About the ‘Legend of Saint Christopher’ / ‘Aziz Christopher’in Efsanesi’ Hakkında


Christophoros in Frankenberg_'Via Veterum'-04

Christophoros in Frankenberg’s’ Via Veterum’.

[Türkçe çeviri için yorum bölümüne bkz.]

The legend of St. Christopher is a very good example of ancient hermetism going ‘ridding the tiger’ of the dominant culture that made it go ‘underground’ to protect its integrity. The ‘saints’ of Christianity are a vibrant testimony of this process of how an hegemonic and dominant culture ‘digest’ pre-existing cultures. It is the same with so many symbols that we now know mainly through their ‘post-digestion’ phase, like the pelican, for instance, which is mainly known for its christo-centric symbology (see our post about the pelican). To the Christian communities, St. Christopher is the patron of travelers and is being prayed for safe passage and journey. The hierarchy of the Roman Catholics is not unanimous about St. Christopher, whose ‘public’ presence per se appeared consistently in the late Middle Age. It’s name, Christopher is the English version of a Europe-wide name derived from the Greek name Χριστόφορος (Christóforos). The constituent parts are Χριστός (Christós), “Christ” or “Anointed”, and φέρειν (férein), “bear”: the “Christ-bearer”. It is a clear cross-interference of cultures. It’s Greek origins reminds us of the ancient times, especially of the Orphic mysteries. In the legend, Christopher is a later name given to the ‘giant’ Offerus. Offerus, is a clear hint at Orpheus, the ‘Greek Christ-like’ figure.


Christophoros in Frankenberg_'Via Veterum'

In the legend, Offerus searches for a master to serve, but a master he can respect, being fearless. He tries a few kings but was disappointed, eventually serves ‘the devil’ and to his surprise, discovers it is also fearful of a greater figure: Jesus Christ. He then wanders searching for such a person, meets an hermit that tells him that this ‘Jesus’ is everywhere in this world and by serving the people Offerus will be serving this ‘Jesus’. The Hermit even gives Offerus a new name: Christopher, the Christ-bearer, as his new appointed task is to help people cross a river. One day a child wants to cross to the other side and ‘Christopher’ takes him on his back, as he does for everyone he helps cross the river. At middle point, Christopher feels like the weight of his ‘passenger’ is becoming dramatically heavier and he says to him: “It is like I am now carrying the entire world’ and the child ‘Jesus’ answers: ‘Yes, the world I made’. Thus, Christopher recognizes the ‘Jesus’ he is serving and is being confirmed through is deeds.


This is the legend in a nutshell and its content suffices to excite any hermetist, as it is packed with layers of meaning. As we wrote in a post describing the work at the Scola Hermetica, ‘the hermetic path is about ‘creating meaning together’. Let’s start:


Offerus, hints at Orpheus, and also to Apollo. As they are symbols of the path of the sun on a yearly basis. This is also, why we have also some ‘Christopher’s with a dog head, pointing at specific events in the astrological and planetary calendar.



‘Jesus’, ‘Jesus-Christ’, is the principle of cosmic love being incarnated, hence Jesus representing the human aspect and Christ representing the cosmic aspect. Jesus-Christ is the activation of this incarnation of a cosmic principle and he is showing us how it is done. The new man is the one that has realized this incarnation of the cosmic principle and Jesus Christ is showing us the way by his own example, basic teaching method. He can do so may we. And this is the ‘good news’ heralded by Christianity and inside which the hermetist can read ageless`truths’, as the alchemist would read this legend, about ‘their gold’ and ‘their stone’, as in Fulcanelli’s ‘The Mystery of the Cathedrals’.


The ‘Durandal’ sword is what is left of a statue of…St Christopher in Rocamadour , France. The Adept, Fulcanelli, describes the lost artwork fully in his ‘ Mystery of the cathedrals’, highlighting the alchemical point of view of the legend of St.Christopher. /Aziz Christopher’i tasvir eden bir heykelden geri kalan ‘Durandal’ kılıcı, Rocamadour-Fransa. Üstad Fulcanelli kaybolan bu sanat eserini ‘The Mystery of the Cathedrals’ kitabında anlatıp Aziz Christopher efsanesindeki simyasal bakış açısının altını çizer.

The crossing of the river does not need any commentaries, as it is self-explanatory… The journey makes us go through experiences that grow us from our divided and divisive selves into a conscious unity that may be called essence, our nurtured root being. ‘Moses’s crossing of the red sea’ is another famous example and it implies ‘changes’ happening throughout our journey to consciousness. At the underground level, Charon and his boat helping the newly deceased souls to cross the river Styx and Acheron to reach the underworld. ‘As above so below’ again here: Moses and his pilgrims on the way towards consciousness, St. Christopher serving struggling Humanity and Charon serving the deceased souls.



In the middle of the waters, feeling his passenger heavier and heavier, hints also to Atlas supporting the world. There is a stage of the opening of the heart, where we FEEL (at our little levels) as God Feels and it is unbearable! We cannot stand this FEELING, bearing the sufferings and hope of the entire sentient beings on Earth, put us back to our finitude and humbles us to strive and play our part, as only joining with others can we ‘relieve the sorrow of our common father’.



The ‘giant’ is a reminder of a sociality that is long gone, where individuals (people who have found their balance that cannot be divided) were serving the community through the expression of their virtue. There were Giants, Patriarchs, Elders, etc… The history of modern society (as opposed to the nomadic communities) is about dividing people so that a minority can manipulate the majority and the whole layout of society is made to ensure this setting stays forever, unless the majority wakes up and become conscious of it true unitive powers. In the hermetic tradition, a giant is a realized master who has chosen to re-incarnate into our world to serve humanity ‘crossing’ the river towards sustainability and consciousness through the expression of one (sometimes more) virtue.


The Christ (love)-bearers, the Immortals of Taoism, the Luohans of Boudhism are the giants walking among us to help us cross the river towards ‘adulthood’, throughout the risky and conflict-ridden childhood and teenage periods.


To be continued…




This entry was posted in Semboller / Symbols and tagged , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to About the ‘Legend of Saint Christopher’ / ‘Aziz Christopher’in Efsanesi’ Hakkında

  1. ‘Aziz Christopher’in Efsanesi’ Hakkında

    Aziz Christopher’in efsanesi kadim hermetizmin ‘kaplana binmek’ eylemi için iyi bir örnek olup, bütünlüğünü korumak adına içinde bulunduğu kültürde ‘kaybolmak’ (yer altında saklanma) anlamına gelir. Hıristiyanlığın ‘azizleri’, egemen ile baskın bir kültürün mevcut kültürleri ‘sindiren’ bu sürecin canlı tanıklarıdır. Bu, genellikle ‘sindirim sonrası’ evreleri aracılığıyla bildiğimiz birçok sembol için de geçerlidir. Örneğin pelikan figürü ağırlıklı olarak İsa-Mesih’i çağrıştıran bir sembol olarak bilinmektedir (bkz. pelikan hakkındaki yazımız). Hıristiyan cemaatleri için Aziz Christopher yolcuların patron olup kendisine rahat bir geçiş ile yolculuk için dua edilir. Roma Katoliklerin hiyerarşisi ‘aleni’ var oluşu kendiliğinden sürekli olarak Orta Çağı’nın sonlarında ortaya çıkan Aziz Christopher hakkında bir fikir birliğine varmaz. Christopher, Yunanca Χριστόφορος (Christóforos) adından türetilen ve Avrupa çapında kullanılan bir ismin İngiliz versiyonudur. İsmin bileşenleri Χριστός (Christós), “Christ (ç.n. İsa-Mesih” veya “yağlanmış”, ve φέρειν (férein), “taşımak”tır: “İsa’yı taşıyan”. Bu, kültürlerin iç içe geçmiş halini gösterir. Yunanca kökeni bize kadim zamanları, özellikle Orfik gizemlerini hatırlatır. Efsaneye göre Christopher ‘titan’ Offerus’a sonradan verilen bir isimdir. Offerus ise Orpheus’a, ‘Yunan İsa’ya benzer’ figüre işaret etmektedir.

    Efsanede Offerus hizmet edebileceği, korkusuz olduğundan ona saygı duyabileceği bir usta aramaktadır. Birkaç kralı dener ancak hayal kırıklığına uğrar, sonuç olarak ‘şeytana’ hizmet eder ama görür ki o da daha yüce bir varlık karşısında korku doludur: İsa-Mesih. Bu kişiyi aramak için yola koyulur ve bir dervişle karşılaşır, derviş de bu ‘İsa’nın dünyanın her bir yanında olduğunu ve insanlara hizmet ederek Offerus’un bu ‘İsa’ya hizmet edeceğini söyler. Derviş Offerus’a yeni bir isim bile verir: İsa’yı taşıyan Christopher. Yeni görevi nehri geçen insanlara yardım etmektir. Bir gün bir çocuk nehrin diğer kıyısına geçmek ister ve nehri geçen herkeste yaptığı gibi ‘Christopher’ çocuğu omuzlarına alır. Yolun ortasında ‘yolcunun’ oldukça ağırlaştığını hisseder ve ona “Sanki tüm dünyayı taşıyorum’ der ve çocuk ‘İsa’ cevap verir “Evet, yarattığım dünyayı”. Böylece Christopher hizmet ettiği ‘İsa’yı tanır ve eylemlerinden dolayı tasdiklenir.

    Bu, hikayenin özeti olup birçok katmandan oluşan anlamı hermetikleri heyecanlandırmak için yeterince malzeme içerir. Scola Hermetica çatısı altında yürüttüğümüz çalışmaları tanıtırken yazdığımız gibi ‘hermetik gelenek ‘birlikte anlam üretmektir’’. Haydi başlayalım:

    Offerus hem Orfeus hem de Apollo’ya işaret eder. Onlar güneşin yıllık yörüngesinin sembolleridir. Bu yüzden bazı ‘Christopher’ler bir köpek başı ile tasvir edilmiş olup, astrolojik ve yıldız takvimlerde yer alan bazı özel olaylara işaret etmektedir.

    ‘İsa’, ‘İsa-Mesih’, enkarne olmuş kozmik sevginin ilkesini – İsa insan alemini Mesih ise kozmik alemi -temsil eder. İsa-Mesih kozmik bir ilkenin enkarnasyonunun aktivasyonu olup, bunun nasıl yapıldığına dair bize yol göstermektedir. Yeni insan kozmik ilkeyi hayata geçirmiş olandır ve İsa-Mesih kendi örneğinden yola çıkarak, temel bir eğitim yöntemiyle bize rol model olmaktadır. O bunu yapabiliyor, o halde biz de yapabiliriz. İşte bu Hıristiyanların müjdelediği ‘iyi haber’ olup hermetiklerin zamansız ‘gerçekler’ olarak algıladıklarıdır. Fulcanelli’nin ‘The Mystery of the Cathedrals’ eserinde olduğu gibi simyacılar bu efsanenin ‘altın’ ve ‘taşlarını’ çağrıştırdığını dile getirirlerdi.

    Nehrin geçişi kendiliğinden anlaşılan, yorum gerektirmeyen bir anlam içermektedir … Yolculukta bölünmüş parçalarımızı bilinçli bir ‘bir olma hali’ne getiren, başka bir deyişle öze veya beslenen kök varlığa geri dönmemizi sağlayan deneyimler yaşarız. ‘Hz. Musa’nın Kızıldeniz’i geçişi’ de bilinen bir diğer örnek olup bilince doğru giden yolculuğumuzda meydana gelen ‘değişimleri’ ima etmektedir. Yeraltına indiğimizde ise Şaron kayığıyla yeni ölmüş ruhlara Styx ve Acheron nehirlerini aşmaya yardımcı olur. Burada da ‘Yukarısı nasılsa aşağısı odur’ ilkesi geçerlidir: Hz. Musa ve yolcuları bilince giden yolculukta, Aziz Christopher mücadele eden İnsanlığa, Şaron ise ölmüş ruhlara hizmet halindedir.

    Nehrin ortasında yolcunun ağırlaştığını hissetmek aynı zamanda dünyayı taşıyan Atlas’a gönderme yapar. Kalbin açıldığı bir makam vardır, bu makamda Tanrı’nın hissettiğini (insani boyutta) bizler de HİSSEDERİZ ve bu dayanılmazdır! Dünya üzerindeki tüm duyusal varlıkların acı ve umutlarını taşıyan bu DUYGUYA dayanamayız. Bu duygu bize sınırlarımızı hatırlatır, alçakgönüllü olmamızı sağlar ve böylelikle rolümüzü oynamaya iter, çünkü sadece başkalarıyla ‘ortak babamızın üzüntüsünü hafifletebiliriz’.

    ‘Titan’ çoktan kaybolmuş olan bir sosyalliğin hatırlatıcısıdır; eskiden bireyler (dengesini kuran, bölünemeyen kişiler) kendi erdemlerinin ifadesi yoluyla topluma hizmet ederlerdi. Titanlar, Peygamberler, Büyükler, vb. vardı… Modern toplum tarihi (göçebe topluluklara karşıt olarak) insanları bölmek ve böylece bir azınlığın çoğunluğu manipüle edebilmesi üzerine kuruludur. Çoğunluk uyanıp gerçek birleştirici gücünün farkına varmadıkça bu düzen sonsuza kadar devam edecektir. Hermetik gelenekte bir titan kendini gerçekleştirmiş ve erdem(lerin) ifadesiyle istikrar ve bilince doğru gitmek üzere nehri ‘geçen’ insanlığa hizmet etmek üzere tekrar enkarne olmayı seçmiş olan bir ustadır.

    Mesih (Sevgi) taşıyıcıları, Taoizm’in Ölümsüzleri, Budizm’in Lohanları risk dolu ve çatışmalarla dolu çocukluk ve ergenlik döneminden geçerek ‘yetişkinliğe’ doğru gitmek üzere nehri geçmemize yardımcı olan, aramızda dolaşan titanlardır.

    Devam edecek…

  2. Logan says:

    A very nice teaching and I especially loved your slogan “the hermetic path is about creating meaning together. let’s start:” thanks for your meaning-making

  3. Thank you, dear Logan 🌿 Welcome ! Blessings, Nalan and Nico 🦉🦉

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s