About the Word ‘Serendipity’ / ‘Serendipity (İng.)’ Kelimesinin Anlamını Biliyor Musunuz?

The 3 princes of Serendip

The 3 Princes of Serendip

[Türkçe çeviri için yorum bölümüne bkz.]

To Dr. Doğan Şenocak,

with gratitude.

*

Dear Friends, do you know the meaning of the word, Serendipity?

*

”Serendipity means a “fortunate happenstance” or “pleasant surprise”. It was coined by Horace Walpole in 1754. In a letter he wrote to a friend, Walpole explained an unexpected discovery he had made by reference to a Persian fairy tale, ‘The Three Princes of Serendip’. The princes, he told his correspondent, were “always making discoveries, by accidents and sagacity, of things which they were not in quest of”.

Horace Walpool

Horace Walpole

The Three Princes of Serendip‘ is the English version of the story ‘Peregrinaggio di tre giovani figliuoli del re di Serendippo’, published by Michele Tramezzino in Venice in 1557. Tramezzino claimed to have heard the story from one Christophero Armeno, who had translated the Persian fairy tale into Italian, adapting Book One of Amir Khusrau’s ‘Hasht-Bihisht’ of 1302. The story first came to English via a French translation, and now exists in several out-of-print translations. Serendip is the Perso-Arabic name for Sri Lanka (Ceylan).

The story has become known in the English-speaking world as the source of the word serendipity, coined by Horace Walpole because of his recollection of the part of the “silly fairy tale” in which the three princes by “accidents and sagacity” discern the nature of a lost camel. In a separate line of descent, the story was used by Voltaire in his 1747 ‘Zadig’, and through this contributed to both the evolution of detective fiction and the self-understanding of scientific method.

The Story

“In ancient times there existed in the country of Serendippo, in the Far East, a great and powerful king by the name of Giaffer. He had three sons who were very dear to him. And being a good father and very concerned about their education, he decided that he had to leave them endowed not only with great power, but also with all kinds of virtues of which princes are particularly in need.”

The father searches out the best possible tutors. “And to them he entrusted the training of his sons, with the understanding that the best they could do for him was to teach them in such a way that they could be immediately recognized as his very own.”

When the tutors are pleased with the excellent progress that the three princes make in the arts and sciences, they report it to the king. He, however, still doubts their training, and summoning each in turn, declares that he will retire to the contemplative life leaving them as king. Each politely declines, affirming the father’s superior wisdom and fitness to rule.

The king is pleased, but fearing that his sons’ education may have been too sheltered and privileged, feigns anger at them for refusing the throne and sends them away from the land.

The Lost Camel

No sooner do the three princes arrive abroad than they trace clues to identify precisely a camel they have never seen. They conclude that the camel is lame, blind in one eye, missing a tooth, carrying a pregnant woman, and bearing honey on one side and butter on the other. When they later encounter the merchant who has lost the camel, they report their observations to him. He accuses them of stealing the camel and takes them to the Emperor Beramo, where he demands punishment.

Beramo asks how they are able to give such an accurate description of the camel if they have never seen it. It is clear from the princes’ replies that they have used small clues to infer cleverly the nature of the camel.

Grass had been eaten from the side of the road where it was less green, so the princes had inferred that the camel was blind on the other side. Because there were lumps of chewed grass on the road that were the size of a camel’s tooth, they inferred they had fallen through the gap left by a missing tooth. The tracks showed the prints of only three feet, the fourth being dragged, indicating that the animal was lame. That butter was carried on one side of the camel and honey on the other was evident because ants had been attracted to melted butter on one side of the road and flies to spilled honey on the other.

As for the woman, one of the princes said: “I guessed that the camel must have carried a woman, because I had noticed that near the tracks where the animal had knelt down the imprint of a foot was visible. Because some urine was nearby, I wet my fingers and as a reaction to its odor I felt a sort of carnal concupiscence, which convinced me that the imprint was of a woman’s foot.”

“I guessed that the same woman must have been pregnant,” said another prince, “because I had noticed nearby handprints which were indicative that the woman, being pregnant, had helped herself up with her hands while urinating.”

At this moment, a traveller enters the scene to say that he has just found a missing camel wandering in the desert. Beramo spares the lives of the three princes, lavishes rich rewards on them, and appoints them to be his advisors.

The three princes have many other adventures, where they continue to display their sagacity, stories-within-stories are told, and, of course, there is a happy ending.”

Source: Wikipedia.

For a more lengthy study, go here.

*

As a matter of conclusion, we draw to your attention, the interesting similarity between the journey of the 3 Princes and the journey of the 3 Magus (though probably opposite in their archetypal dynamics) who went also to visit a (young) King, guided by their intuition and their practical knowledge in following the star that would lead them to him. In the picture we share with you below, they bring their presents and we can see beside a camel, hinting at its ‘qualities’. It represents the opposite of the camel in the story of the 3 Princes which displayed defects (lame, blind, one teeth missing) and here the higher self keeping the head over the sand storm produced by the lower egos.

3Kings

The last picture comes from the famous work of Heinrich Khunrath, ‘The Amphitheater of the Eternal Science’ and represents an owl, wearing glasses and surrounded by candles and torches, though blind and unable to grasp a taste of the light of Truth, similar in defect to the camel in the story of the 3 Princes. Blessings, Nalan and Nico.

 2011-12-01-1012-56.jpg

This entry was posted in Sanat & Medya / Art & Media. Bookmark the permalink.

One Response to About the Word ‘Serendipity’ / ‘Serendipity (İng.)’ Kelimesinin Anlamını Biliyor Musunuz?

  1. Arkadaşlar, ‘Serendipity’ kelimesinin anlamını biliyor musunuz?

    ‘Serendipity’, ‘şans eseri ilginç/yararlı bir şeyler keşfetme yeteneği’ veya ‘keyiflendiren bir sürpriz’ anlamına gelir. Sözcük 1754 yılında Horace Walpole tarafından ortaya atılmış. Arkadaşına yazdığı bir mektupta ‘Serendip ülkesinin üç prensi’ adlı Fars masalına gönderme yaparak beklenmedik bir keşif yaptığını belirtir. Söz konusu mektupta prenslerin “aramazken her zaman bir şeyleri kazara veya tesadüfen bulduklarını” anlatır.

    ‘Serendip ülkesinin üç prensi’ 1557 yılında Venedig’te Michele Tramezzino tarafından yayınlanan ‘Peregrinaggio di tre giovani figliuoli del re di Serendippo’ hikayesinin İngilizce versiyonudur. Tramezzino’nun iddiasına göre kendisi hikayeyi 1302 yılında Amir Khusrau tarafından yazılan ‘Hasht-Bihisht’ başlıklı şiiri Farsça’dan İtalyanca’ya çevirerek adapte eden Christophero Armeno’dan duymuştur. Hikaye Fransızca tercümesinden sonra İngilizce’de hayat bulmuş olup günümüzde baskısı tükenmiş birçok dilde mevcuttur. Serendip, Sri Lanka olarak bildiğimiz ülkenin Farsça-Arabça’daki adıdır.

    İngilizce konuşulan ülkelerde bu hikaye üç prensin “kazara ve sağgörüyle” kaybolmuş bir devenin tasvirini yaptıkları bu “aptalca masal”ın bir bölümünü hatırlayan Horace Walpole tarafından ortaya atılan ‘serendipity’ kelimesinin kaynağı olarak görülür. Hikaye aynı zamanda Voltaire tarafından 1747 yılında yayınladığı Zadig romanında da kullanılmış olup farklı bir yoldan da günümüze miras kalmıştır. Bununla birlikte hem dedektif kurgunun gelişimine hem de bilimsel yöntemlerine dair bir anlayışın kazanılmasına katkıda bulunmuştur.

    Hikaye

    “Kadim zamanlarda Uzak Doğu’da Serendippo diye bir ülkede Giaffer adında çok güçlü bir kral yaşarmış. Sevdiği üç oğlu varmış. İyi bir baba olarak onların eğitimleri için endişelendiğinden onlara güç bahşetmesinin yanı sıra onları prenslere layık erdemlerle donatılması gerektiğine karar vermiştir.”

    En iyi hocaları tutmuştur. “Onlara oğullarının eğitimini emanet etmiş ve yapabilecekleri en iyi şeyin alacakları eğitimlerden sonra görür görmez onun oğulları olarak tanınmaları olacağını düşünmüştür.”

    Prenslerin sanat ve bilimde gösterdikleri harika gelişmeyi gören hocalar bunu krala bildirmiştir. Ancak kral hala aldıkları eğitimden şüphe duyarak oğullarını sırayla çağırmış ve onları kral ilan ederek tefekküre adanmış bir hayata geçiş yapacağını söylemiş. Her biri babanın yönetmek için sahip olduğu üstün bilgeliği ve sağlığı onaylayarak teklifi kibarca red etmiş.
    Kral bundan memnuniyet duymuş ancak oğullarının fazlaca korunaklı ve ayrıcalıklı büyüdüğünden endişe ederek tahtı red ettikleri için öfkeliymiş gibi davranmış ve onları uzaklara göndermiş.

    Kaybolan deve

    Gittikleri yere vardıkları anda bu üç prens hiç görmedikleri bir deveye ilişkin ipuçları takip ederek kusursuz bir tasvir ortaya çıkarmış. Devenin topal, bir gözü kör, bir dişi eksik, hamile bir kadın taşıdığını ve bir tarafında bal diğer tarafında tereyağı taşıdığı sonucuna varmışlar. Daha sonra deveyi kaybeden tüccarla karşılaştıklarında ona gözlemlerini aktarmışlar. Onları hırsızlıkla suçlamış ve cezalandırılmaları için Beramo imparatorunun karşısına çıkarmış.

    Beramo onlara hiç görmedikleri bu deveyi nasıl olur da bu kadar kesin tanımlarla anlatabildiklerini sormuş. Prenslerin cevaplarından devenin tasvirini net bir şekilde yapabilmeleri için küçük ipuçları takip ettikleri anlaşılmış.

    Yolun bir tarafında daha az yeşil olan çimenlerin yendiğini görmüşler, dolayısıyla devenin diğer tarafa bakan gözünün kör olması gerektiği kanısına varmışlar. Yolda bir diş büyüklüğünde olan çiğnenen çimenlerden topaklarını görünce bir dişinin eksik olduğuna ve çimenlerin bu boşluktan düştüğüne karar vermişler. Yol izleri sadece 3 ayağın izlerini ve bir diğerinin çekilmiş izini gösterince, devenin topal olduğu sonucuna varmışlar. Deve bir tarafında tereyağı diğer tarafında bal taşıdığı ise aşikardı, çünkü erimiş tereyağının döküldüğü yere karıncalar, balın döküldüğü diğer yere arılar üşüşmüş.

    Kadına gelince bir prens şunu paylaştı: “Devenin diz çöktüğü yerde beliren izlerin yakınında ayak izleri vardı, bir kadını taşımış olmalıydı. Yakında biraz idrar vardı, parmağımı ıslattım ve kokuya verilen tepkiyle bu izinin bir kadına ait olduğunu gösteren bir çeşit cinsel şehvet hissettim.”
    Bir diğer prens ise şunu belirtti: “Bu kadının hamile olduğunu tahmin ettim, çünkü yerdeki el izleri çişini yaparken elleriyle kendini desteklediğini gösteriyor.”

    O anda bir gezgin girmiş sahneye ve çölde gezen kayıp bir deveyi bulduğunu söylemiş. Beramo prensleri azad etmiş, onları ödüllendirmiş ve danışmanları yapmış.

    Söz konusu üç prensin sağgörülerini gösterdikleri, hikayenin için hikayenin anlatıldığı ve tabii ki mutlu son ile bittiği başka maceraları da var.

    Kaynak: Wikipedia

    Kapanışı yaparken 3 Prens’in Yolculuğu ile (arketipsel dinamikleri itibariyla muhtemelen zıttını temsil eden) sezgi ve pratiğe dayalı bilgileriyle onlara yön veren yıldızı takip ederek (genç) Kral’ı ziyaret etmeye giden 3 Müneccim Kralı’ın arasındaki ilginç benzerliğe dikkat çekmek istiyoruz. Aşağıda paylaştığımız resimde hediyelerini getirdiklerini görürüz. Bunun yanı sıra yan tarafta ‘nitelikleri’ne gönderme yapan bir deveyi fark ederiz. Buradaki deve alçak egolar tarafından yaratılan kum fırtınasında bile başını dimdik tutan yüksek benliği temsil ederken, 3 Prensin hikayesinde niteliklerden ziyade kusurları sergiler (topal, kör, bir dişi kayıp).

    Son resim Heinrich Kunrath’a ait olup ‘Sonsuz Bilim’in Amfitiyatrosu’ adını taşıyan ünlü çalışmalarındandır. Gözlük takan, mum ve meşale ile çevrelenmiş olan, ancak buna rağmen Gerçeğin ışığını algılayamayan baykuşu tesmil eder. 3 Prensin hikayesinde olduğu gibi kusurlara gönderme yapılmaktadır. Sevgiler, Nalan ve Nico

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s