From Gustav Meyrink’s ‘Green Face’-Part 2: The Phoenix / 2. ‘Yeşil Surat’ kitabından alıntı, Gustav Meyrink. İkinci Bölüm: ‘Anka Kuşu’

 

Art by František Drtikol

Art by František Drtikol

[Türkçe çeviri için yorum bölümüne bkz.]

Dear Friends here is now the continuation of this great text, from Gustav Meyrink’s ‘Green Face’, in which we recognize so much of what we share @The Scola Hermetica. Enjoy  also its new and fresh Turkish garments ! Nalan and Nico

***

Part II- The Phoenix

“This day you have been accepted into our community; from now on you are a new link in the chain that stretches from eternity to eternity. With that my task is finished, it will be taken over by another, whom you cannot see as long as your eyes still belong to this earth.

He is infinitely far away from you and yet close by; he is not separated from you by space, and yet is farther away than the farthest comers of the universe; you are surrounded by him, just as someone swimming in the ocean is surrounded by water, and yet you are not aware of him, just as the swimmer will not taste the salt if the nerves on his tongue are dead.

Our symbol is the phoenix, the symbol of renewal, the mythical Egyptian eagle with red and gold feathers which makes a pyre of its nest of myrrh and rises anew from its ashes.

I told you that the body is our starting point; once you know that, you are ready to begin your journey. Now I will teach you the first steps.

You must detach yourself from your body, but not as if you wanted to abandon it; you must release yourself from it as if you were separating light from warmth.

Here the first enemy is already lying in wait for you.

If you tear yourself away from your body, in order to fly through space, you are following the path of the witch, who merely draws a ghostly body out of the coarse, earthly one and rides on it as on a broomstick to the witches’ sabbath.

With a sound instinct, mankind has erected a bulwark against this danger in the smile with which it greets any suggestion that such black arts should be taken seriously. You no longer need the protection of doubt, you already possess a better sword in what I have given you.

The witches believe they are attending the devil’s sabbath, when in reality their bodies are lying on their beds, rigid and unconscious. They merely exchange earthly for spiritual perception, they lose the better part to win the worse; it is impoverishment instead of an enrichment.

That alone should tell you that it is not the path of awakening. Men commonly believe they are their bodies, and to come to understand that this is not the case, you must learn what weapons the body uses to maintain its mastery over you. At the moment, of course, you are so deep in its power that you are plunged into darkness whenever it closes its eyes, and your life would be snuffed out if its heart should stop beating. You believe you make it move, but that is an illusion: it moves itself, using your will as a lever. You believe you create ideas; no, it sends them to you, so that you think they come from yourself and do everything it wants.

Sit upright and resolve not to move at all, to remain as motionless as a statue, and you will see how at once it will attack you furiously to try and force you to submit to it. It will shower you with missiles until you allow it to move again. And its fury and the haste, with which it shoots dart after dart at you, will tell you, if you pause to think, how fearful for its mastery it must be and how great your power must be if it is so afraid of you.

But there is another ruse in all this: it wants you to believe that it is here, in physical control, that the decisive battle for the scepter is fought. But that is only a skirmish, which it will let you win, if necessary, only to have you even more firmly under its yoke. Those who win such minor affrays become the most wretched slaves; they imagine they are victorious and on their brows they bear the stigma: ‘a man of character’.

Taming your body is not the goal you are seeking. If you forbid it to move, then you only do that in order to acquaint yourself with the forces it has at its command. There are hosts of them, they are so numerous as to be almost unconquerable. If you insist on continuing with the apparently simple test of sitting still, it will send them out against you, one after the other first of all the brute force of the muscles, which want to twitch and tremble; then the seething of the blood which covers your face in sweat; the thumping of the heart; the shivering of the skin until your hair stands on end; the unexpected jerk of the body, as if gravity had suddenly changed its axis – all of this you can overcome, apparently through your will; but it is not your will alone, there is already a higher wakefulness that stands invisible behind it.

This victory, too, is of no value. Even if you could control your breathing and your heart-beat, that would only make you a fakir, and what does that mean in our language but `a poor man’.

`A poor man’, that says it all.

The next warriors your body will send out against you will be thoughts, whirring round you like a swarm of flies. Against them, the sword of will-power is of no use. The more you strike out at them, the more furiously will they buzz around your head; even if you do manage to drive them off for a second, you will just fall asleep and will have been defeated just the same.

It is impossible to command them to be still; there is but one way of escaping from them: by fleeing to a higher wakefulness. What you must do to achieve that, you must find out for yourself. All I can tell you is that you must be firm and decisive and at the same time feel your way tentatively with your heart.

Any advice anyone else might give you for this agonizing struggle is as poison. You are faced with a precipice and no-one can help you overcome it but yourself.

The important thing is not to rid yourself of these thoughts for good, the purpose of your battle with them is to enter the state of higher wakefulness. Once you have achieved that, the realm of ghosts, of which I have already spoken to you, will be near. You will see apparitions, both terrible and radiant, that will try to make you believe they are beings from another world. They are merely thoughts in visible form, over which you do not yet have power.

The more sublime they appear, the more lethal they are, remember that!

Many a mistaken belief is founded on such apparitions, and has dragged mankind down into darkness. In spite of that, each one of these specters conceals a deeper meaning. They are not mere pictures; irrespective of whether you can understand their symbolic language or not, they are signs of each stage of your spiritual development.

The transformation of your fellow human beings into ghosts which, as I told you, will follow this stage, contains, like everything else in the spiritual realm, both a poison and healing power. If you do not get beyond the point where you see people solely as ghosts, then you will drink only the poison and will become like those, of whom it is said, `though they speak with the tongues of men and of angels and have not love, they are become as sounding brass’. If, however, you find the ‘deeper meaning’ concealed within each of these spectral people, then you will be able to see with your spiritual eye not only their living core, but also your own. Then will everything that was taken from you be returned, as to Job, a thousand fold; then you will be – back where you started, as the foolish say in their mockery; they do not know that it is one thing to stay at home, and quite another to return home after one has been abroad for a great length of time.

No one can say whether, after such a long spiritual journey, you will be granted miraculous powers, such as the prophets of antiquity possessed, or whether you will be allowed to enter into eternal peace.

Such powers are the free gift of those who guard the keys to these mysteries. If they become yours to use, then it is only for the sake of humanity, which stands in need of such signs.

Our path leads finally to the journey; if you reach that stage, then you are worthy to receive that gift. Will it be granted you? I do not know. But however that might be, you will have become a phoenix; it is in your power to enforce that.”

 To be continued 

Part III- Chidher the Green

Previous:

Part I- Watch out !

This entry was posted in Spiritüel Ustalar / Spiritual Masters and tagged , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to From Gustav Meyrink’s ‘Green Face’-Part 2: The Phoenix / 2. ‘Yeşil Surat’ kitabından alıntı, Gustav Meyrink. İkinci Bölüm: ‘Anka Kuşu’

  1. Scola Hermetica’da paylaştıklarımızı içinde bulduğumuz, yazar Gustav Meyrink’e ait ‘Yeşil Surat’ kitabında yer alan alıntının devamını sizlere sunuyoruz, sevgili arkadaşlar. Yeni, taptaze Türkçe dokusunun da keyfini çıkarın! Nalan ve Nico

    ***

    2. ‘Yeşil Surat’ kitabından alıntı, Gustav Meyrink.

    İkinci Bölüm: Anka Kuşu

    “Bugün topluluğumuza kabul edildin; şu an itibariyle sonsuzluktan sonsuzluğa uzanan bir zincirin yeni halkasısın. Bununla birlikte görevim sona erdi ve gözlerin bu dünyaya odaklandığı sürece göremeyeceğin birisi tarafından devralınacak.

    Senden sonsuz uzakta, ancak bir o kadar da yakın; mesafe olarak senden ayrı değil, yine de evrenin en ücra köşelerinden daha uzak; okyanusta su tarafından çevrili olan biri gibi onun tarafından sarılısın. Yine de dilindeki sinirleri ölü olduğu için tuzun tadını alamayan yüzücü gibi onun farkında değilsin.

    Sembolümüz, yenilenmeyi temsil eden anka kuşudur. Mürden oluşan yuvasını yakılan bir odun yığını gibi hazırlayan ve küllerinden yeniden doğan, kırmızı ve altın sarısı tüyleri olan efanevi Mısır kartalı.

    Bedenin başlangıç noktamızın olduğunu söylemiştim; bunu idrak ettiğinde yolculuğuna başlamaya hazır olursun. Şimdi sana ilk adımları öğreteceğim.

    Kendini bedeninden ayırmalısın, ancak onu terk ediyormuş gibi değil, ışığı sıcaklıktan ayrıştırıyor gibi kendini ondan çözmelisin. Burada bir bekleyiş içinde olan ilk düşmanın yatar.

    Eğer mekanda uçmak üzere kendini bedeninden koparırsan, sadece kaba, dünyevi olan birinin hayalet gibi olan bedenini alıp, bir süpürgeye binermişcesine onu sürerek cadılar bayramına giden cadının yolundan gitmiş olursun.

    Doğru bir içgüdüyle insanoğlu kara büyünün ciddiye alınması gerektiği önerisini selamlayan gülümsemenin tehlikesine karşı bir siper inşa etti. Artık şüphenin korumasına ihtiyaç duymazsın, çünkü sana verdiğimle daha iyi bir kılıca sahipsin.

    Cadılar şeytanın bayramına katıldıklarına inanırlar, halbuki gerçekte bedenleri katı ve bilinçsiz bir şekilde yataklarının üzerinde yer alır. Onlar ancak dünyevi olanı ruhani algı için takas edip, daha kötü olanı kazanmak için daha iyi olan parçalarını kaybederler; bu zenginleştirme değil, fakirleşmedir.

    Tek başına bu sana bunun uyanış yolu olmadığını söylemelidir. Genelde insanlar bedenleri olduklarını düşünürler. Bunun böyle olmadığını anlamak için üzerinde egemenliğini sürdürmek için bedenin kullandığı silahları öğrenmelisin. Tabii ki şu anda onun gücünü derin bir şeklide yaşıyorsun, gözlerini kapattığı her vakit karanlığa gömülüyorsun ve kalbi durduğu anda hayatın sönmüş olur. Onu hareket ettirdiğini düşünüyorsun, ancak bu bir yanılsamadır: o, iradeni bir kaldıraç gibi kullanıp, kendi başına hareket eder. Fikirler yarattığına inanıyorsun; hayır, o onları sana gönderiyor. Böylece bunların kendinden geldiğini düşünüp, onun istediği her şeyi yerine getirirsin.

    Dik otur ve, bir heykel gibi hareketsiz kalıp, hiç kıpırdamamayı dene. Göreceksin, anında kızgın bir şekilde sana saldırıp, senin ona boğun eğmene zorlayacaktır. Hareket etmesine izin verene kadar sana füzeler yağdıracaktır. Düşünmeye ara verdiğinde, sana okları peş peşe attıran öfkesi ve telaşı, egemenliğinin ne kadar korku dolu olduğunu ve senden korkabildiğine göre gücünün ne kadar yüce olması gerektiğini sana anlatacaktır.

    Ancak tüm bunlarda başka bir hile söz konusu: asanın belirleyici çatışmasının burada, fiziksel kontrolde, savaşıldığını inandırmak istiyor. Ancak bu sadece bir çarpışma olup, gerektiğinde onu kazanmana izin verecektir ve böylece seni boyundurluğunun altında daha da sıkı tutacaktır. Bu tarz küçük kavgaları kazananlar en sefil köleler haline gelir; başarılı olduklarını hayal ederler ve alınlarında bu damgayı taşırlar: ‘karakterli adam’.

    Varmak istediğin hedef, bedenini ehlileştirmek değildir. Ona hareket etmesini yasaklarsan, bunu sadece onun emrinde olan güçlere kendini tanıtmak için yaparsın. Onlar bir ordu gibi olup, fethedilemeyecek kadar çokturlar. Görünüşe göre kolay olan hareketsiz oturma testiyle devam etmeye ısrar edersen, o zaman onların sana peş peşe hücüm etmesini sağlayacaktır. Önce koparmak ve titremek isteyen kasların tüm hayvani gücünü, sonra yüzünü terle kaplayan kanının kaynamasını, kalbin yıpratmasını, saçların dik durana kadar derinin titremesini, birdenbire eksenini değiştirmiş yerçekimi gibi bedenin beklenmeyen refleksini – belli ki iradenle bunların üstesinden gelebilirsin; ancak burada sadece iraden değil, halihazırda arkasında duran daha yüce bir dikkatlilik söz konusudur.

    Bu zafer de bir değer taşımaz. Nefes alıp vermeni ve kalp atışını kontrol edebilsen bile, bu seni sadece bir fakir (ç.n. bedenini kontrol eden ruhani kimse) yapardı. Ve bu dilimizde ancak ‘yoksul insan’ anlamına gelir. İfade ettiği tek şey ‘fakir bir adam’.

    Bedeninin sana karşı savaşmaları için göndereceği bir sonraki savaşçılar etrafında sinekler sürüsü gibi pırpır eden düşünceler olacaktır. İrade gücünün kılıcı onlara karşı bir işe yaramaz. Onlara karşı koydukça öfkeleri artacak ve başının etrafında vızıldayacaklardır. Onları bir saniyeliğine de olsa uzaklaştırdığında, sadece uykuya dalıp, aynı şekilde yenilgiye uğrayacaksın.

    Onlara hareketsiz olma emrini vermek imkansızdır; sadece tek bir çıkış yolu vardır: daha yüksek bir dikkatliliğe kaçmak. Bunu nasıl yapabileceğini kendi başına bulmalısın. Sana söyleyebileceğim tek şey, sağlam ve kararlı olman ve aynı zamanda yolunu sezgisel bir şekilde kalbinle hissetmen gerektiğidir.

    Bu acı veren çatışmanın üstesinden gelmek için başka birinin verebileceği herhangi bir tavsiye zehirdir. Bir uçurumun kenarındasın ve onun üstesinden gelmek için kendinden başka sana kimse yardım edemez. Burada önemli olan bu düşüncelerden sonsuza dek kurtulmak değil, onlarla girdiğin çatışmanın amacı daha yüce bir dikkatlilik haline varmaktır. Bunu başardığında, sana bahsetmiş olduğum hayaletler alemi yakın olacaktır. Başka bir dünyanın varlıkları olduklarını sana inandırmak isteyen korkunç ve ışık dolu hayaletler göreceksin. Onlar sadece görünür bir şekle bürünmüş olan, üzerinde henüz bir güce sahip olmadığın düşüncelerdir.

    Ne kadar yüce görünürlerse, o kadar öldürücüdürler, bunu hatırla!
    Bu tarz hayatlerin üzerine kurulan ve insanoğlunu karanlığa sürükleyen birçok yanlış inanış vardır. Buna karşın bu hayaletlerin her biri daha derin bir anlam içerir. Onlar sadece imge değildir; onların sembolik dilini anlayıp anlamamandan bağımsız olarak ruhani gelişimin her bir evresinin işaretleridir.

    Sana bahsettiğim gibi bu evreyi takip edecek olan insan türünün hayaletlere dönüşümü, ruhani alemde her şeyde olduğu gibi, hem zehir hem de şifalandırıcı bir güç içerecektir. İnsanları sadece hayalet olarak gördüğün noktanın ötesine geçemediğinde ancak zehiri içip, ‘eğer insanların ve meleklerin dilleriyle konuşup, ama sevgileri olmasa, ses çıkaran bir bakırdan farkları olmaz’ denilen onlar gibi olacaksın. Ancak bu hayali insanların içinde barınan ‘daha derin olan anlamı’ bulduğunda, o zaman gönül gözünle sadece onların canlı özünü değil, kendininkini de göreceksin. O zaman, aynen Eyüp’te olduğu gibi, senden alınanın bin katı sana geri verilecektir; o zaman ahmakların alaylarında söylediği gibi başladığın noktaya geri döneceksin; ancak evde kalmak ve çok uzun bir süre gurbette geçirilen zamandan sonra eve dönmenin birbirinden farklı olduğunu bilmezler. Bu kadar uzun ruhani bir yolculuktan sonra eski uygarlığın peygamberlerine verilen mucizevi güçlerin sana bağışlanıp bağışlanamayacağı veya sonsuz huzura kavuşmana izin verilip verilmeyeceğini kimse söyleyemez.

    Bu güçler, bu gizemlerin anahtarlarına bekçilik eden kimselerin bedelsiz hediyeleridir. Onlar senin kullanımına verilirse o zaman bu, böyle işaretlere ihtiyaç duyan insanlığın hatırı için olmalıdır.

    Yolumuz bizi nihayet yolculuğa götürür; bu evreye vardığında o hediyeyi almayı hakedersin. Sana bağılşanacak mıdır? Bilmiyorum. Ancak ne olursa olsun, sen bir anka kuşu olacaksın; bunu zorlamak senin elinde.

    Devam edecek:

    III. Bölüm – Yeşil Adam, Chidher (Hızır)

  2. Pingback: From Gustav Meyrink’s ‘Green Face’-Part 1: Watch out ! / 1. ‘Yeşil Surat’ kitabından alıntı, Gustav Meyrink. Birinci Bölüm: ‘Dikkat!’ |

  3. Pingback: From Gustav Meyrink’s ‘Green Face’-Part 3: Chidher the Green / 3. ‘Yeşil Surat’ kitabından alıntı, Gustav Meyrink. Üçuncu Bölüm: ‘Hızır (Alm. Chidher)’ |

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s