A Story From the Cosmic Tradition- ‘The Man Entrusted To Build A Temple To The God Of Truth’ – Part 1 / Kozmik Gelenek’ten bir Hikaye – ‘Gerçeğin Tanrısı İçin Bir Tapınağın İnşa Edilmesi İle Görevlendirilen Adam’ – 1.Bölüm

 'Gloriette du jardin des plantes' by architect Edme Verniquet, commissioned by Buffon.

‘Gloriette du jardin des plantes’ by architect Edme Verniquet, commissioned by Buffon.

[Türkçe çeviri için yorum bölümüne bkz.]

MAVB talks to AMEN, grand priest of Egypt entrusted to build a temple to the god of Truth. She answers to the question: ‘Who are the gods?’

 Part 1

…/…’And I was resting in waking sleep. In this rest, the veil of the future was not removed, but i could see and hear what was happening at the level of the inferior Azerte*.

During that time of rest, something great happened that aroused my interest.

Here it is:

I was asleep and then awake, asleep and then awake, asleep and then awake. At this third wake, i was in the depths of a great river that was flowing through a flat and sandy country; under the shadow of a palm tree, of which the leaves were moving softly here and there in the breeze of the night, somebody was in a deep sleep. I recognized by his clothing that he was holding high position in the sacred hierarchies.

He was laying, his head on his arm and his face turned towards the river. I saw that he was of good complexion, with a beautiful face reflecting an intense and deep aspiration. Due to his brown skin color and the specific shapes of his clothes, i guessed him to be one of the priests of the sacred hierarchies of Egypt.

Reaching the surface of the water, i saw that he was holding in his hand a white lotus flower. Then a great interest raised in me and i thought: ‘If i talk to him, perhaps he will hear me…’

Therefore i said: ‘Listen! Listen!…It is me, MAVB that is speaking to you and wish you good.’

He said: ‘I hear a voice, but see nobody. I am AMEN, who, in the great temple, officiates before our God.’

I asked: ‘Tell me AMEN, why do you hold in your hand a white lotus flower?’

He answered: ‘Twelve of us belonging to the ancient Order are now scattered here and there, in Egypt, in China, in Arabia, in India, in the great desert and in Palestine.’

I said: ‘In which sleep do you rest?’

He answered: ‘In the contemplation of the intellectual mentality and, in this rest, i am full of thoughts too deep to be expressed, even to the eleven if they would be with me.’

I replied: ‘They are not too deep for me, as i am not from Earth, even though i rest in the depth of its waters. To me has been imparted the domination of even the smallest sources, in all spheres, and i know the greatest arch priestess of your Order in the Azerte and the more rarified AIL*. The greatest, to who she belongs, sent me so to help all those who thirst for knowledge. Keep on this contemplation sleep and talk to me through your intellectual mentality, so that, if you want, i answer with mine.’

He said: ‘I am always asking myself the same question: ‘What are the gods?’

I answered: ‘The gods? I never heard about them, except by someone with whom i just spoke after having lifted the veil of the future; and he only spoke about one god, who made great things for his race, and this god granted him gifts according to his desires.

This god was ABA-AVASHA, from whom comes the elected nation, and i don’t know why he called him god and i don’t know anything more about this name. Explain to me what you mean.’

He replied: ‘The gods are those the sacred hierarchies acknowledge as their invisible chiefs. Those of whom, through oracles, they receive orders, favors, advice. Those who in their honor temples are being erected and to whom the masses make offerings, so that these gods are being benevolent and not maleficent.’

I said: ‘You are almost like a child. Would it not be better for you to give up these thoughts and enjoy of life in the Azerte as long as it lasts?’

He answered: ‘No, i am AMEN and before doing nothing, i want to know the truth; because, from the source of the great river to its blending with the sea, my domination will extend and it was ordered to me to build the temple of the temples for the God of gods. And time is near as it is written: ‘ When the voice of the passive from the waters will arise, time will be near’.

I answered: ‘ I will study the origin, the nature and the work of the gods and if i know something certain, i will tell you from this place under the waters. And if i don’t speak if would be because i have not learn anything certain.

Therefore, unless you have any other certain knowledge, don’t do anything, do not express any authority, but maintain your life in the Azerte the best you can and live in such way that you may cross without fear and confusion to the nervous state of the body if you are still bound to transition (death).

The span of life of this body overcomes naturally much more that of the physical body. Then in union with the intellectual mentality (which is immutable) wait until you know. It would be much better than to direct and do things without knowing what you do.’

He replied: ‘But it was ordered to me to build the temple of  temples to the God of the gods.’

I said: ‘So mote it be, AMEN… But the nervous body and the soul with its dual affinity and the mentality of the soul where senses have, like in the spheres of the bodies, their gods and their temples.’

AMEN said: ‘How is it that you heard only about one god and this about the future and that you now say that the gods i have mentioned to you are, with their temples, in others states of being than those of the body?’

I answered: ‘Of the gods i know nothing, except what you, who has to build a temple, and the other one told me; but i know that the inhabitants of this Azerte after transition(death) access the nervous state of the body and from there progressively to the mentality of the soul.

Furthermore, all, sooner or later, come back in a more or less divided form because only those who are strong in their rectitude and resisting to their senses, who are in close affinity with the intellectual mentality and having made of it their dominant principle, can retain the perfection of their individuality in the mentality of the soul and in the nervous body. However, they normally keep only a weak souvenir of the past because of the shock of their first transition, shock originating from ignorance and fear that is the consequence of this ignorance.’

He said: ‘Explain me these things in all details.’

I answered: ‘Not yet, as before everything i seek how am i going to answer to your question: ’What are the Gods?’

He said: ‘Until you have fully answered, i cannot do anything, because your words have aroused in me new aspirations and new thoughts. Therefore, every seven days at the same time, i will come here and if you cannot give me the answer you want, I still ask you to come and tell me so.’

I answered: ‘Yes, i surely will come.’

Hence i waited under the waters and when the night was approaching, the mists rose into the calm air, i rose with them and was transported here and there around the Azerte. When the mists descended, i descended with them and stayed for a while in the nearest waters. When i wished, i rose again, so that i went from places to places, from people to people, only studying one thing: ‘What are the gods?’

Hence, twice the fruit of the great palm tree under which AMEN was resting when we spoke together matured.

At the time of the third maturing, i came back to the waters of the great river and rested. In the quietness of the night, on the seventh day of the 156st week from hour which i have promised i will surely come back, i saw him come and lay under the great palm tree and rest like before.

I noticed that he had changed much, like the weight of the worry he was carrying was too big for him. When i called him by his name, his face was illuminated by a flame of joy and said: ‘At last…’

I said: ‘Was this time so long for you? For me it was only a short time.’

He answered: ‘It is not the length of time that worried me but the impatience of the hierarchy and the leaders of the people they influence. All continuously push me for the preparation of the erection of the great temple. But obeying your voice, i have refused to act without knowing what i was doing.’

‘Hence a big displeasure rules among them and they already whisper: ‘It is not AMEN but a greater one who will erect the temple of the temples to the God of Truth.’ And at this very moment, they seek how they can conveniently get rid of me. This is why your return fills me with hope and happiness because my future actions depend on your words.’

‘If you know nothing, then i will go far away from here, in order that they will never see my face again, as i have pledged to erect no temple to the God of Truth, if i don’t know what is Truth!’

I said: ‘During all this time, so long for you, i have studied your question and here is what i have learned.’

He said: ‘Wait…so that i may record your words as they are precious.’

Note *

Azerte: Created universe and Earth.

Ail: Non incarnated divine realms.

Columns from the 'Gloriette' du jardin des Plantes in Paris. Detail.

Colums from the ‘Gloriette’ du jardin des Plantes in Paris. Detail.

***

Part 2 / Part 3

***

Source :

From the ‘Studies of MAVB’ typescript.

Transmitted by Louisette and Yvon Deschamps

of the last Paris Cosmic Group.

Page 94 to 101.

***

Original Typescript: 

This entry was posted in Spiritüel Ustalar / Spiritual Masters and tagged , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to A Story From the Cosmic Tradition- ‘The Man Entrusted To Build A Temple To The God Of Truth’ – Part 1 / Kozmik Gelenek’ten bir Hikaye – ‘Gerçeğin Tanrısı İçin Bir Tapınağın İnşa Edilmesi İle Görevlendirilen Adam’ – 1.Bölüm

  1. Kozmik Gelenek’ten Bir Hikaye – ‘Gerçeğin Tanrısı İçin Bir Tapınağın İnşa Edilmesi İle Görevlendirilen Adam’

    1.Bölüm

    MAVB, Gerçeğin tanrısı için bir tapınağın inşa edilmesinden sorumlu olan, Mısır’ın büyük rahibi AMEN ile konuşuyor. ‘Tanrılar kimdir?’ sorusuna cevap veriyor.

    …/…’Ve uyanık bir uykuda, tefekkür halinde dinleniyordum. Bu dinlenmede geleceğin perdesi kaldırılmamıştı, ancak aşağı Azerte’te (ç.n. yaratılan evren ve dünya) nelerin olup bittiğini görüp, duyabiliyordum.

    Bu tefekkür esnasında ilgimi çeken, ulu bir şey meydana geldi.

    Paylaşıyorum:

    Uyudum uyandım, uyudum uyandım, uyudum uyandım. Bu üçüncü uyanışımda düz ve kumlu bir arazinin içinden akan, büyük bir nehrin derinliklerindeydim; gecenin meltem rüzgârında yaprakları hafifçe sallanan bir palmiye ağacının gölgesinde derin bir uykuya dalan birisi vardı. Kıyafetlerinden kutsal hiyerarşinin yüce bir makamına sahip olduğunu anlamıştım.

    Başı kolunun üzerinde yatıyordu, yüzü nehre dönüktü. Güzel bir cilde, yoğun ve derin olan, asil bir tutumu yansıtan, biçimli bir yüze sahipti. Kahverengi olan ten renginden ve kıyafetin belli başlı şekillerinden Mısır’ın kutsal hiyerarşilerin rahiplerinden biri olduğunu tahmin etmiştim.

    Su yüzüne çıktığımda elinde beyaz bir lotus çiçeğini tuttuğunu gördüm. İçimde büyük bir ilgi uyandı, ‘Onunla konuşursam beni belki duyabilir…’ diye düşündüm.

    ‘Dinle! Dinle! … Benim, MAVB, seninle konuşan ve iyiliğini isteyen.’

    Cevap verdi: ‘Bir ses duyuyorum, ancak kimseyi görmüyorum. Ben yüce tapınakta Tanrımızın önünde görevini yerine getiren AMEN’im.’

    ‘AMEN, elinde neden beyaz bir lotus çiçeği tutuyorsun?’ diye sordum.

    Cevap verdi; ‘Kadim cemiyete üye olan on ikimiz şimdi oraya buraya, Mısır, Çin, Arabistan, Hindistan, büyük çöl ve Filistin’e dağılmış vaziyetteyiz.’

    ‘Hangi uykuda tefekkür ediyorsun?’ diye sordum.

    ‘Entelektüel seviyenin tefekküründeyim. Bu tefekkürde, diğer on bir kişi benimle olsa bile onlara ifade edemeyeceğim derinliklerdeki düşüncelerle doluyum.’

    Cevap verdim: ‘Yeryüzüne ait olmadığımdan onlar benim için fazla derin değildir. Ancak ben de onun sularının derinliğinde tefekkür halinde dinleniyorum. Bana tüm katmanlardaki en küçük kaynakların bile egemenliği verildi, Azerte’deki cemiyetinizin en yüce rahibesini ve yoğunluğu daha da azalmış olan AIL’i (ç.n. enkarne olmamış kutsal âlemler) tanıyorum. Onun ait olduğu en yüce olan (ç.n. benzersiz Tanrı), bilgeye susamış herkese yardım etmem için beni gönderdi. Tefekkür halindeki uykuna devam et ve benimle entelektüel seviyen aracılıyla konuş. Böylece, eğer istersen, ben de sana benimkiyle cevap verebilirim.’

    ‘Kendime sürekli aynı soruyu soruyorum: Tanrılar kimdir?’ dedi.

    Cevap verdim: ‘Tanrılar? Onlar hakkında hiçbir şey duymadım, sadece geleceğin perdesini kaldırdıktan sonra konuştuğum birisi ırkı için muhteşem şeyler yapan ve ona arzularına istinaden hediyeler bahşeden bir tanrıdan bahsetti.

    Bu tanrı, soyundan seçilmiş ulusun geldiği ABA-AVASHA idi. Ona neden tanrı olarak seslendiğini bilmiyorum, ayrıca ismi hakkında da daha fazla bilgiye sahip değilim. Ne demek istediğini bana açıkla.’

    Cevap verdi: ‘Tanrılar, görünmez liderlerinden dolayı kutsal hiyerarşiler tarafından onaylananlardır. Kehanet yoluyla talimat, yardım, tavsiye aldıklarıdır. Onur tapınaklarında dikili olan ve zarar değil, yarar görmeleri için kitlelerin adak sunduklarıdır.’

    ‘Neredeyse bir çocuk gibisin. Bu düşüncelerden vazgeçip, var olduğu sürece Azerte’deki hayatın tadını çıkarmak daha iyi olmaz mıydı?’ diye sordum.

    Cevap verdi: ‘Hayır, ben AMEN’im ve bir şey yapmadan önce gerçeği bilmek istiyorum; çünkü egemenliğim büyük nehrin kaynağından denizle birleştiği yere kadar uzanıp genişleyecek. Bana tanrıların Tanrısı için tapınakların tapınağını inşa edilmesi emredildi. Ve söylendiği gibi zaman yaklaştı: Sulardan alıcı olanın sesi yükseldiğinde, zaman yaklaşmış olacaktır.’

    Cevap verdim: ‘Tanrıların kaynağını, doğasını ve çalışmalarını inceleyeceğim ve kesin bir bilgiye ulaştığımda sana buradan, suların altından sesleneceğim. Eğer konuşmazsam, bu kesin bir şey öğrenmediğimden olacaktır.

    Dolayısıyla kesin bilgilere ulaşana kadar hiçbir şey yapma, hiçbir otoriteyi ifade etme, ancak olabildiğince Azerte’deki hayatını koru. Eğer hala geçişe (ölüme) bağlıysan, korku ve karışıklık olmaksızın bedenin sinirsel katmanına geçiş yapabilecekmiş gibi yaşa.

    Bu bedenin ömrü doğal olarak fiziksel bedenin ömründen çok daha uzundur. Sonra (değişmez olan) entelektüel seviyenle birleşerek bilene kadar bekle. Bu, ne yapacağını bilmeden bir şeyleri yönetmek ve yapmaktan çok daha iyidir.’

    Cevap verdi: ‘Ancak bana tanrıların Tanrısı için tapınakların tapınağının inşa edilmesi emredildi.’

    Cevap verdim: ‘Öyle olsun, AMEN… Ancak bedenlerin katmanlarında olduğu gibi sinirsel beden ve ikili yapısıyla (ç.n. aktif, alıcı) ruh ve ruhun seviyesinde duyuların tanrıları ve tapınakları var.’

    ‘Nasıl olur da sen sadece tek bir tanrı hakkında bir şeyler duydun ve bu gelecekle ilgiliydi. Şimdi ise sana bahsettiğim tanrıların tapınaklarıyla birlikte bedenin diğer katmanlarında bulunduğunu söylüyorsun?’ diye sordu AMEN.

    Cevap verdim: ‘Tanrıları, tapınağı inşa etmesi gereken senden duyduğum ve diğer kişin anlattığı kadarıyla biliyorum; ancak bu Azerte’nin sakinlerinin geçişten (ölüm) sonra bedenin sinirsel katmanına, oradan kademeli olarak ruhun seviyesine ulaştıklarını biliyorum.

    Ayrıca, er ya da geç, hepsi az çok bölünmüş bir şekilde geri dönüyor. Çünkü ancak bölünmeye karşı güçlü olup da duyularına karşı koyabilen, entelektüel seviyesine yakın olan ve onu baskın ilkesi haline getirenler ruhun seviyesinde ve sinirsel bedeninde bireyselliklerin mükemmelliğini koruyabilirler. Ancak onlar geçmişi ilk geçişlerin şokundan, cahilliğinden ve bu cahilliğin bir sonucu olarak doğan korkudan gelen bu şokundan dolayı sadece bir hafta boyunca hatırlarlar.’

    ‘Bunları bana tüm ayrıntılarıyla anlat’ dedi.

    Cevap verdim: ‘Henüz değil, önce “Tanrılar kimdir?” sorunu cevaplandırmayı istiyorum.’

    ‘Senden tam cevabı almadan önce hiçbir şey yapamam, çünkü sarf ettiğin kelimeler içimde yeni özlemler ve yeni düşünceler uyandırdı. Dolayısıyla yedi günde bir, aynı zamanda, buraya geleceğim. Arzu ettiğin cevabı veremesen de gelmeni ve bana bunu söylemeni rica ediyorum’ dedi.

    Cevap verdim: ‘Evet, kesinlikle geleceğim.’

    Dolayısıyla sular altında bekledim ve gece yaklaştığında, sisler sakin havada yükseldi, ben de onlarla birlikte Azerte’de oraya buraya taşındım. Sisler indiğinde onlarla indim ve en yakın sularda bir süreliğine kaldım. İstediğimde tekrar yükseldim, bir yerden diğer bir yere, insanlardan diğer insanlara geçtim, sadece tek bir şeyi araştırarak: ‘Tanrılar nedir?’.

    AMEN ile konuştuğumuzda altında oturduğu o büyük palmiye ağacın meyvesi iki kez olgunlaştı.

    Üçüncü olgunlaşma sürecinde büyük nehrin sularına döndüm ve tefekkür halindeki bir dinlenmeye geçtim. Kesinlikle döneceğime söz verdiğim günün üzerinden geçen 156’ıncı haftanın yedinci gününde, gecenin dinginliğinde onun geldiğini ve daha evvelki gibi büyük palmiye ağacının altında dinlenmeye uzandığını gördüm.

    Çok değiştiğini fark ettim, sanki taşıdığı üzüntünün ağırlığı ona fazla geliyordu. Ona adıyla seslendiğimde yüzü mutlulukla aydınlandı ve dedi: ‘Sonunda…’.

    ‘Uzun mu sürdü? Bana göre az bir zaman geçti’ dedim.

    Cevap verdi: ‘Beni endişelendiren süre değil, hiyerarşinin ve etkiledikleri insanların liderlerinin sabırsızlığıydı. Hepsi yüce tapınağın dikilmesinin hazırlıkları için beni sürekli sıkıştırıyor. Ancak sesine itaat ederek, bilmeden eyleme geçmeyi reddettim.’

    ‘Dolaysıyla aralarında büyük bir hoşnutsuzluk var ve şimdiden fısıldıyorlar: “AMEN değil, daha yüce birisi Gerçeğin Tanrısı’nın tapınaklarının tapınağını inşa edecektir.” Şu anda benden nasıl rahat bir şekilde kurtulabileceklerinin arayışı içindeler. Bu yüzden dönüşün beni umut ve mutlulukla doldurdu, çünkü gelecekteki eylemlerim sarf edeceğin kelimelere bağlı.’

    ‘Eğer bir şey bilmiyorsan buradan uzak bir yere gideceğim ve onlar yüzümü bir daha asla göremeyecekler. Çünkü Gerçeği bilmediğim sürece Gerçeğin Tanrısı için bir tapınak inşa etmeyeceğime dair söz verdim!’

    ‘Senin için uzun geçen bu süre içerisinde sorunu araştırdım ve şunları öğrendim’ dedim.

    ‘Bekle… böylece değerli olan sözlerini yazabileyim’ diye cevap verdi.

    2.Bölüm / 3.Bölüm

    ***

    Kaynak: ‘MAVB’ın Çalışmaları’ndan Daktilo ile yazılmış yazı; Paris’te bulunan son Kozmik Grubun üyeleri Louisette ve Yvon Deschamps tarafından aktarılmıştır. 94 – 101. sayfa.

  2. Pingback: A Story From the Cosmic Tradition- ‘The Man Entrusted To Build A Temple To The God Of Truth’ – Part 2 / Kozmik Gelenek’ten bir Hikaye – ‘Gerçeğin Tanrısı İçin Bir Tapınağın İnşaa Edilmesi İle Görevlendirilen Adam’ – 2.Bölüm

  3. Pingback: A Story From the Cosmic Tradition- ‘The Man Entrusted To Build A Temple To The God Of Truth’ – Part 3 / Kozmik Gelenek’ten bir Hikaye – ‘Gerçeğin Tanrısı İçin Bir Tapınağın İnşa Edilmesi İle Görevlendirilen Adam’ – 3.Bölüm |

  4. Pingback: A Story From the Cosmic Tradition- ‘The Man Entrusted To Build A Temple To The God Of Truth’ – Part 4 / Kozmik Gelenek’ten bir Hikaye – ‘Gerçeğin Tanrısı İçin Bir Tapınağın İnşa Edilmesi İle Görevlendirilen Adam’ – 4.Bölüm |

  5. Pingback: A Story From the Cosmic Tradition- ‘The Man Entrusted To Build A Temple To The God Of Truth’ – Part 5 / Kozmik Gelenek’ten bir Hikaye – ‘Gerçeğin Tanrısı İçin Bir Tapınağın İnşa Edilmesi İle Görevlendirilen Adam’ – 5.Bölüm |

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s