan insanoğlunun, çevresinde egemenliği altında bulunan ve ondan ilgi, bakım ve güzelleştirme bekleyen doğal nesnelerle olan bağlantısı kopmuştur.”
    …/…

    Derleme: Louis Claude de Saint Martin‘in ‘The Spirit of Things’ (volume 1, Paris 1800).

  5. Pingback: Chapter 4 – First Steps Towards the Spiritual Path / 4.Bölüm – Ruhani Yola Giden İlk Adımlar |

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s