Of the White Lotus Path / Beyaz Lotus Yolu Üzerine

[Türkçe çeviri için yorum bölümüne bkz.]

* * *

We have been introducing the ‘white and blue lotus’ concept-image in our recent seminars and study courses in Bilgi Paylaşim. We came along this amazing notion in our studies of the Cosmic Movement material we have been entrusted by one of the last ‘ passives’ of one of the last French Cosmic group.

In the unpublished manuscript ‘ Studies of MAVB’ , it reads:

‘‘-Tell me, O queen of the night and of beauty, hazel and subtle, what is the meaning of the Lotus, the sacred flower?

-The lotus flower is the Azert (Earth, as eco-system) type of the sacred flower of the Alifa period.’’

…/…

‘‘The Alifa is the first of the known conflicts (between good and evil) and the lotus flower was taken as a symbol by those who fought together. The white lotus for those who stood for order and the blue one for those who differ from them, as this conflict was not of a ferocious passion, of cruelty or hatred, as you may believe according to recent conceptions, but an intellectual division, first temporary, then confirmed and permanent.’’

So, white and blue lotus is about a division, a severance.

In the story of the Creation, we either see Satan (through the snake) tempting Adam and Eve into wanting and desiring of the shell of things, the substance-and that is the Christian version or we see him, as Azazel –Iblis, refusing to bow to Adam-and that’s the Muslim’s version; for both ways, Satan ends up being cursed and cast away from God and heaven. *

In the Christian tradition, God punishes Adam and Eve for wanting to eat from the tree of the knowledge of Good and Evil. Chase them out of Eden and let them find a way out of repent on the earth. It is more about not obeying God’s dictate about not eating of the tree of the knowledge of Good and Evil.  From then, Satan is clearly the evil one and his task is to disconnect us from God, through his temptations and lies. This is the birth act of the blue lotus, as Man reaches out towards God and knowledge is seen as the paramount tool for his journey back and his restoration in state and status in God’s kingdom. We have here the basis of western society, based on empiricism, the acquisition of knowledge through experiment and observation. The Babel Tower story is a clear example and the dispersion, the confusion of the aim, through the multitude of languages is self-revealing.

In the Muslim tradition, Azazel-Iblis refused to bow in front of newly created Adam, seen as more inferior. God cast him away, as he (Iblis-Satan) didn’t see him in Adam, so he will make man seek Him (God) through Satan, known as the prince of the world, of earth and everything matter. We see pride and self-content with Iblis, intelligence is here the tool that decided of his fate, but intelligence eclipsed from consciousness. It is a journey towards a lost unity. Man is to journey back to God, from Multiplicity to Unity.

In both ways, knowledge and intelligence are misused and create a never ceasing fall into division, matter and entropy. A scale is created in which Man is to make his way towards God. Satan’s job is to make him stray and even forget his desire of the journey back, this is also the description of the blue lotus, where man strives to uphold himself as a god and rules the world mercilessly.

It is through a severance from God, from the Source, from the Unique. Is this severance a willingly severance or one forced? We have lost our selves in the experience of duality and we strive to find our lost unity. In the Christian and Muslim tradition, man is more or less a victim and pays a rather heavy tribute for his mistake (the fall) and is more seen as a mean in a bigger game (man will find me through you).

The problem of evil is also a key component and it is problematic. How can God let this happen? How can God allow evil? Is evil the adversary of God, but then makes him an equal? There is here a problem. And Satan, as head of the fallen angels is of convenient use, putting aside Evil as equal to God.

We are also in a black and white field of experimentation; duality is the measure of all things: On one side, we see the good people and the other side, the bad people. One side is emulating divine virtues or attributes or archetypes and the other side, hyper-human virtues and types. One side is taking this stay on earth as a temporary trial and school, were free-will is applied and the search for the lost unity is paramount, one other side invokes free-will but it is not used, as there is no choice to be made, as a result of the engineering of a perfect blue lotus society, where people are made to settle down and want no more the lost unity or being, but instead crave for all sorts of things that define our material world and its pyramid of needs, based on having.

The severance is accomplished when we want instead of being, when the cost of all of our wanting is the loss of our being. This is the key difference between the white and blue lotus, the opposition between to have and to be. It is also a fundamentally antagonistic way of life. With the white lotus, we are welcoming the universe to ‘do us’ and we are the witnesses of this incredible experience that brings and actualizes in us being. As for the blue lotus we are trying to ‘do’ the universe, to tame it, to use it, so to gain and to have, with all the misfortunes, disappointments and failings, very real and bitter, the ultimate one is finding out our emptiness and lack of being.

In the white lotus or Hermetic path, the qualities are merged and produces a special field were we understand things as is and we are connected to the unity, as numerous attributes of God all from the periphery reporting to the center. And as Thomas Bromley ** would put it : ‘Therefore our Progress is from the Outward, through the Inward to the Inmost.   The Outward is the place of Good and Evil, and as to its corrupt State, the Kingdom of the Beast.  The Inward is two-fold, either the Dark or Light World.   The Dark, is the Kingdom of the Dragon, the Center of Evil and Wrath;  The Light World is the Paradisiacal Sphere, or that Garden of Eden, which is also situate in its Mesopotamia, or betwixt the two great rivers of Wrath and Love.   The first of which is called The Lake of Fire, burning with Brimstone; the last, A pure River of Water of Life, clear as Chrystal, which proceeds out of the Throne of God, and of the Lamb.   The Inmost, is the eternal Sanctuary, or true eternal Tabernacle of God, and that spiritual Land of Peace, where AbrahamIsaac and Jacob, and all the glorified, departed Saints live and inhabit.’

The whole hermetic process, symbolized by the white lotus, alchemical, kabbalistic and prophetic of nature, is all about the blending of individual qualities and of opposites; it is about finding the lost unity by actually letting the seed of unity in us find itself back to the source, so to blossom again. The whole process is about letting go of the collection of pieces of knowledge that actually are made useless by the establishment of active antinomies and sophisms that paralyzes us into action or makes us more and more shallow, bitter and skeptic. ‘ Remember me, I will remember you’. Qu’ran, II-152.

The blue lotus, or magical way, is about the development of knowledge through the empiric process and is about taming the forces of the universe, so to serve us in assisting us in any of our desires to ease our craving for things. The more we want, the more desperate we are in our relationship with the Universe and it will be never enough and the experiences will gradually be harmful and lethal. Again, this is knowledge that is fragmental and traps you into feeding the negative forces once subdued and lose your very essence.

In the hermetic tradition, symbolized by the white lotus, man is an essential mean to restore the universe from its inevitable entropy and fall.

And this brings us to the understanding of the real meaning of the fall of the angels and the birth of duality. This is a testimony of love and of the deepest one, to be willing to lose yourself for the greater good and this is exactly what happened. As above so below !

We have the story of Judah betraying Jesus and wearing the suit through the ages of the traitor. In fact it was the opposite. Judah chose to perform his act consciously, so that the scriptures and the prophecies could be fulfilled and that the Christ-Love principle could be nailed again through matter, opening the door to salvation for humanity once more. The last supper is an esoteric ceremony, where the life-force of Jesus, his blood, was shared, so that his disciples could keep an etheric contact with him, for a certain period; hence the resurrection, and the apparitions, before the ascension. Hence Thomas wisely touching the body of Glory of Jesus, the New Man showing us the path of resurrection.

Now Jesus and his Sacred Gesture is exactly the appointed and timely repetition of other sacred dramas that appeared throughout the ages and to quote the most significant one, Isis and Osiris and the quest of Isis to restore the dismembered body of Osiris and so on… But the foundational drama was the one at the origin: The fall of the Angels.

The rumors that reaches us from all the dusty world religions are that once the creation done-or through it- there were a severe disconnection that lead us into a world of duality, a world of oppositions and conflicts, a world where Good and Evil struggles endlessly and uselessly, leaving behind desolation and suffering. Now, what the fallen angels did was also no short of courage and self sacrifice, like brave and loving Judah did himself later in the expansion of time.

In order to bring matter out of nothing, the ‘ tzimtsum’ of the kabbalists of old, they had to ‘lose’ themselves and fall the whole way down into materialization ultimate, encapsulating within matter particles of light, the ‘qliphots’, that find themselves disconnected from the Source in an hallucinating maelstrom of decrease of consciousness. So, again this is about the severance we were mentioning at the beginning.

The angels, out of love, sacrificed themselves and accepted their fate knowingly, that they were to lose their life-substantiating connection with God, so that the foundation of the existing universe could be laid firm and square. Knowing the consequences of the severance is the occultation of their intelligence and the renunciation of verticality and the curse of never-ending horizontality, Evil and the proud and chaotic egos blossoming like blood thirsty virus-like life forms.

Now God out of his unceasing mercy and justice, put the Gilgul-the wheel of incarnations of the souls-in action, so that each of them could take some of the fallen particles, the qliphots, and bring them back to him. This is the notion of Tikkun, to repair the world, dear to the kabbalists of old and gives to the whole creation and to Humanity a greater role than the one about being the victim of the fall and being caught in the middle of a cosmic war, way beyond our understanding !

It places us, as the conscious and willing vessels in which the universe heals itself by redeeming the fallen angels, through the ‘divine passion’, the sacred catharsis, delivering God’s promise that ‘ no one shall miss’ on the day of Judgment.

Not as people of horizontal knowledge and intelligence, but as awakened individuals sufficiently grounded in silence and still enough, so to welcome God in us, in unity, harmony and peace- and these meetings create an wonderful existential journey.

The white lotus path is the process, where we are preparing ourselves for such a role and this practice creates a emulating and dynamic balance that grows us into the Real.

The ego, being the effect of the qliphots- to be redeemed-we are carrying deep inside of us, no longer dismayed or lost, finds himself purposely into a greater picture where we are actively participating in eco-maintaining the World, having restored our status and duties through Work, Devotion and Charity, witnessing the attraction from heaven of Divine Love, Hope and Faith.

 ***

‘Not a thought, not a look, not a gesture for evil; thus, it will not take shape and life in us nor around us, and if it appears due to the effect of the ancient fault, we shall think the good, we shall see the good, we shall name the good and we shall accomplish the good, so that the light of life invades us and subsists alone in us and around us.’

M+R, XX, 35

‘Let us tie the good words around our neck and live with them until they have entered us.

First, let us rely on the lord’s Providence, then let us work in a holy way so to give body to his transforming blessings.

‘ Who shall eat the word issued from heaven and earth so as to possess the life that does not perish?’’

 M+R, XX, 35′ ***

 ***

 Notes:

*  It is worth noting that in the Jewish tradition, Satan is the ‘Adversary’, the ‘opponent’. There is no trace of the devil as we see him in the two other traditions and especially in Christianity. In the Genesis, he is called ‘ the snake’. In Job, the ‘opponent’, etc.

**  Thomas Bromley’s ‘ Way to the Sabbath of Rest’, London 1656.

*** From Louis Cattiaux’s ‘Message Rediscovered‘, Beya editions.

 

This entry was posted in İlham verici / Inspirational. Bookmark the permalink.

8 Responses to Of the White Lotus Path / Beyaz Lotus Yolu Üzerine

  1. Ariane says:

    Thank you Nicolas, this is really an interesting way of presenting duality on one part, the purpose of evil put in a clever context, and the path.

  2. A. Scholar says:

    Dear Nick,
    My first thought was to respond with comparative theology. Academic and analytical. My second thought was, how timely this message is for me; not to be egotistical; but it gives me strength for my suffering when I believe; that eating of the fruit of the tree of knowledge; (the only forbidden one; as opposed to the Tree of Life or the Tree of Good and Evil; [the opposition between to have and to be], was the loss of understanding without knowledge; and in acquiring knowledge; the races of the Heavenly, then Earthly Adam and Eve, were to spend aeons re-acquiring understanding, for salvation’s sake. Ours, and the life which has brought us here.
    What you have here is very important. Ir reminds me that there is a great range from Maslow’s self actualization, to an initiates self realization. This thesis is presented in such a way; that I am left with hope, and pray it is disseminated for all who doubt their own faith in these troubled times.
    It also helps to explain, my daily query; to wit: How do people get along and through their days, and life without some kind of faith? I often feel their emptiness, sending out blue light to the many, who seem to be persecuted. by the very circumstances; you mention above, and hope, like “doubting Thomas;” they are validated and turn toward the light; enchsallah! (God willing).
    “And this brings us to the understanding of the real meaning of the fall of the angels and the birth of duality. This is a testimony of love and of the deepest one, to be willing to lose yourself for the greater good and this is exactly what happened. As above so below !”
    Thank you, for suddenly I believe, that perhaps; sanctuary, salvation, and redemption; are closer than I ever thought was possible, without dying, as I struggle to remain and “fight the good the fight.” 1 Timothy 6:12.

  3. A. Scholar says:

    My reply; motivated by joy was hurriedly written. I am embarrassed by the obvious need for editing. I look forward to more; as this concept is very inspirational.

  4. Let it be like this, as a spontaneous feed back. Thank you for your kind words. Welcome to add more, as inspiration giggles you 🙂

  5. Beyaz Lotus Yolu Üzerine

    Son zamanlarda Bilgi Paylaşım’da gerçekleştirdiğimiz seminer ve kurslarda ‘beyaz ve mavi lotus’ kavramını sıkça dile getiriyoruz. Söz konusu kavram, Kozmik Hareketi’nin Fransa’daki son gruplarından birinde ‘pasif/alıcı’ (grup içerisinde kutsal bir görevi üstlenen kimse) bir üyenin bize emanet ettiği kadim bilgileri incelerken ortaya çıktı.

    Yayımlanmayan ‘MAVB İncelemeleri’nin el yazmalarında şöyle ifade edilir:

    “Söyle bana, ela ile incelikli olan gecenin ve güzelliğin kraliçesi, kutsal olan lotusun anlamı nedir?”

    “Lotus çiçeği, Alifa dönemine ait kutsal çiçeğin Azert (ekosistem olarak Toprak Ana) tipidir.”
    …/…

    “Alifa, iyi ve kötü arasında gerçekleşen ve bilinen çatışmaların ilki olup, lotus çiçeği birlikte mücadele edenler tarafından sembol olarak kullanılmıştır. Burada beyaz lotus düzen isteyenleri, mavi lotus ise onlardan kendilerini farklı görenleri temsil etmekteydi. Bazı anlayışlara göre söz konusu çatışma, zannedildiği gibi zulüm ve nefret dolu, acımasız bir tutku değildi. O, daha çok entelektüel düzlemde, önce geçici olan, ancak doğrulandığında sürekli bir hal alan bir ayırımdı.”

    Özet olarak beyaz ve mavi lotus bölünme, ayrılma üzerinedir.

    Yaratılış hikayesinde Şeytan’ı (yılan aracılığıyla) ya Adem ve Havva’yı baştan çıkarırken, onları maddeye özendirirken (Hristiyanlık’taki yorum), ya da Adem’in önünde boyun eğmeyi reddeden Azazil, İblis (İslam’daki yorum) olarak görürüz. Her iki yorumda da Şeytan lanetlenip, Tanrı’nın yanından ve Cennet’ten kovulur.*

    [*Musevi geleneğinde ise Şeytan’ın ‘muhalif’ olarak anılması kayda değerdir. Diğer iki dinde, özellikle Hristiyanlık’ta, gördüğümüz Şeytan’ın izine burada rastlamayız. O, eski Ahit’in ilk kitabında ‘yılan’, Eyüp kitabında ise ‘muhalif’ vb. olarak ifade edilir.]

    Hristiyanlık’ta Tanrı, İyilik ve Kötülük Hakkındaki Bilgi Ağacı’nın meyvelerini yemek isteyen Adem ve Havva’yı cezalandırır, Cennet’ten kovar ve onlara yeryüzünde tövbe etmenin yolunu bulmak üzere bir fırsat verir. Bu daha çok Tanrı’nın İyilik ve Kötülük Hakkındaki Bilgi Ağacı’ndan yememekle ilgili emrine uymamakla ilgili. Bundan sonra Şeytan, baştan çıkarmaları ve yalanlarıyla bizi Tanrı’dan uzaklaştırma görevini üstlenen, kesinlikle kötü olandır. Bu, mavi lotusun doğuşudur. İnsanoğlu Tanrı’ya uzanır ve bilgi, Tanrı’nın krallığındaki konumunu yenilemek için dönüş yolunu arayan insana hizmet edecek olan, olağanüstü bir araç olarak görülür. İşte bu görüş Batı toplumunun temeli olup, deneyimciliğe, deney ve gözlemle elde edilen bilgiye dayanır. Babil Kulesi bunun bir örneğidir, dillerin çeşitliliği ile yaşanan dağılma ve hedefin şaşırtılması durumu açıklıyor.

    Müslümanlıkta Azazil-İblis yeni yaratılan Adem’in önünde boyun eğmeyi red eder, onu aşağı görür. Tanrı, Adem’in suretinde kendisini görmediği için İblis’i kovar ve insanoğlunun kendisini Dünya’nın ve madde olan her şeyin prensi olan Şeytan’ın aracılığıyla aramasını sağlar. İblis’te gurur ve kendini beğenmişlik görüyoruz, zeka ise onun kaderi hakkında verilen kararın bir aracıdır. Ancak buradaki zeka, bilinçten yoksundur. Bu, kaybedilen bir birliğe giden yolculuktur. İnsanoğlu, Çokluktan Birliğe, Tanrı’ya dönüş yolundadır.

    Her iki yolda da, bilgi ve zeka yanlış kullanılmakta, bölünmeye, maddeye ve entropiye durdurulamayan bir düşüşü yaratmaktadır. Tarif edilende insanoğlu Tanrı’ya giden yolu bulmalıdır. Şeytan’ın görevi onu serseri yapmak, hatta ona dönüşe duyduğu özlemi unutturmaktır. Bu da mavi lotusun bir tanımıdır, insanoğlu kendini bir tanrının seviyesine yükseltmek için çabalar ve Dünya’yı acımasızca yönetir.

    Bu, Tanrı’dan, Kaynak’tan, Tek’ten ayrılmadır. Bu ayrılma gönüllü mü, yoksa zoraki midir? Kendimizi dualitenin deneyiminde kaybettik ve kaybedilmiş birliği bulmak için çabalıyoruz. Hristiyanlık ve Müslümanlık’ta insanoğlu az çok bir kurban olup, hatası yüzünden ağır bir ceza (düşüş) ödemektedir, aynı zamanda daha büyük bir oyunun parçasıdır (insanoğlu beni senin aracılığın ile görecek).

    Kötülük problemi temel bir bileşendir ve sorunludur. Tanrı kötülüğe nasıl izin verebilir? Kötülük Tanrı’nın muhalifidir, o halde ona eşdeğer midir? Burada bir sorun var. Ve yeryüzüne inmiş (düşen) meleklerin başı olan Şeytan için bu durum elverişli olup, Kötülüğü Tanrı ile eşdeğer kılar.

    Aynı zamanda deneyimin siyah ve beyaz alanındayız; dualite her şeyin ölçütüdür: Bir tarafta iyi, diğer tarafta kötü insanları görüyoruz. Bir taraf kutsal erdemlere veya özniteliklere veya arketiplere özendiriyor, diğer taraf ise üstün-insana özgü erdemleri ve türleri. Bir taraf özgür iradenin var olduğu ve kaybedilmiş birliğe ilişkin arayışın yüce sayıldığı Dünya’daki ikameti geçici bir sınav ve okul gibi görüyor, diğer taraf ise özgür iradeyi olumluyor, ancak verilmesi gereken bir karar olmadığı için o iradeyi kullanmıyor. Bu tarif edilen, mükemmel mavi lotus toplumunun mühendisliği ile yaratılan bir sonuçtur; insanlar yerleşiyor ve kaybedilmiş birliği veya ‘var olmayı’ artık arzulamıyor. Bunun yerine maddi dünyamızı sembolize eden her şey için, sahip olmayı temel alan ihtiyaçlar piramidi için can atıyor.

    ‘Var olmanın’ yerini ‘istemek’ aldıysa ve istediğimizin bedeli ‘olmayı’ kaybetmekse, ayrılma gerçekleşmiştir. ‘Sahip olma’ ve ‘var olma’nın zıtlığı, beyaz ve mavi lotusun en temel farkı, esasında aynı zamanda muhalif bir yaşam tarzıdır. Beyaz lotus ile Evren’i ‘bizi kullanmaya’ davet ediyoruz, içimizde ‘var olmayı’ gerçekleştiren bu olağanüstü deneyimin görgü tanığı oluyoruz. Mavi lotus yolunda ise, biz Evren’i ‘kullanmaya’, onu evcilleştirmeye, ona sahip olmaya çalışıyoruz. Ancak yaşanan felaketler, hayal kırıklıkları ve başarısızlıklar, gerçekçi ve acı. Nihai olarak içimdeki boşluğun ve ‘var olma’nın yoksunluğunun farkına varıyoruz.

    Beyaz lotus veya Hermetik Yol’da, nitelikler birleşik olup özel bir alan yaratırlar. Tanrı’nın sayısız öznitelikleri olarak yeryüzünden merkeze raporlayan bizler, burada her şeyi olduğu gibi anlarız ve birlikle bağlantıdayızdır. Thomas Bromley’in ifade ettiği gibi: ‘Buna göre Dışa Doğru olandan (dıştaki yaratılış) İçe Doğru olana (içteki yaratılış), buradan ise En İçtekine doğru gelişiriz. Dışa Doğru olan İyiliğin ve Kötülüğün yeri olup, bu yozlaşmadan ötürü Yaratığın Krallığı’dır. İçe Doğru olan ikili olup, ya Karanlık ya da Işıklı Dünya’dır. Karanlık olan Ejderha’nın Krallığı, Kötülüğün ve Gazap’ın merkezidir. Işıklı Dünya Cennet’e ait Katmandır, ya da Mezopotamya’sına yerleşmiş veya o büyük Gazap ve Sevgi nehirlerinin arasında sıkışan Eden Bahçesi’dir. İlki kükürt ile yanan Ateş Gölü olarak, diğeri ise yaşamın kristal gibi şeffaf olan suyu, Tanrı’nın tahtından ve kuzudan (kuzu imgesi Hristiyanlık’ta Sevgi prensibinin sembolüdür) akan Saf Nehir şeklinde tabir edilir. En İçteki, sonsuz Sığınak veya Tanrı’nın dinleme yeridir. Bu spiritüel Huzur Ülkesi İbrahim, İshak, Yakup ve tüm diğer geçmiş Azizlerin yaşadığı yerdir.’ **

    [** Kaynak: Thomas Bromley, ‘Way to the Sabbath of Rest’, London 1656.]

    Beyaz lotus tarafından sembolize edilen ve doğası gereği simyayı, kabalayı ve kahinliği temel alan tüm hermetik süreç, bireysel nitelikleri ve karşıtlıkları harmanlamak, kaybedilmiş birliği bulmak, aslında içimizde var olan birlik tohumunun kaynağını bulmasına izin vererek tekrar filizlenmek ile ilgilidir. Tüm süreç bilgiyi parça parça toplamaktan vazgeçmek üzerine kuruludur, çünkü ortaya çıkan aktif zıtlık ve safsatadan dolayı bilgi aslında artık yararsızdır ve bizi eylemde felç eder veya bizi gitgide yüzeyselleştirir, acılı ve kuşkulu hale getirir. ‘Beni hatırla ve ben seni hatırlayacağım.’ Kuran, II-152

    Mavi lotus, veya büyü, deneysel bir süreç ile bilginin geliştirilmesi, evrendeki güçlerin evcileştirilmesi ile ilgilidir. Böylece onlar bizi arzuladığımız şeylere ulaşmamıza yardımcı olacaktır. Ne kadar çok istersek, evrenle olan ilişkimiz o kadar umutsuzlaşır. Hiçbir şey, hiçbir zaman yeterli olmaz ve elde ettiğimiz deneyimler zararlı ve öldürücü hale gelir. Tekrar edecek olursak, bu parçalara bölünmüş bir bilgidir ve bizi bir zamanlar bastırılmış olan olumsuz güçleri beslemeye iter, bize tuzak kurar ve özümüzü kaybettirir.

    Beyaz lotus ile sembolize edilen hermetik gelenekte, insanoğlu kaçınılmaz bir düşüş yaşayan evreni eski haline getirmek için gerekli olan bir araçtır. Bu bizi meleklerin yeryüzüne inişinin (düşüş) ve dualitenin doğuşunun gerçek anlamına götürür. Burada çok derinden gelen bir sevgiye ve daha iyisi (büyük resim) için kendini feda etme isteğine tanıklık ederiz, çünkü gerçekten gerçekleşen budur. Yukarısı nasılsa, aşağısı da odur! İsa’ya ihanet eden ve hainlik elbisesini uzun zaman giyen Judas’ın hikayesini biliyoruz. Aslında tam zıttı gerçekleşti. Judas eylemini bilinçli bir şekilde yerine getirmeyi seçti, böylece kehanetler yerine getirilebildi, Mesih-Sevgi ilkesi yine madde aracılığıyla çivilendi. Bir kez daha insanlığın günahlarından kurtulabilmesi için bir kapı açıldı.

    Son Yemek, İsa’nın yaşam gücünün, yani kanının paylaşıldığı ezoterik bir törendir. Bu eylem ile havarileri kendisi ile belli bir zaman için eterik bir bağ kurabildiler. Bu şekilde göğe çıkışından önceki dirilişini, görünmelerini de açıklayabiliriz. Aynı şekilde Thomas’un, bize dirilişin yolunu gösteren Yeni İnsan İsa’nın ihtişamlı bedenine dokunmasını da.

    İsa ve kutsal eylemi, geçmişte yaşanan başka kutsal dramların tekrarıdır. Burada en önemlisini dile getirelim, İsis ile Osiris ve İsis’in Osiris’in parçalanmış bedenini onarmaya dair çabası, vb. Ancak en temel dram, hepsinin kaynağı olan Meleklerin Düşüşüdür (yeryüzüne inişi).

    Tüm tozlu dünya dinlerinden bize ulaşan rivayetlere göre yaratılış ile birlikte güçlü bir kopma yaşandı ve dualitenin hakim olduğu bir dünya ortaya çıktığı. Burada zıtlıklar ve çatışmalar, İyilik ve Kötülük arasında bitmek bilmeyen kavgalar, arkalarında perişanlık ve ızdırap bıraktılar. Düşmüş melekler, cesaretlerini ortaya koydular ve kendilerini feda ettiler. Yıllar sonra cesur ve seven Judas aynı şeyi yaptı. Hiçbir şeyden madde yaratabilmek için kadim kabalistlerin ‘tzimtsum’ları, kendilerini ‘kaybetmeliydi’ ve nihai maddeleşmeye doğru düşmeliydi. Madde, içerisinde Kaynak’tan kopmuş, sanrılarla dolu bir girdapta, azalan bir bilinç ile yaşayan ışık parçaları, ‘keliphots’ları, barındırıyordu. Başta değindiğimiz ayrılma burada da karşımıza çıkıyor. Sevgiden ötürü melekler kendilerini feda etti ve kaderlerine boyun eğdi, Tanrı ile olan hayat bağlarını kaybedeceklerini bile bile. Böylece mevcut evrenin temeli sağlam bir şekilde atılabildi. Bu ayrılmanın sonuçları ayrıca zekalarına karanlık çökmesi, dikeylikten vazgeçme ve bitmek bilmeyen düzeyliğin laneti idi. Ayrıca kötülük ve gurur, karmakarışık egolar filizlendi, kana susamış virüse benzeyen yaşam formları gibi. Tükenmez merhametinden ve adaletinden dolayı Tanrı, Gilgul’u – ruhların enkarnasyon çarkını – devreye soktu, böylece her biri düşmüş ‘keliphot’ parçalarından bazılarını alabilme ve O’na geri getirebilme fırsatına sahip oldu. Bu Tikkun’un (‘dünyayı iyileştirme’) bir kavramı olup, tüm yaratılışa ve İnsanlığa, düşüşün bir kurbanı olduğumuzu ve kozmik bir savaşın ortasında bulunduğumuzu savunan görüşten ziyade, daha büyük bir rol biçiyor.

    Bizi bilinçli ve istekli, ‘kullanılmaya’ hazır aracılar olarak konumlandırıyor. Evren, düşen meleklerin ‘kutsal acı duygusu’ (Hz.İsa’nın çarmıha gerildiğinde çektiği acı) ve katarsis ile kurtarılmasıyla kendini iyileştiriyor, Tanrı’nın Yargı Günü’nde ‘hiçbiri eksik olmamalı’ sözünü yerine getiriyor.

    Düzey bilgiye ve zekaya sahip olan insanlar olarak değil de, uyanmış, sessizlikte yeterince topraklanmış, yine de içinde Tanrı’yı birlik, uyum ve huzur içerisinde karşılamaya yeterli bireyler olarak. Bu karşılaşmalar harikulade varoluşsal bir yolculuk yaratıyor.

    Beyaz lotus yolu, kendimizi bu tarz bir role hazırladığımız yoldur. Bu yöntem bizi Gerçeğe yetiştiren, özendirici ve dinamik bir denge yaratıyor.

    İçimizde, çok derin bir yerde taşıdığımız ve kurtarılması gereken keliphotların sonucu olan ego, kasıtlı olarak kendini büyük resmin içinde görür. Söz konusu büyük resimde, konumumuzu ve görevlerimizi Çalışma, Adanmışlık ve Hayırseverlik ile eski haline getirerek, yukarıdan Kutsal Sevgi, Umud ve İman’ı kendimize çekerek, aktif olarak Dünya’nın iyileştirilmesine katılıyoruz.

  6. Pingback: About Past Lives… |

  7. Pingback: From The Accident of Dystopia to the Restoration of our Humanity / Distopya Kazasından İnsanlığımızın Yeniden Yapılandırılmasına |

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s