Chapter 4 – First Steps Towards the Spiritual Path / 4.Bölüm – Ruhani Yola Giden İlk Adımlar

Cultivate our rose garden / Gül bahçemizi yetiştirelim

Cultivate our rose garden / Gül bahçemizi yetiştirelim

[Türkçe çeviri için yorum bölümüne bkz.]

Man should possess twelve senses. He has seven to re-conquer. -Human progress is linked in part to the progress of the senses of man. – Developing consciousness and knowledge allows an infinite growth of the balance and perfecting of individuals. This development must be done in order and helped by those who know more.

The Cosmic Philosophy teaches that man, who now possesses five senses, had actually more in the past and he may possess twelve.

These seven senses that man has lost, have remained as latent germs deep inside him and with the appropriate cultivation he can re-conquer these senses.

The five senses normally acquired and known are: Sight, hearing, smell, taste and touch. They are all physical senses that only are in relation with the more usually visible world. The seven others, on the contrary, belong to the realm of the spirit. Which means, that they are like the senses of intelligence, helping the most acute and deep consciousness of man to meet with life, in all its manifestations.

The senses to re-conquer are:

Seership, also called Clairvoyance: A vision of what is and not always perceived in the actual state of development of humanity.

Clairaudience: Or hearing sounds, music, words that are not usually heard.

Clairsentience: A more extended feeling able to reach beings or properties of our being or of life, usually not accessible.

Intuition: The sense to find by a sort of superior instinct the solution of problems.

Foresight: Which is seership taking into the future.

Predilection: An extension of the previously mentioned senses extended to the point to recognize and choosing the best in everything, in relation to a specific person or goal.

Prediliction: A perfecting of the sense of predilection, where favorable actions are constantly done without the need to determine, sensate or choose.

The knowledge of these senses known as ‘psychic’ or spiritual senses is of a tremendous importance for the progress and evolution of the earth and humanity.

Nowadays, men vegetate in a vulgar state, which is too often not different from the state in which the animals are.

We have seen in Chapter 3 that man is the most developed of the creations that are on earth.

Yet he is able to evolve even further more and become much more advanced, much more luminous, much more conscious of what is happening in him and out of him, on earth, in the surrounding and the aura of the earth, in men, their entourages and in their auras.

Plants, for example, live without seeing their entourage and don’t have our vision and our consciousness of surrounding beings.

Alike, there are many things that happen around men and that they are not aware, according to Shakespeare’s idea:  ‘Because there are more things in heaven and earth than that they found in their whole philosophy’.

To awake these latent senses and develop them, it is becoming more and more conscious, it is constantly perfecting one self , it is expanding our field of our intelligence and its action, it is being able to think and act more thoroughly, more intensively, more completely.

Every time we make a progress in one direction, we open in front of us a new space, in order to think better, to live better, to work better in all directions.

Some people ask this truly un-thought question:

‘To what use this development of the senses would be of?’

Obviously, we cannot yet explain here the amazing and countless consequences thriving from this evolution of man.

But we can understand quite fast that, every being more developed, more enlightened, more opened, every being in relationship with the deepness of life, more conscious of the phenomenon that others ignore, while penetrating in the world of causes, is not only a more real value in the human point of view, but also more able to achieve useful works because he is more knowledgeable. How true this deep saying from the past is: ‘Who possess knowledge beholds might.’

True might indeed that of intelligence and science!

By the way, why stop in the middle of the journey the human evolution?

Why not intensively develop in ourselves what is progressive and capable of evolution? Why restrict ourselves? Are we enough conscious? Enough developed?

Everything that does not increase diminishes.

Therefore, it is diminishing us to interrupt the broadening of our individual and collective faculties.

Unfathomable and beautiful are the possibilities of the human progress!  Unfathomable and beautiful are the benefits that more science, more deepness, more knowledge bring!

Far from suppressing the gifts that are in each of us, we have the duty, individually to cultivate the garden of our being, to transform every seed into a flower and to blossom to our fullest so to further blossom around us.

‘If you want to create a great work, first make yourself a great soul’, said Goethe.

And to make yourselves a great soul, seek to be more and more conscious, more and more in relation with the boundless reality that surrounds you from everywhere.

Let’s quote also this beautiful thought of Louis Claude de Saint Martin: ‘Man came into the world only to embrace the universe with his intelligence, but he keeps his intelligence overwhelmed by every single thing that he is surrounded.’

How true this is! How fast, how easily we satisfy ourselves with a part-and what tiny part- of the universality of things!

Beings are prisoners of an atom that seems infinite! Prisoners of their lives, their daily routine, their work, their art, their entourage, their atavism, their relationships, their readings, their half-knowledge, their prejudice. Everything is good to lose them.

Obviously, the work in an art or any specific science is by itself infinite. Because every part of the Great-Whole holds this infinite. But those who are specializing need to be also conscious of this infinite that lies in every atom and that they must not lose sight of the whole that they seek to develop in size, width as well as depth and height.

Every intelligent being desires evolving and expanding the faculties of his mind. Every intelligent being yearn to take this integral contact with ‘the universality of things’.

We live too much imprisoned in thought as in action; and the liberation of thought only can bring the freedom of action.

Some think that the development of the psychic senses is dangerous to the point of view of balance and can lead to nervous troubles. It is exactly the contrary that is true. When this development is done orderly and scientifically, with more advanced masters on the ascending road, it contributes to make problems more natural and rational that in the contrary would seem supernatural and troubling when they are not explained. Of course, this development always need to lean on a scientific base, with a methodic interior practice, always directed by initiators, always controlled by experimentations, always leaning on logic and reason.

Again, another application of the law of swaying: To have the courage, the desire, the will to rise always and to make hatch in us all the possible to the highest degree and still being cautious and watchful. Only venture in the unknown with experienced master.

It is useful to mention that the development of the latent senses helps those who are achieving it and extending them by the broadening of their individuality to conquer balance and the energy needed to the completion of the daily tasks and to the social duty of all individual.

Because it is a cosmic law that the progress in one direction helps to the integral progress, as all is connected.

The education of a faculty of the thought is useful to the man of action.

The necessary discipline to this development of the psychical senses, far from diverting the practitioner from his daily duties, gives him the strength to discharge them even better and better.

Life is an indivisible whole; evolution is an integral part of the whole of life: the broadening of the psychical faculties helps to the material development, as much as the perfecting of the daily duties helps to the development

There are no small duties. There is no above and below.

Like the tree who grows new branches towards the sky, it will grow at the same time more and more deeper roots in the soil that can nurture them, man worthy of his name, will ensure, according to the strong Cosmic Philosophy saying: ‘Raise his head high towards the sky at the same time keeping his feet firmly grounded on the earth‘s soil.’

Here again we find the law of swaying!

Like here displayed: To be able to know how to be strongly practical and to balance oneself with the use of the knowledge of everyday life, at the same time to strengthen oneself with all the healthy energies of the great sun and the blue waters or with the emulating exchanges of human friendships. Here again: To develop oneself with all the sciences of the physical and visible world and at the same time to grow more through the cultivation of the rarer senses and the awakening of one’s faculties towards a more rarer knowledge – leading to the ever gratifying infinite development of one’s being, in all aspects !

We must cultivate the virtues that will make us more lucid, more transparent, more strong, so to accomplish the realization of our aspirations.

We must cultivate our gifts, all of our gifts whatever they are! Do not neglect anything that the amazing universal Strength has put in its bosom, like precious seeds to awaken and blossomed.

We must always tend towards the maximum development.

So that at the top of being, to the top of all beings, to the top of the actual humanity may flourish and shine a new humanity, more deep, more sensitive, more developed, more understanding, more conscious !

And that through her greater things may be achieved!

Chapter 5 / 5.Bölüm 

This entry was posted in Spiritüel Ustalar / Spiritual Masters and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Chapter 4 – First Steps Towards the Spiritual Path / 4.Bölüm – Ruhani Yola Giden İlk Adımlar

  1. İnsan 12 duyuya sahip olmalıdır. Yeniden fethetmesi gereken 7 duyu var. – İnsanoğlu’nun gelişimi kısmen duyularının gelişimine bağlıdır. – Bilinci ve bilgiyi geliştirmek dengenin sonsuz büyümesine ve bireylerin tamamlanmasına imkan tanır. Bu gelişme usulüne göre, daha çok bilenlerden yardım alınarak yapılmalıdır.

    Kozmik Felsefe, insanın geçmişte 5 duyudan daha fazla, toplam 12 duyuya sahip olabileceğini öğretir.

    İnsanın kaybettiği bu 7 duyu, gizli tohumlar gibi içinde, derinlerinde kaldı. İnsan, bunları uygun bir şekilde yetiştirerek yeniden fethedebilir.

    Doğal yoldan edinilen ve bilinen 5 duyu şunlardır: Görme, duyma, koklama, tatma ve dokunma. Hepsi fiziksel duyular olup, daha çok görünür olan dünya ile bağlantı içindedir. Diğer 7 duyu ise, tinin (spirit) alemine aittir. Zekanın duyuları gibi onlar, insanın en keskin ve derin bilincine hayatın tüm tezahürleriyle karşılaşmasına yardımcı olur.

    Yeniden fethedilmesi gereken duyular:

    Kahinlik, aynı zamanda Duru Görü olarak da adlandırılır: İnsanlığın gelişiminde her zaman algılanmayan Nedir’in vizyonudur.

    Duru işiti: Genelde duyulmayan sesleri, müziği, kelimeleri işitmektir.

    Duru sezi: Genelde ulaşılamayan varlıklara, varlığımızın veya hayatın niteliklerine daha geniş bir şekilde erişebilme duygusudur.

    Sezgi: Bir nevi üstün bir sezgiyle sorunların çözümünü bulan duyudur.

    Öngörü: Geleceğe götüren kahinliktir.

    Temayül: Yukarıda bahsedilen duyuların genişletilmiş hali olup, belirli bir kişi veya hedefle ilintili olarak herşeyde en iyisini fark etme ve seçebilme duyusudur.

    ‘Neyin iyi olduğunu sezmek’ (Prediliction): Temayül duyusunun mükemmelleştirilmiş hali olup, belirleme, hissetme veya seçim yapmaya ihtiyaç duymadan sürekli olumlu eylemler yerine getirebilme duyusudur.

    Bu ‘psişik’ veya spiritüel olarak bilinen duyuların bilgisi, evrenin ve insanlığın gelişimi ve evrimi açısından muazzam bir öneme sahiptir.

    Günümüzde insanlar, çoğunlukla hayvanlardan farklı olmaksızın, ot gibi yaşarlar.

    Üçüncü Bölüm’de dünya üzerindeki en gelişmiş varlığının insan olduğunu gördük. Ancak insan bile daha fazla gelişerek, daha da ilerleyebilir, daha aydınlık olabilir. İçinde ve içinden, dünya üzerinde, etrafında, dünyanın aurasında, insanlarda, onların etrafında ve auralarında nelerin gerçekleştiğine dair bilinci yükselebilir.

    Örneğin bitkiler etraflarını görmeden yaşar. Bizim gibi çevrelerinde bulunan varlıklara ilişkin bir vizyona ve bilince sahip değildir.

    Benzer şekilde insanların çevresinde de farkına varmadıkları birçok şey meydan gelir. Shakespeare’e göre bu olgu şöyle ifade edilir: ‘Çünkü yer- ve gökyüzünde onların tüm felsefelerinde bulduklarından daha çok şey mevcuttur’.

    Bu gizli duyuları uyandırmak ve geliştirmek için gittikçe daha bilinçli olmalı, sürekli kendimizi mükemmelleştirmeli (tamamlamalı), zekamızın ve onun eyleminin alanını genişletmeliyiz. Daha adamakıllı, daha yoğun, daha bir bütün olarak düşünebilmeli ve davranabilmeliyiz.

    Bir yönde gelişme kaydettiğimiz her an, tüm yönlerde daha iyi düşünmek, yaşamak ve çalışmak üzere önümüzde yeni bir alan açarız.

    Bazı insanlar gerçekten düşünülmemiş bu soruyu ifade eder:

    ‘Duyuların bu gelişimi ne işe yarayacak?’

    Belli ki insanın bu evriminden alınan harikulade ve sayısız sonuçları henüz açıklayamayız.

    Ancak oldukça hızlı bir şekilde anlarız ki, daha çok gelişmiş, aydınlanmış, açılmış ve hayatın derinliği ile ilişki içerisinde, nedenler dünyasında oyalanan insanların görmezlikten geldiği fenomene karşı daha bilinçli olan her bir varlık, insani bir bakış açısıyla değerlendirildiğinde daha değerli olup, bilgili olduğundan yararlı çalışmalarda daha başarılıdır.

    Geçmişten gelen, derin bir atasözü ne kadar da doğruymuş: ‘Bilgiye sahip olan, kudreti görür.’

    Zeka ve bilim, gerçek kudrettir doğrusu!

    Bu arada, yolculuğun tam ortasında insani evrimi neden durduralım ki?

    Neden içimizde evrime açık olanı yoğun bir şekilde geliştirmeyelim? Neden kendimizi sınırlayalım? Yeterince bilinçli miyiz? Yeterince gelişmiş?

    Büyümeyen herşey küçülür.

    Bu yüzden bireysel ve kolektif erdemlerimizin genişletilmesini sekteye vurmak bizi küçültür.

    İnsanın gelişim olanakları sonsuz ve güzeldir! Daha çok bilimin, derinliğin, bilginin getirdiği faydalar sonsuz ve güzeldir!

    Her birimizin içinde var olan bu Allah vergisi kabiliyetleri bastırmaktan ziyade, varlığımızın bireysel bahçesini yetiştirmeli, her bir tohumu bir çiçeğe dönüştürmeli, tüm potansiyelimizi ortaya çıkarmalı ve devamında çevremizi de olumlu anlamda etkilemeliyiz.

    ‘Ulu bir eyleme imza atmak istiyorsan önce ulu bir ruh ol’, dedi Goethe.

    Mükemmel bir ruh olabilmek için, gittikçe daha bilinçli, her yönden seni çevreleyen sınırsız gerçeklikle daha çok ilişki içerisinde ol.

    Louis Claude de Saint Martin’in bu güzel düşüncesine de alıntı olarak yer verelim: ‘İnsan dünyaya sadece zekası ile evreni kucaklamaya geldi, ancak o etrafında olan her bir küçük şeyle zekasını boğuyor.’

    Ne kadar doğru! Kendimizi evrensel olan şeylerin küçücük bir parçası ile ne kadar hızlı ve kolay tatmin ediyoruz!

    Varlıklar sonsuz gibi gözüken bir atomun tutuklularıdır! Hayatlarının, günlük rutinlerinin, işlerinin, sanatlarının, etraflarının, atacılıklarının, ilişkilerinin, okumuşluklarının, yarım bilgilerinin, önyargılarının tutuklularıdır. Onlar kendimizi kaybetmemize neden olur.

    Belli ki, herhangi bir sanat eseri veya belirli bir bilim kendi başına sonsuzdur. Çünkü Büyük-bir-Bütünlük olanın her bir parçası bu sonsuzluğu barındırır. Ancak uzmanlaşanlar, her bir atomda var olan bu sonsuzluğun bilincinde olmalı, ebatını, genişliğini, derinliğini ve yüksekliğini geliştirmek istedikleri bütünlüğü gözden kaybetmemelidir.

    Her bir zeki varlık, zihnin becerilerini geliştirmeyi ve genişletmeyi arzu eder. Her bir zeki varlık, ‘şeylerin evrenselliği’ ile olan bütünsel teması özler.

    Fazlasıyla düşünce ve eylemde hapsedilmişiz; ancak düşüncenin özgür kılınması, eylemin özgürlüğünü getirebilir.

    Bazıları psişik duyuların geliştirilmesinin, dengenin korunması bakımından tehlikeli olduğunu ve sinirsel rahatsızlıklara yol açabileceğini düşünür. Aksi söz konusu. Bu gelişme, daha ileride olan ve yükseliş yolunda bulunan üstadlarla düzenli ve bilimsel bir şekilde yapıldığında, açıklanmadıklarında doğaüstü gibi algılanan ve rahatsızlık veren sorunları daha doğal ve mantıklı bir hale getirmeye katkı sağlar. Şüphesiz ki bu gelişme her zaman metodik bir içsel uygulama ile bilimsel bir temele oturtulmalı, hermetik üstadlar tarafından yürütülmeli, denemelerle kontrol edilmeli, mantık ve nedene dayanmalıdır.

    Şimdi dengeleme kanununun farklı bir uygulaması karşımızda: Her zaman cesarete, arzuya, yükselme iradesine sahip olmalı ve içimizde mümkün olan herşeyi en yüksek seviyeye çıkarmalıyız. Aynı zamanda hala dikkatli ve tetikte olmalıyız. Bilinmeyen bir serüvene sadece tecrübeli bir üstadla çıkmalıyız.

    Gizli kalmış duyuların gelişimini başaranlara, bunun onlara yardım ettiğini ve benliklerini genişlettiğini ifade etmek faydalı olacaktır. Böylece günlük işleri ve tüm bireylerin sahip olduğu sosyal görevi yerine getirebilmeleri için gerekli olan dengeyi ve enerjiyi elde edebileceklerdir.

    Bir yönde elde edilen gelişme, bütün gelişmeye yardım ettiği kozmik bir kanunundur. Herşey birbirine bağlıdır.

    Düşüncenin bir erdeminin terbiye edilmesi, eylem insanı için yararlıdır.

    Psişik duyuların bu gelişimi için gerekli olan disiplin, uygulayıcıyı günlük işlerinden alıkoymak yerine, duyuları daha iyi yerine getirebilmesi için kişiye güç verir.

    Yaşam bölünmez bir bütün, evrim bu bütünlüğün ayrılmaz bir parçasıdır: psişik erdemlerin geliştirilmesi fiziksel gelişime yardımcı olduğu ölçüde, günlük işlerin tamamlanması gelişime destek olur.

    Küçük görevler yoktur. Yukarısı ve aşağısı yoktur.

    Yeni dallarını gökyüzüne doğru büyüyen ağaç gibi, onları aynı zamanda besleyebilecek, gittikçe daha derine kök salacaktır. O zaman ismine layık olacak olan insan, Kozmik Felsefe’nin güçlü bir atasözünü yerine getirecektir: ‘Başını gökyüzüne doğru kaldırırken, ayaklarıyla yere sağlam basmak.’

    Burada da yine dengeleme kanunu ile karşı karşıya kalırız!

    Burada ifade edildiği gibi: Son derece pratik olmayı bilmeli, günlük hayatın bilgisini kullanarak kendimizi dengelemeliyiz. Aynı zamanda kendimizi muhteşem güneşin ve mavi suların veya diğer insanlarla kurduğumuz arkadaşlıklardan elde ettiğimiz özendirici bilgi paylaşımlarının olumlu enerjisiyle güçlendirmeliyiz. Tekrar edelim: Kendimizi fiziksel ve görünür dünyanın tüm bilimleriyle geliştirmeli, aynı zamanda daha nadir olan duyuların yetiştirilmesiyle daha çok gelişmeli, daha nadir olan bilgiye yönelik erdemleri uyandırmalıyız – her açıdan varlığımızın daima sevindiren sonsuz gelişimine doğru yol almalıyız!

    Arzularımızı gerçekleştirebilmek için bizi daha berrak, şeffaf ve güçlü kılacak olan erdemleri geliştirmeliyiz.

    Ne olurlarsa olsunlar, Allah vergisi olan yeteneklerimizi geliştirmeliyiz! Muhteşem evrensel Güç’ün, uyandırılacak ve yetiştirilecek olan değerli tohumlar gibi, kucağına aldığı hiçbir şeyi ihmal etmemeliyiz.

    Her zaman azami gelişime yönelmeliyiz.

    Böylece varoluşun, tüm varlıkların, şimdiki insanlığın tepesinde daha derin, duyarlı, gelişmiş, anlayışlı ve bilinçli olan yeni bir insanlık gelişip, ışıldayabilsin!

    Ve onun aracılığıyla daha fazla şeyler başarılabilsin!

  2. Pingback: Chapter 3 – First Steps Towards the Spiritual Path / 3.Bölüm – Ruhani Yola Giden İlk Adımlar |

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s