‘Pantheon’, a poem by Louis Ménard / Louis Ménard’in kaleminden bir şiir, ‘Pantheon’

Fragment of a Hellenistic relief (1st century BC – 1st century AD) depicting the Twelve Olympians carrying their attributes in procession; from left to right, Hestia (scepter), Hermes (winged cap and staff), Aphrodite (veiled), Ares (helmet and spear), Demeter (scepter and wheat sheaf), Hephaestus (staff), Hera (scepter), Poseidon (trident), Athena (owl and helmet), Zeus (thunderbolt and staff), Artemis (bow and quiver), Apollo (lyre), from the Walters Art Museum.

Fragment of a Hellenistic relief (1st century BC – 1st century AD) depicting the Twelve Olympians carrying their attributes in procession; from left to right, Hestia (scepter), Hermes (winged cap and staff), Aphrodite (veiled), Ares (helmet and spear), Demeter (scepter and wheat sheaf), Hephaestus (staff), Hera (scepter), Poseidon (trident), Athena (owl and helmet), Zeus (thunderbolt and staff), Artemis (bow and quiver), Apollo (lyre), from the Walters Art Museum.

[Türkçe çeviri için yorum bölümüne bkz.]

***

Dear friends, we present you ‘Pantheon‘, a poem by Louis Ménard that is very emblematic of his style and thought. It is classical in style but also has an economy in term of usage of images, also proper to the very best Symbolism. Its structure reveals a depth that if properly  invoked, ‘it would find a way to reveal the secret of its mysterious language to those who would interrogate it fervently (Bold quotation from ‘The Veil of Isis’).’  Enjoy !

*** 

The ideal temple where our prayers go

Encompass all the gods the world had known.

Invoked from all the sanctuaries,

Ancient and new, they all came.

*

The gods that the primitive night engendered

Before the first day of creation,

Those that, in these old age days,

The Earth worships, awaiting its redemption.

*

Those who, enshrouded in shadow and silence,

Contemplate, through the endless eternity,

The world, that always ends and restarts

In the illusion of the divine dream.

*

And the gods of order and harmony

Who, in the depth of the multiple universe,

Trickle the bubbling streams of life,

And rule the ballet of the golden spheres.

*

And the warrior gods, the living virtues

Who walk in their strength and their male beauty,

Guiding the proud people and the mighty races

Towards the holy struggles for liberty.

*

All have gathered: For them the incense still ascends,

The voice of the hymns rises, like in the days of faith;

Around the altar, a great crowd adores

The last mystery and the great law.

*

Because, it is here that a god offers himself in sacrifice:

There is need for the  bloody beak of the eternal vulture

Or the infamous  gallows of the eternal torment,

To have the human soul rise to heaven.

*

All the great heroes, the saints in prayer,

Yearn for their share of the divine pain;

The pyre on the Oeta, the cross on the Calvary,

And heaven, at the price of blood and tears.

*

But in the depth of the temple lies a chapel,

Discreet and collected, where from the heavens ajar,

The divine dove shades with her wing

A pure lily, bloomed under the green palm trees.

*

Flower of paradise, immaculate virgin,

Since your chaste womb conceived the last god,

May you rule besides your son, shining and starry,

The feet standing on the crescent moon, in the deep blue sky.

From Johanna Eleonora Petersen's published works

From Johanna Eleonora Petersen’s published works

***

From
Louis Ménard
‘Rêveries d’un païen mystique’
Texte établi par Rioux de Maillou,
Georges Crès et Cie, éditeurs, 1911 (pp. 206-208).

Original French here

More works by

Louis Ménard:

The Veil of Isis

The Alexandrian Banquet

This entry was posted in Spiritüel Ustalar / Spiritual Masters and tagged , . Bookmark the permalink.

One Response to ‘Pantheon’, a poem by Louis Ménard / Louis Ménard’in kaleminden bir şiir, ‘Pantheon’

  1. Louis Ménard’in kaleminden bir şiir, ‘Pantheon’

    Sevgili Arkadaşlar, Louis Ménard’in kaleminden bir şiiri paylaşıyoruz sizlerle.’Pantheon’ başlığını taşıyan yazı stili ve düşüncesi itibariyle oldukça simgesel bir eserdir. Stile bakıldığında klasik bir yapıya sahip, ancak aynı zamanda sembolizm ve imgesel dil açısından çok zengin. Yapısında bir derinlik söz konusu, anlaşıldığında ‘gizemli dilinin sırrını onu hararetle sorgulayan kimselere açığa vurmak için bir yol bulacaktır.’ (kalınla yazılan alıntı ‘İsis’in Örtüsü‘nden).’ Keyifle okumanızı dileriz!

    *
    Dualarımızın ulaştığı kusursuz olan tapınak
    Dünyanın bildiği tüm tanrıları barındırandır.
    Tüm mabetlerden çağırılan
    Yaşlı ve genci, hepsi geldi.

    *

    Yaratılışın ilk gününden önceki
    İlk gecenin doğurduğu tanrılar ve
    Kurtarılmasını bekleyerek
    Bu yaşlı günlerde Dünya’nın ibadet ettiği tanrılar.

    *

    Gölge ve sessizlikte gizlenenler
    Kutsal rüyanın yanılsamasında
    Daima sona eren ve tekrar başlayan dünyayı
    Bitmek bilmeyen sonsuzlukta tefekkür eder.

    *

    Ve çoklu evrenin derinliğinde
    Düzen ile ahengin tanrıları
    Hayatın köpüren akarsuyunu akıtır
    Ve altın kürelerin balesini yönetir.

    *

    Güçlü ve eril güzellikleriyle yürüyen,
    Yaşayan erdemler olan savaşçı tanrıları
    Gururlu insanlara ve güçlü ırklara
    Özgürlük adına yapılan kutsal mücadelelere doğru rehberlik eder.

    *

    Hepsi bir araya geldi: Onlar için tütsü
    Ve nefeslerin sesi hala yükselir, aynen iman dolu günlerde olduğu gibi;
    Sunağın etrafındaki büyük kalabalık
    Son gizeme ve yüce kanuna ibadet eder.

    *

    Çünkü burada bir tanrı kendini feda eder:
    İnsan ruhunun gökyüzüne yükselebilmesi için
    Sonsuz akbabanın kanlı gagası
    Veya ebedi işkencenin dehşet verici idam sehpası için bir gereksinim vardır.

    *

    Tüm büyük kahramanlar, duadaki azizler,
    Kutsal acıdan kendilerine düşen paylarına özlem duyarlar;
    Oeta dağında ölülerin yakıldığı odun yığını, kalvari hacı
    Ve bedeli kan ile terlerle ödenen cennet.

    *

    Ancak tapınağın derinliğinde
    Ketum ve sakin bir mabet vardır, buradan yarı açık cennetten
    Kutsal bir güvercin kanadıyla
    Yeşil palmiye ağaçlarının altında açan saf bir zambağı korur.

    *

    Cennetin çiçeği, tertemiz bakire
    İffetli rahmin son tanrıya gebe kaldığından
    Kopkoyu mavi gökyüzündeki hilalin üzerinde ayağınla durarak
    Oğlunun yanında, yıldızlarla dolu gecede ışıl ışıl yönet.

    *
    Kaynak: Louis Ménard,‘Rêveries d’un païen mystique’, Texte établi par Rioux de Maillou, Georges Crès et Cie, éditeurs, 1911 (206.-208.sayfa).

    *
    Diğer Louis Ménard yazıları: İsis’in Örtüsü, İskenderiyeli Ziyafet

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s