‘The Alexandrian Banquet’, by Louis Ménard – Part 1 / ‘İskenderiyeli Ziyafet’, yazar Louis Ménard – 1.Bölüm

[Türkçe çeviri için yorum bölümüne bkz.]

Characters: Noumenios, Porphyry, Cheremon, Tat, Origen, Valentinus

 In 3 parts ( Arranged by us for conveniency reasons)

***

Part 1

Noumenios: All the expected guests have arrived. I knew that Porphyry and Origen would preserve ‘religiously’ the memory of he who was their Masters and mine and that they wouldn’t fail the invitation, but I thank Tat, Valentinus and Cheremon who didn’t know Ammonios, to have also come to take part to this memorial meal. Without doubt, Plotinus is at the same moment celebrating in Rome, like us in Alexandria, the anniversary of the death of Ammonios or, rather his liberation; as the body is the prison of the soul, and us, Philosophy’s initiates, we know well that there is no eternal separations. That the blissful soul of our friend is chairing our banquet and may it lead among us those of our already departed friends on the great journey and amongst them, Origen’s second Master, Clement of Alexandria.

Origen: I am grateful to you for this souvenir, Noumenios; this is what we call the communion of saints.

Cheremon: In the midst of every home is erected the sacred stone, the domestic altar. It is the center of the family, image of this static center of the world that our fathers called Histie. Homer teaches us that it must receive the first libation. Without associating Origen and Valentinus to a rite that is foreign to their tradition, I will spill the beginning of the banquet on the flame that will carry them to the divine ether. He is the source of life, and as we have nothing to offer that belong to us, we are giving him back a part of his blessings.

Origen: We cannot take part to your sacrifice, Cheremon, but nothing forbids us to recognize the sacred character of the flame; our prophets call the Eternal One a devouring fire, and He revealed Himself in the burning bush to Moses.

Valentinus: It is also that light was the first emanation of the divine thought and it is for us the most perfect image of the invisible.

Tat: This flame, that the Greeks call Hephaestus, my ancestors worshiped it under the name of Phta, and placed it on top of the Memphis trinity.

Porphyry: I fill this cup of wine from Greece. In the painting on the side of the amphora, I see Dionysos bringing back Hephaestus to Olympus. It is the symbol of the libation spread over the flame and going with it towards the Gods.

Noumenios: As you are referring to this antic tale, I ask you, Porphyry, while the wine is been poured in the cups, to explain to those of our guests that may ignore it, why our fathers linked the sacrifice to the worship of the fire and of the wine.

Porphyry: I will gladly do so, but perhaps Cheremon would find my explanations too subtle. Let him propose first his, and if they are not enough, I will seek to complete them.

Cheremon: I said, it is true, Porphyry, that in your ‘Cave of the nymphs’, that you have credited Homer with intentions that I believe he was foreign. We can differ from each other on some points in Hellenism, like Valentinus and Origen differ sometimes on Christian symbols.

Tat: As well, very few Egyptians understand today the sacred writing of the ancient priests, the meaning of mythology that is the religious language of the first ages, which must have been lost throughout the centuries. But its very own obscurity awakes the curiosity of the mind, and the more the tales are against reason, the more we want to penetrate their meaning.

Cheremon: You are speaking the truth, Tat; we shouldn’t guess that the ancients, who left behind them so many works, were inferior to us in wisdom; but the images they enveloped their thoughts often seen to us like enigmas.

For instance, the mythology of fire is difficult to understand because of its great antiquity, as the invention of fire is liked with the origin of human societies. Perhaps they were “two feet animals” – without feathers – as Plato calls them, but the social animal only exists as for foresight and industry; this is why Prometheus is regarded as the creator of Men. The Athenians associate him with Athena and Hephaestus and celebrate in their honor the festival of lights. Athena is the sky’s clarity revealed in the lightning, which the ancients expressed in saying that she is born out of the head of Zeus hit by Hephaestus or Prometheus’s ax. Hephaestus is the flame that burns on the altar; Prometheus is the fire that light before him, the foresighted.

Homer’s stories about Hephaestus, Hesiod’s about Prometheus are also related to the very nature of fire. The bowlegged god, thrown out of Olympus, it is the lightning falling from the sky in winding lines. The Titan chained to a column where Zeus’s eagle devour his bowels always recovering, it is the captive fire on the altar, always devoured by the winds of the sky.

As for the part of Hesiod’s story about Pandora is a moral allegory. Without industry, man would take his female like the other animals, but it is civilization that created the woman; therefore the poet mixes them both in the charming virgin, entrusted with all blessings by the Gods and sentencing Man to work, because she likes luxury and despises poverty. Her curiosity made her open a sealed vase from which all evils of civilized life escaped; evils unknown to the barbarian nations. This is how Zeus trades a good against an evil, because Pandora’s birth was a punishment for the conquest of fire. The reason for this punishment and Prometheus’s ordeal is industry, is a struggle against the cosmic Powers, and there is no struggle for Man without pain. He must conquer through work his food that earth provides freely to the other beings, because the Gods have hidden the sources of life since Prometheus stole the fire from Heaven.

Porphyry: It seems to me, Cheremon, that not only Pandora’s story embodies a moral tale, but is also related to the descent and ascension of the souls; therefore, it is found a lot on sarcophagi. We can see on one side, Prometheus shaping human beings bodies, and Athena, the divine intelligence animates them by laying on their heads a butterfly. In the middle, we see Prometheus’s ordeal, symbol of terrestrial life, and on the other side, his deliverance by Herakles. Man is a sparkle of the divine fire put into a lamp made of clay, a God exiled from heaven, chained by the binders of necessity on the Caucasus of life, where he is devoured by always reborn worries. But the effort of the heroic virtues breaks his chains and delivers him from the beak and claws of the vultures; Herakles brings Prometheus back in Olympus and reconciles earth with heaven.

To be continued

Part 2

***

Source: ‘The Alexandrian Banquet’, by Louis Ménard

From ‘Les rêveries d’un paien mystique’. Paris- George Cres- 1911.

Portrait of Louis Menard, by René  Menard

Portrait of Louis Menard, by René Menard

More about  the amazing Louis Ménard here for the French biography

and here for the (more incomplete) English version 😉

This entry was posted in Spiritüel Ustalar / Spiritual Masters and tagged , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to ‘The Alexandrian Banquet’, by Louis Ménard – Part 1 / ‘İskenderiyeli Ziyafet’, yazar Louis Ménard – 1.Bölüm

  1. ‘İskenderiyeli Ziyafet’, yazar Louis Ménard.
    Kaynak ‘Les reveries d’un paien mystique’.
    Karakterler: Noumenios, Porphyry, Cheremon, Tat, Origen, Valentinus

    Toplam 3 bölüm

    ***

    1.Bölüm

    Noumenios: Beklenen tüm misafirler geldi. Porphyry ve Origen’in Üstad’ımız olanın anısını ‘dini’ anlamda koruyacaklarını ve daveti kaçırmayacaklarını biliyordum, ancak Ammonios’u tanımadıkları halde anma yemeğine katılan Tat, Valentinus ve Cheremon’a özellikle teşekkür ediyorum. Eminim ki, bizler İskenderiye’de yaptığımız gibi aynı anda Plotinus da Roma’da Ammonios’un ölüm yılını veya, başka bir deyişle, kurtuluşunu kutluyor; çünkü beden ruhun hapisidir ve bizler, Felsefe’nin inisiyeleri, sonsuz ayrılmaların olmadığını çok iyi biliyoruz. Arkadaşımızın saadet dolu ruhu ziyafetimize başkanlık etsin ve aramızdan ayrılan arkadaşların ruhuna bu yüce yolculukta rehber olsun. Bunların arasında Origen’in ikinci Üstad’ı, İskenderiyeli Clement de mevcut.

    Origen: Bu hatıra için sana minnetarım, Noumenios; bizler buna azizlerin komünyonu (ç.n. ruhlar aleminde aynı saadeti paylaşan kimseler) deriz.

    Cheremon: Her evin ortasında kutsal taş, yerli sunak dikilmiştir. O, ailenin merkezi olup, babalarımızın Histie olarak adlandırdıkları dünyanın bu sabit merkezinin imgesidir. Homeros bize ilk kurtuluşa tabi tutulması gerektiğini öğretir. Origen ve Valentinus’u kendi geleneklerine yabancı olan bir törenle ilişkilendirmeden ziyafetin başlangıcında şarabın ilk damlalarını onları kutsal etere taşıyacak olan alevin üzerine serpeceğim. O hayatın kaynağıdır ve ona bize ait olan herhangi bir şey sunamadığımızdan onun nimetlerinden bir parça geri veriyoruz.

    Origen: Cheremon, bizler bu adağına katılamayız, ancak hiçbir şey alevin kutsal karekterini tanımamızı yasaklamaz.; peygamberlerimiz Sonsuz Olan’ı yiyip bitiren bir ateş olarak betimler ve O Musa’ya yanan çalı olarak tezahür eder.

    Valentinus: Aynı zamanda kutsal düşüncenin ilk yayılması ışıktı ve bu bizim için görünmez olanı tasvir eden en mükemmel imgedir.

    Tat: Yunanlıların Hephaestus (Hephaistos) dedikleri o aleve atalarım Phta adı altında tapıp, Memphis üçlemesinin tepesine yerleştirdiler.

    Porphyry: Bu kadehi Yunanistan’dan şarap ile dolduruyorum. Amfora’nın (ç.n. çift kulplu eski testi) yanındaki resimde Dionysos’u, Hephaistos’u Olympus’a götürüken görüyorum. O, aleve dökülen şarabın ve onunla Tanrılara doğru gitmenin sembolüdür.

    Noumenios: Porphyry, bu kadim hikayeye değindiğin için, şarap kadehlere doldurulurken, atalarımızın adağı neden ateş ve şarabın tapınmasına bağladıklarını bunu bilmeyen misafirlere anlatmanı rica ediyorum.

    Porphyry: Bunu memnuniyetle yaparım, ancak Cheremon açıklamalarımı fazlaca sofistike bulabilir. İzin verin, önce o kendi önerilerini getirsin. Bunlar yeterli olmazsa ben tamamlarım.

    Cheremon: Porphyry, ‘Perilerin Mağarası’ eserinde Homeros’a ona yabancı olan niyetleri atfettiğini düşündüğüm doğrudur. Helenizm konusunda bazı noktalarda fikirlerimiz ayrılabilir, aynı Valentinus ve Origen’in Hristiyanlık sembollerinde düşünceleri ayrı düştüğü gibi.

    Tat: Mısırlıların çok azı bile kadim rahiplerin kutsal yazılarını, yüzyıllar içinde kaybolmuş olan ilk çağların dini dili olan mitolojinin anlamını kavrar. Ancak içinde barındırdığı bilinmezlik zihnin merakını uyandırır. Hikayeler ne kadar çok mantığa aykırıysa, o kadar çok onların anlamını idrak etmek isteriz.

    Cheremon: Doğruyu söylüyorsun Tat; ardında bu kadar çok eser bırakan eski uygarlıkların bilegelik anlamında bizden aşağıda olduklarını düşünmemeliyiz; ancak düşüncelerini saran imgeler bize çoğu zaman gizemler gibi gözükür.

    Örneğin ateşin mitolojisi çok eski olduğundan zor anlaşılır, çünkü ateşin buluşu insan toplumlarının başlangıcına bağlıdır. Belki onlar Eflatun’un dediği gibi – tüysüz – “iki ayaklı hayvanlardı”, ancak sosyal hayvan sadece öngörü ve sanayi için vardır; bu yüzden Prometheus İnsanların yaradanı olarak görülür. Atinalılar onu Athena ve Hephaistos ile çağrıştırırlar ve onların onuruna ışıkların şenliğini kutlarlar. Athena, yıldırımda ortaya çıkan gözyüzünün berraklığıdır. Eski uygarlıklara göre Hephaistos veya Prometheus’un baltası Zeus’un kafasına indirilmiştir ve yarılan yerden Athena doğmuştur. Hephaistos sunakta yanan alevdir; Prometheus onun, ileri görüşlünün, önünde yanan ateştir.

    Homeros’un Hephaistos ile ilgili, Hesiodos’un Prometheus hakkındaki hikayeler de ateşin doğasıyla ilintilidir. Olympus’tan atılan, O harfi bacaklı tanrı, sarmal hatlarla gökyüzünden düşen yıldırımdır. Zeus’un kartalının daima iyileşen bağırsaklarını yiyip bitirdiği, sütuna zincirle bağlı olan Titan, sunakta tutsak olan ve her zaman gökyüzünün rüzgarları tarafından yutulan ateştir.

    Hesiodos’un Pandora ile ilgili hikayesi ise ahlaki bir kinayedir. Sanayi olmasaydı, erkek kadını diğer hayvanlar gibi ele geçirirdi, ancak kadını yaratan medeniyettir; bu yüzden şair ikisini de büyüleyici, Tanrıların tüm nimetleri emanet ettiği bir bakirede toplar ve İnsanı çalışmaya mahkum eder, çünkü kadın lüksü sevip, fakirliği hor görür. Merakı mühürlenmiş bir vazoyu açtı ve içinden medeni hayatın tüm kötülüklerinin kaçmasına neden oldu; vahşi milletlerin bilmediği kötülükler. Bu şekilde Zeus iyi birisini kötü birisiyle takas eder, çünkü Pandora’nın doğumu ateşin fethi için bir cezaydı. Bu cezanın nedeni ve Prometheus’un çilesi sanayidir, kozmik Güçlere karşı mücadeledir. İnsanoğlu’nun hiçbir çırpınması acısız değildir. Toprağın diğer varlıklara bedelsiz olarak sunduğu yemeği o çalışmayla kazanmak durumundadır, çünkü Prometheus ateşi Gökyüzünden çaldığı için Tanrılar hayatın kaynaklarını saklamıştır.

    Porphyry: Cheremon, gördüğüm kadarıyla Pandora’nın hikayesi sadece ahlaki bir öyküyü gözler önüne sermiyor, o aynı zamanda ruhların inişini ve çıkışını ele alıyor; bu yüzden birçok lahitte bulunur. Bir tarafta insani varlıkların bedenlerini şekillendiren Prometheus’ü, diğer tarafta onların başına birer kelebek koyarak onları canlandıran, kutsal zekayı temsil eden Athena’yı görebiliriz. Ortada Prometheus’ün çilesi, dünyevi hayatın sembolü, diğer tarafta ise Herakles tarafından kurtuluşu yer alır. İnsanoğlu kilden yapılan bir lambaya konulan kutsal ateşin bir kıvılcımıdır, yaşamın gerekliliği tarafından zincire vurulan ve her zaman yeniden doğan üzüntüler tarafından yenip bitirilen, gökyüzünden sürülen bir Tanrıdır. Ancak cesur erdemlerin çabasıyla zincirleri kırılır ve onu akbabaların gaga ve pençelerinden kurtarır; Herakles, Prometheus’ü Olympus’a geri götürür ve yer- ile gökyüzünü birleştirir.

    ***

    2.Bölüm / 3.Bölüm

  2. Pingback: ‘The Alexandrian Banquet’, by Louis Menard – Part 2 / ‘İskenderiyeli Ziyafet’, yazar Louis Menard – 2.Bölüm |

  3. Pingback: The Veil Of Isis / |

  4. Pingback: ‘Pantheon’, a poem by Louis Menard / Louis Menard kaleminden bir şiir, “Pantheon” |

  5. Pingback: ‘The Alexandrian Banquet’, by Louis Ménard – Part 3 / ‘İskenderiyeli Ziyafet’, yazar Louis Ménard – 3.Bölüm |

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s