From Gustav Meyrink’s ‘Green Face’-Part 1: Watch out ! / 1. ‘Yeşil Surat’ kitabından alıntı, Gustav Meyrink. Birinci Bölüm: ‘Dikkat!’

Art by František Drtikol

Art by František Drtikol

[Türkçe çeviri için yorum bölümüne bkz.]

Dear friends, it is with great pleasure that we share with you excerpts in 3 parts from       ‘The Green Face’ published in 1916 by Gustav Meyrink, here in its English translation by  Mike Mitchell  and with Nalan’s translation in Turkish, which is a first. There is so much in common with the teachings of Mister Gurdjieff and  of the Cosmic Movement ! Something was definitely ‘in the air’ at that time, with Khidr-Hızır-Chidher the Green also being an essential part of the story…The 3 excerpts’ titles are from us and not in the original that is in one flow.We wish you a thrilling discovery of this 20th century masterpiece. Blessings, Nalan and Nico


Part I-Watch out !

‘‘Hear now what I have to say to you: Arm yourself for the time that is to come!

Soon the world’s clock will strike twelve; the number on its dial is red, is dipped in blood, and by that you will recognize it. And a storm wind shall precede the new first hour.

Be watchful, that you are not sleeping when it comes, for those that cross over into the new dawn with their eyes closed will for ever be the animals they were before; never more can they be wakened.

There is a spiritual equinox and the new dawn of which I speak is the turning point when the Light shall be equal to the Darkness.

For a thousand years and more men have learnt to understand the laws of nature and put it to their service. Happy are they that have understood the meaning of this labor, namely that the spiritual laws are the same as the physical laws, only an octave higher, for they shall enjoy the fruits of their labor whilst the others continue to toil, their faces turned towards the earth.

The key to power over spiritual nature has been rusting since the flood. It is: Wakefulness. Wakefulness is all.

Man thinks himself secure in his belief that he is watchful and yet, in truth, he is caught in a net he has woven himself from sleep and dreams. The more closely meshed the net, the stronger the power of sleep; those that are caught in it are they that sleep, that go through life like the lamb to the slaughterhouse, unknowing, uncaring, unthinking.

The dreamers among them see the world split into segments by the meshes of the net; all they see are misleading scraps and they act upon them, not knowing that these images are merely meaningless parts of a mighty whole. These `dreamers’ are not, as perhaps you think, the poets and visionaries, but the active ones of the earth, never idle, never resting, eaten up with the worn of industry; they are like busy, ugly beetles climbing up a smooth pipe: when they reach the top, they fall into it.

They think they are awake, but in reality their life is all a dream, a dream that is predetermined down to the last iota, and that they cannot influence at all.

There were – and there still are – a few among men who knew very well that they were dreaming, pioneers who reached the ramparts, behind which the eternally wakeful spirit is hidden: visionaries such as Goethe, Schopenhauer and Kant. But they did not possess the weapons necessary to stone the stronghold, and their war-cry did not wake the sleepers. Wakefulness is all.

The first step towards it is so simple that any child can take it; only the over-educated have forgotten how to walk and are lame in both feet because they refuse to let go of the crutches they inherited from their forefathers. Wakefulness is all.

Be watchful in all that you do. Think not you are already so. No, you are asleep and dreaming.

Stand firm, gather up your thoughts and force yourself for one single moment to send the sensation coursing through every fiber of your body, `now I am awake.’

If you manage to feel that, then you will recognize that before you were drugged with sleep.

That is the first, faltering step on the long road from slavery to omnipotence. It is the road I take and each new awakening takes me farther forward.

It gives you power over all thoughts that torment you; they are left behind and cannot reach you; you tower above them, as the crown of the tree soars above the dry brushwood round the bole.

When you reach the stage where the wakefulness takes hold of your body as well, pain will drop away from you like withered leaves.

The ice-cold baths of the Jews and Brahmins, the night-long vigils of the disciples of Buddha and the Christian ascetics, the tortures the Indian fakirs underwent to stop themselves falling asleep, they are all externalized rites; like fragments of columns, they tell the searcher here in the dim and distant past stood a mysterious temple to wakefulness.

Read the sacred books of the peoples of the earth: like a thread running through them all is the hidden teaching of wakefulness. It is the ladder of Jacob, who wrestled for the whole `night’ with the Angel of the Lord until the `day’ came and he prevailed over him.

Sleep, dream and stupor are the armory of Death; if you would overcome Death, you must ascend rung by rung into ever brighter states of wakefulness.

The very lowest rung of this ladder, that reaches up to heaven, is called `genius’; what names shall we find for the higher ones! They are unknown to the common mass of people, they are assumed to be legends. But the story of Troy was for centuries thought to be a legend, until finally someone found the courage to dig.

The first enemy you meet on the road to wakening will be your own body. It will fight you until the first cockcrow; but if you should see the dawn of eternal wakefulness, which will remove you from the company of the eternal somnambulists, who believe they are men and know not that they are sleeping gods, then for you the sleep of the body will be gone and the universe will be subject to you.

Then you will be able to perform miracles, if you want; no longer will you be like a sniveling slave, awaiting the pleasure of a cruel idol, to reward you or to chop off your head.

There is, though, one comfort that will be denied you: the comfort of the faithful, tail- wagging hound, who knows he has a master whom it is his privilege to serve; but ask yourself, would you, as the man you are now, change places with your dog?

Do not let yourself be put off by the fear of failing to reach your goal in this life. Anyone who has once started out on our road will keep coming back to earth on an inner journey which will permit him to continue his work: he will be reborn as a `genius’.

The path that I show you is strewn with miraculous experiences: dead friends you knew during your life will rise again before you and talk with you. They are but images! Beings of light, wreathed in a blissful radiance, will appear to you and bless you. They are but images, formed of the exhalations of your body as, under the influence of your transformed will, it dies a magic death and turns from matter into spirit, just as the hard ice, under the influence of heat, dissolves into ever changing cloud-shapes.

Only when you have purged your body of all trace of the corpse can you say, `Now sleep has left me for all time’.

Then will the miracle be complete that men cannot believe, because they are deceived by their senses and cannot understand that matter and force are the same; the miracle is that, even if you are buried, there will be no corpse in the coffin.

Only then, and not before, will you be able to distinguish what is of the essence from mere appearances; anyone you meet then can only be one who has taken the path before you. All others will be shadows.

Until then at every step it will be uncertain whether you are to become the happiest or the unhappiest of beings. But fear not, none who have trodden the path of wakefulness have ever been abandoned by the guides, even if they have gone astray.

There is a sign I will give you by which you shall know whether a vision you have is of the essence or a delusion: if it should appear to you and your mind is clouded, and the things of the physical world seem unclear or invisible, then trust it not. Be on your guard. It is part of you. If you cannot understand the metaphor concealed within it, then it is only a ghost and without substance, a specter, a thief that sucks out your life from you. The thieves that steal the strength from your soul are worse than earthly thieves. Like will-o’-the-wisps, they tempt you into the marshes of false hope, to leave you behind in the darkness and disappear forever.

Do not let yourself be blinded, not by any miracle that they appear to perform for you, nor by any sacred name they adopt, nor by any prophecy they pronounce, not even if it should be fulfilled: they are your mortal enemies, spewed out from the hell of your body, and you are wrestling with them for mastery. Know, now, that the miraculous powers they possess are your own, which they have wrested from you in order to keep you enslaved. They can only live by preying on your life, but if you can conquer them, they will be reduced once more to mute, obedient tools, which you can use at your will.

Countless are the victims, which they have claimed among mankind; look at the history of visionaries and sects, and you will see that the path of self-control that you are following is strewn with skulls.

Unaware of what it was doing, mankind built a wall to keep these visions out: materialism. This wall is an impregnable defense; it is built in the image of the body, but it is also a prison wall that blocks the view outside.

Today, as this wall is slowly crumbling, allowing our inner life to rise on new wings like a phoenix from the ashes, in which for centuries it lay as if dead, the vultures of another world are also stretching their wings.

So beware. Only the balance in which you weigh your mind can tell you whether the visions you see are ones you can trust; the more awake it is, the more the scales are being tipped in your favor.

If a guide, a helper or a brother from a spiritual world wishes to appear to you, then he must be able to do so without battening upon your mind, as do the others. Like Doubting Thomas, you can thrust your hand into his side.

It would be easy to avoid the visions and their dangers, all you need to do is to be like an ordinary man. But what is the advantage of that? You will remain captive in the prison of your body until Death, the executioner, drags you to the block.

The longing of mortal men to see the celestial beings in visible form is a cry that also wakes the specters of the underworld, because such longing is not pure, it is greed, not longing, because in some way or other it wants to `take’, instead of crying out to learn to `give’. Everyone who feels the earth is a prison, every great soul that longs for deliverance: unconsciously, they all call up the world of ghosts. Do you likewise. But consciously!

I do not know whether there is some invisible hand to aid all those that call up the ghosts unconsciously by forming islands for them in the marshes they blunder into. I do not dispute it, but I doubt it.

When, on the path of awakening, you pass through the realm of ghosts, you will gradually come to see that they are nothing but thoughts, which have suddenly become visible to your sight. That is the reason why you see them as beings, and also why they seem strange, for the language of forms is different from the language of the brain.

That is the time when the strangest metamorphosis that can happen to you will take place: the people around you will turn into ghosts. All that you have loved will become phantoms, your own body as well. It is the most fearful solitude imaginable: a pilgrimage through the desert, and anyone who does not find the spring of life will die of thirst.

Everything I have told you here, can be read in the writings of the holy men of all peoples: the coming of a new kingdom, the awakening, the overcoming of the body, the solitude; and yet there is an unbridgeable gap separating us from those holy men: they believe the day is approaching when the good will enter paradise and the evil be cast down into the pit.

We know that a time is coming when many will awake, and they will be separated from the sleepers like the lords from the slaves, because the sleepers cannot understand those that are awake; we know that there is no good and no evil, only ‘right’ and ‘wrong’; they believe that staying ‘awake’ is keeping their eyes and their senses open and their body alert during the night, so that they can say their prayers; we know that ‘waking’ is the awakening of the immortal self and that the sleeplessness of the body is its natural consequence; they believe that the body must be despised and neglected, because it is sinful; we know that there is no sin; the body is our starting-point, we came down to earth to transform it into spirit; they believe they should take their body into solitude to purify the spirit; we know that our spirit must first go into solitude to transfigure the body.

It is up to you to choose your path, ours or the other. It should come of your own free will.

I cannot advise you; it is better to pick a bitter fruit of your own choice, than to take another’s advice and find a sweet one, that is too high on the tree.

Do not be like the multitude that know that it is written, `All test, then take the best’, but yet go and do not test and take the first that comes to hand.’’

To be continued:

Part II-The Phoenix


More About Gustave Meyrink


This entry was posted in Spiritüel Ustalar / Spiritual Masters and tagged , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to From Gustav Meyrink’s ‘Green Face’-Part 1: Watch out ! / 1. ‘Yeşil Surat’ kitabından alıntı, Gustav Meyrink. Birinci Bölüm: ‘Dikkat!’

  1. Sevgili arkadaşlar, büyük bir zevkle Gustav Meyrink tarafından kaleme alınan ve 1916 yılında yayınlanan ‘Yeşil Surat’ kitabından 3 alıntı paylaşıyoruz. Kitabın kaynak metni Almanca’dir. Biz burada Mike Mitchell’e ait İngilizce ve Nalan tarafından çevirilen Türkçe metne yer veriyoruz. Kitabın Gurdjieff ve Kozmik Hareket’in öğretileri ile o kadar çok ortak noktası var ki! O zamanda kesinlikle bir şeyler ‘havadaydı’, örneğin Khidr-Hızır-Chidher hikayede önemli bir yere sahip…3 alıntının başlığı tarafımızdan konulmuştur, orijinal metinde bu yazı bir bütün olarak yer almaktadır. 20’inci yüz yılın bu şaheserini heyecanla keşfetmenizi dileriz. Selamlar, Nalan ve Nico

    ‘Yeşil Surat’ kitabından alıntı, Gustav Meyrink.

    Birinci Bölüm: ‘Dikkat!’

    ‘‘Sana söyleyeceklerime kulak ver: Gelecek zaman için silahlan! Yakında dünyanın saati 12’yi vuracak; onu kadrandaki kırmızı, kana bulanmış numarasından tanıyacaksın. Yeni ilk saatten önce fırtınalı bir rüzgar esecek.

    Bu gerçekleştiğinde uyumamaya dikkat et. Yeni şafağa kapalı gözlerle geçiş yapanlar bundan önce oldukları hayvan şeklinde kalacak olup, artık uyandırılamayacaklardır.

    Ruhani bir ekinoks söz konusu ve bahsettiğim yeni şafak, Işığın Karanlığa eşit olacağa dönüm noktasının ta kendisidir.

    Binlerce yıldan beri insanlar doğanın kanunlarını anlamayı öğrenip, onları hizmetlerine aldılar. Ruhani kanunlar fiziksel kanunlarla aynı olup, sadece bir oktav daha yüksektir. Bunun anlamını idrak edenlere ne mutlu. Onlar çalışmalarının meyvelerinin keyfini çıkarırken, diğerleri yüzleri yere dönük acı çekmeye devam edecektir.

    Tufandan bu yana ruhani doğa üzerindeki gücü elde etme anahtarı paslandı. Bu anahtar, Uyanıklıktır. Uyanıklık, her şeydir.

    İnsan, uyanık olduğu inancı içinde kendini güvende hisseder. Ancak gerçek şu ki, uyku ve rüyalardan ördüğü bir ağda tutsaktır. Ağ gözleri ne kadar sıkıysa, rüya o kadar ağırdır. Ağın içinde yakalanmış olanlar, uykuda olanlardır. Hayatı kasaba giden bir kuzu gibi bilmeden, önemsemeden, düşünmeden yaşayanlardır.

    Aralarındaki hayalperestler ağ gözlerinden dünyayı bölümlere ayrılmış şekilde görür. Gördükleri yanıltıcı parçalara göre davranırlar, bu imgelerin yüce bir bütünün sadece anlamsız parçaları olduğunu bilmeden. Bu ‘hayalperestler’ belki düşündüğünüz gibi şairler, vizyonerler değildir. Onlar dünyanın aktif olanlarıdır, hiçbir zaman aylak olmayan, dinlenmeyen, sanayinin aşınmasıyla yiyip bitirilenler. Onlar hoş bir kekin tepesine çıkan çalışkan, çirkin böcekler gibidir: Tepeye çıktıklarında, içine düşerler.

    Uyanık olduklarını zannederler, ancak gerçekte hayatları bir rüyadır. Bu rüya, son zerreye kadar önceden belirlenmiş, hiçbir şekilde etkileyemeyecekleri bir düştür. İnsanların arasında bazıları vardı ki – ve hala var – rüya gördüklerinin farkındaydı. Onlar arkasında sonsuza dek uyanık olan ruhun saklandığı surlara dayanan öncülerdi: Goethe, Schopenhauer ve Kant gibi vizyonerler. Ancak onlar kaleyi yıkmak için gerekli olan silahlara sahip değildi ve savaş naraları uyuyanları uyandıramadı. Uyanıklık her şeydir.

    İlk adım o kadar basittir ki, bir çocuk bile onu atabilir. Sadece fazlasıyla eğitimli olanlar nasıl yürüneceğini unutmuştur. Her iki ayağı da topallıyordur, çünkü atalarından onlara miras kalan koltuk değneklerini bırakmayı red ederler. Uyanıklık her şeydir.

    Yaptığın her şeyde uyanık ol. Halihazırda öyle olduğunu düşünme. Hayır, sen uykudasın ve düşlüyorsun.

    Sağlam dur, düşüncelerini toparla ve bir an için bedenin her bir fiberinden geçmesi için ‘şimdi uyanığım’ duyumunu gönder. Bunu hissetmeyi başarabilirsen, o zaman öncesinde uykuyla uyuşturulmuş olduğunun farkına varacaksın.

    Bu kölelikten her şeyi yapabilme haline giden uzun yolda atılan ilk, tereddütlü adımdır. Yürüdüğüm yoldur ve her bir yeni uyanış beni ileriye götürür.

    Acı çektiren tüm düşüncelerin üzerinde sana güç kazandırır. Onlar geride bırakılır ve sana ulaşamaz. Onları geçersin, ağacın tacı ağacın gövdesinin etrafındaki kuru çalıyı geçtiği gibi.

    Uyanıklık bedenini de ele geçirdiğinde, acı solmuş yapraklarından akıp gidecektir.

    Yahudi ve Brahminlerin buz gibi banyoları, Buddhanın havarilerinin ve Hristiyan sofuların gece boyunca süren ibadetleri, uykuya dalmamak adına kendilerine işkence çektiren Hint fakirleri, bunların hepsi dışa vurulan ibadetlerdir. Sütunların parçaları gibi onlar arayışta olana bulanık ve uzak geçmişte uyanıklığa giden mistik bir tapınağın var olduğunu anlatırlar.

    Yeryüzündeki insanların kutsal kitaplarını oku: hepsinde uyanıklığın öğretisi saklıdır. ‘Gün’ ağırıp, galip gelene kadar ‘gece’ boyunca Efendinin Meleğiyle güreşen Yakup’un merdivenidir.

    Uyku, rüya ve sersemlik Ölüm’ün cephaneliğidir. Ölümün üstesinden geleceksen, uyanıklığın daha da parlak hallerine basamak basamak yükselmelisin.

    Gökyüzüne uzanan bu merdivenin en alttaki basamağının adı ‘dahi’dir. O halde daha üstte olanlara hangi adlar bulmalı! Onlar genel kitle tarafından bilinmemekte olup, efsane olarak addedilir. Ancak Truva hikayesi de yüzyıllar boyunca bir efsane olarak biliniyordu, ta ki biri bu konuyu inceleme cesaretini bulana kadar. Uyanış yolunda rastlayacağın ilk düşman kendi bedenin olacaktır. İlk horoz ötüşüne kadar seninle savaşacaktır. Ancak seni kendini insan zanneden, oysa uyuyan tanrılar olduğunu bilmeyen, sonsuz uyurgezerlerin eşlik etmesinden kurtarak olan sonsuz uyanıklığın şafağını görürsen, o zaman bedenin uykusu yok olup, evren sana tabi olacaktır.

    O vakit istersen mucizeler yaratabileceksin. Bundan böyle zalim bir idolün seni ödüllendirme veya başını kesme zevkini bekleyen ağlamaklı bir köle olmayacaksın.

    Yine de senden yadsınan bir rahatlık olacaktır: ona hizmet etmeyi bir ayrıcalık olarak gördüğü bir üstada sahip olduğunu bilen sadık, kuyruk sallayan av köpeğin rahatlığı. Ancak kendine sor, şimdi olduğun insan olarak, köpeğinle yer değiştirir miydin?

    Bu yaşamdaki hedefine erişemeyeceğin korkusunun cesaretini kırmasına izin verme. Yolumuza koyulan her kimse, içsel yolculuğuna devam etmek üzere dünyaya sürekli olarak geri dönecektir: o ‘dahi’ olarak yeniden doğacaktır.

    Sana gösterdiğim yol mucizevi deneyimlerle bezenmiştir: Hayatında bildiğin, ölmüş olan arkadaşlar tekrar karşına geçip, seninle konuşacaktır. Onlar imgelerdir! Saadet dolu bir görkeme bürünmüş ışıktan varlıklar sana görünecek olup, seni kutsayacaktır. Onlar dönüşmüş olan iradenin etkisiyle bedenin soluklarından şekillenen imgelerdir. Bedenin büyülü bir ölüm yaşar ve maddeden tine dönüşür, tıpkı sıcaklığın etkisiyle katı buzun çözülüp, sürekli değişen bulut şekillere dönüştüğü gibi.

    Bedenini cesetin tüm izlerinden arındırdığın zaman ‘uyku beni sonsuza dek terk etti’ diyebilirsin. O zaman insanların inanamadığı mucize gerçekleşmiş olacak. Çünkü onlar duyuları tarafından kandırılmış olup, madde ve kuvvetin aynı şey olduğunu anlamamaktadır. Gömülü olduğun zaman bile tabutta bir ceset bulunmayacaktır, mucize budur.

    Ancak o zaman, daha evvel değil, özü sadece görünüş olandan ayırt edebileceksin. Bundan sonra karşılaştıkların sadece senden önce yolu yürümüş olanlar olacaktır. Diğerleri gölge olacaktır.

    O zamana kadar atılan her adımda varlıkların en mutlusu mu, yoksa en mutsuzu mu olacağın belirsiz olacaktır. Korkma, yanlış yola sapmış olsalar bile uyanıklığın yoluna girmiş olanların hiçbiri hiçbir zaman rehberler tarafından terkedilmemiştir.

    Gördüğün bir vizyonun özden mi geldiğini, yoksa bir yanılsama mı olduğunu anlayabileceğin bir işaret vereceğim sana: sana göründüğü vakit zihnin bulanık, fiziksel dünyanın işleri belirsiz veya görünmez olduğunda ona güvenme. Tetikte ol. O senin bir parçandır. İçinde gizlenmiş olan mecazı anlayamazsan, o zaman o özsüzdür, sadece bir hortlak, bir hayalet, senden hayatını emen bir hırısızdır. Ruhundan gücünü çalan hırsızlar, dünyevi hırsızlardan daha kötüdür. Bir düzenbaz gibi seni yanlış umudun bataklıklarına sürüp, karanlıkta bırakarak sonsuza dek kaybolurlar.

    Senin için canlandırdıkları hiçbir mucize, benimsedikleri hiçbir kutsal isim, ifade ettikleri hiçbir kehanet, gerçekleşse bile, seni körleştirmesine izin verme:onlar ölümlü, bedenin cehenneminden kusulan düşmanların ve sen onlarla egemenlik için güreşiyorsun. Onların sahip olduğu, ancak seni esir olarak tutmaları için senden gaspettikleri mucizevi güçler senindir. Onlar ancak hayatını yağmalayarak yaşayabilirler, ancak onları fethedebilirsen, onlar tekrar istediğin zaman kullanabileceğin dilsiz, itaatkar araçlara indirgenecektir.

    İnsanların arasından talep ettikleri kurbanlar sayısızdır. Vizyoner ve (ç.n. kötü) tarikatların tarihçesine baktığında yürüdüğün yolda kafatasların saçıldığını göreceksin.

    İnsanlar yaptıklarından habersiz bu vizyonları dışarıda bırakmak üzere bir duvar ördü: materializm. Bu duvar ele geçirilemez bir savunmadır. Bedenin suretinde yapılmıştır, ancak aynı zamanda dışarıya bakmayı engelleyen bir hapis duvarıdır.

    Bugün, bu duvar yavaşça yıkılırken, içinde yüzyıllar boyunca ölü gibi yatan külden doğan bir anka gibi iç dünyamıza yeni kanatlarla yükselmeye izin verilir. Ancak aynı zamanda başka bir dünyanın akbabaları da kanatlarını gerer.

    Dolayısıyla dikkat et. Sadece içinde düşünüp taşındığın dengedeki zihnin gördüğün vizyonlara güvenip güvenemeyeceğin söyleyebilir. Ne kadar uyanıksa, terazinin ölçüleri o kadar lehine ağırlık kazanacaktır.

    Eğer ruhani dünyadan bir rehber, bir yardımcı ya da bir kardeş sana gözükmek istiyorsa, o zaman bunu diğerleri yaptığı gibi zihnini düzleştirmeden yapabilmelidir. Doubting Thomas (ç.n. İsa’nın havarisi olan Aziz Thomas’ın şüpheciliğine gönderme yapılır) gibi elini onun yanına sokabilirsin. Vizyonları ve onların tehlikelerini önlemek kolay olup, yapman gereken tek şey sıradan bir insan gibi olmaktır. Ancak bunun avantajı nedir? Bedenin hapisinde esir kalacaksın, ta ki cellat olan Ölüm seni kütüğe sürükleyene kadar.

    Ölümlü insanların göksel varlıkları görünür şekilde görme arzuları, yeraltı dünyasının hayaletlerini uyandıran bir sesleniştir. Çünkü bu tür bir arzu saf olmayıp, arzudan öte açgözlülüktür. ‘Vermeyi’ öğrenmek yerine ‘alma’ isteğidir. Dünyayı hisseden herkes bir hapistir, kurtuluşu arzulayan her bir yüce ruh: farkına varmadan hepsi hayaletler dünyasını cağırırlar. Aynısını yap. Ancak bilinçli bir şekilde!

    Farkında olmadan süründükleri bataklıklarda onlar için adalar oluşturarak hayatleri çağıran kimselere yardım eden, görünmez olan bir el var mıdır bilemiyorum. Buna itiraz etmiyorum, ancak bundan şüphe ediyorum.

    Uyanış yolunda hayaletlerin diyarından geçerken gitgide göreceksin ki, onlar görüşüne birdenbire görünür olan düşüncelerden başka bir şey değildir. Bu yüzden onları varlıklar olarak görürsün ve bu nedenle onlar garip gözükür, çünkü şekillerin dili, beynin dilinden farklıdır.

    O zaman başına gelebilecek en garip metamorfoz gerçekleşecektir: etrafındaki insanlar hayalete dönüşecektir. Sevdiğin her şey fantomlara dönüşecektir, kendi bedenin de. Bu düşünülebilir en korkunç yalnızlıktır: çölden geçen yolculuk, hayat pınarını bulamayan kimse sussuzluktan ölecektir.

    Sana burada anlattığım her şey, tüm kutsal insanların yazılarında okunabilir: yeni krallığın gelişi, uyanış, bedenin üzerinde kurulan egemenlik, yalınızlık. Yine de bizi bu kutsal insanlardan ayıran, bağdaşması mümkün olmayan bir uçurum var: Onların inanışına göre bir gün gelecek ki, iyilik cennete girecek ve kötülük çukura atılacak.

    Biliyoruz ki birçoğunun uyanacağı gün gelecek olup, aynı efendilerin kölelerden ayrıştırıldığı gibi onlar da uykuculardan ayrı tutulacaktır, çünkü uykuda olanlar uyanık olanları anlayamazlar. İyilik ve kötülüğün olmadığını, sadece ‘doğru’ ve ‘yanlış’ın var olduğunu biliyoruz. ‘Uyanık’ kalmanın gözleri ve duyuları açık tutmaktan, bedenin gece boyunca tetikte olmaktan ibaret olduğunu düşünürler. Böylece dualarını edebilirler. Biz biliyoruz ki ‘uyanık olma hali’ ölümsüz özün uyanışıdır ve bedenin uykusuzluğu da onun doğal bir sonucudur. Onların inanışına göre beden günahkar olduğundan hor görülmeli ve ihmal edilmeli. Günahın olmadığını biliriz, beden bizim başlangıç noktamızdır, onu tine dönüştürmek üzere yeryüzüne indik. Onlar tini arındırmak için bedenlerini yalnızlığa itmeleri gerektiğini düşünürler. Biz biliriz ki, önce tin yalnızlığı yaşamalı ki bedeni değiştirebilsin.

    Bizim veya diğer yolu seçmek sana kalmış. Bu seçim özgür iradenle yapılmalıdır.

    Sana öğüt veremem. Bir başkasının önerisiyle ağaçın yüksek dallarında asılı olan tatlı bir meyveyi bulmaktansa kendi seçiminle acı bir meyveyi almak daha iyidir. Bunun yazılı olduğunu bilen çokluk gibi olma, ‘Her şeyi dene, ancak en iyisini al’, ama sadece git ve test etmeden ele gelen ilki seç.”

    Devam edecek:

    II. Bölüm – Anka Kuşu

    III. Bölüm – Yeşil Adam, Chidher (Hızır)

  2. Pingback: From Gustav Meyrink’s ‘Green Face’-Part 2: The Phoenix / 2. ‘Yeşil Surat’ kitabından alıntı, Gustav Meyrink. İkinci Bölüm: ‘Anka Kuşu’ |

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s