Images of the Cosmos – “The Central Light” / Evren’in Betimlemeleri – “Merkezi Işık”

 

'The Central Light', in Jacob Boehme's 'The Threefold Life of Man', London-Sparrow Edition. 1650. From the archives and library of the Scola Hermetica.

‘The Central Light’, in Jacob Boehme’s ‘The Threefold Life of Man’, London-Sparrow Edition. 1650. From the archives and library of the Scola Hermetica.

Another way of visualizing the Neoplatonic cosmos , and the one most commonly used by Plotinus, turns the geocentric perspective inside out. In the center is a perfect point of light, representing The One, the source from which everything emanates, so I will call it the Central Light Image. The immediately surrounding sphere, irradiated by The One, represents the World Mind. We can see how the infinitesimal point of The One expands into an indefinite continuum of differentiation (the Indefinite Dyad). We see this continuum divide into rays corresponding to the discrete Ideas in the World Mind, as a prism divides the continuum of white light into individual colors. Surrounding this sphere is that of the World Soul, which is further differentiated and darker, because it is farther from the source of light and unity. In it the rays further ramify, like light through a crystal, into the many rays emanating from each Being. The outermost regions where the light reaches is the realm of organized matter, the World Body. In the outer darkness, where no light reaches, is the realm of absolute chaos and indeterminacy. It is utter negation, non-being and non-existence. This chaotic, indeterminate matter is furthest removed from the Good, but that does not mean that it is positively evil, only that it lacks the light of the Good and is beyond the reach of the organizing principle.

Source: The Wisdom of Hypatia”; Bruce J. MacLennan, PhD; pages 166-167.

***

Bir diğer, Plotinus tarafından da en çok kullanılan dünya görüşünde yermerkezli bakış açısını tersine çevirir. Merkezde Tek’i, her şeyin aktığı kaynağı temsil eden ışığın mükemmel noktası yer almaktadır, dolayısıyla onu Merkezi Işık İmgesi olarak adlandırıyorum. Hemen çevresinde bulunup Tek tarafından aydınlatılan alan Dünya Zihni temsil eder. Tek’in son derece küçük olan noktasının farklılaştırmanın sonsuz sürecine nasıl genişlediğini görürürz (Sonsuz Diyad). Nasıl ki bir prizma beyaz ışığının sürecini bireysel renklere bölüyorsa söz konusu sürecin de Dünya Zihnin soyut Düşüncelerine benzeyen ışınlara bölündüğünü fark ederiz. Bu katmanı ışık ve birliğin kaynağından uzaklaştığından daha da farklılaşmıştır ve koyu olan Dünya Ruhu çevreler. Bir kristalden geçerek her bir Varlık’tan akan birçok ışına bölünen ışık gibi ışınlar onun bünyesinde daha da dallanır. Işığın ulaştığı en dıştaki bölgeler ise organize edilmiş maddenin, Dünya Bedeninin, alemidir. Işığın ulaşmadığı dıştaki karanlık ise salt kaos ve belirsizliğin alemidir. Mutlak eksiklik, var olmama ve hiçliktir. Söz konusu kaotik, belirsiz madde İyilikten en çok uzaklaştırılmış olan maddedir. Ancak bu onun kesin olarak kötü olduğu anlamına gelmiyor, sadece İyiliğin ışığından yoksun ve organize eden ilkenin erişim alanından uzak olduğunu gösteriyor.

Kaynak: The Wisdom of Hypatia”; Bruce J. MacLennan, PhD; 166-167. sayfa

 

 

This entry was posted in Popüler Kitap Alıntıları / Popular Books Excerpts and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s