Anna Kingsford-‘About The Association Of The Metals With The Planets’/ ‘Metallerin Gezegenlerle İlgili Yaptığı Çağrışımlar Hakkında’

Cabala, Spiegel der KUnst und Natur, in Alchymia_Stephan Michelspacher_1615-02

From Stephan Michelspacher’s’ ‘Cabala, Spiegel der Kunst und Natur, in Alchymia’. Augsburg, 1615.

[Türkçe çeviri için yorum bölümüne bkz.]

It is not idly or without meaning that the Metals have become associated with the Planets and with their divine Patrons. Chemistry is, as its radical implies truly the dark or secret art, Chemia, at once which is black or hidden, and that which, being black or hidden, and therefore of the same nature, sees. Plutarch tells us that by the word ‘Chemia’ the seeing pupil of the eye is designated, and we know that the eye is the mystic organ. Chemistry, therefore, is that art by which, rightly interpreted, we may discover hidden matters and read the planets and stars. It is in the science of Chemistry that the doctrine of Correspondances is first unfolded.

*

From the researches of Chemistry, or Dark Art, we obtain the Philosopher’s Stone, so called because Chemistry deals with Minerals, whereof the Stone is the type. And the same art applied to organic life, yields us the Elixir Vitae, so called because the study of this science deals with juices and essences. For all tissues in the organic world is but blood coagulate. In the mineral kingdom the metallic Radix first presents itself in the experimental process; and seeing that in Metals, as said Geber, is less perfection than in animals, we can the more freely perfect them. For those things in which Life dominates over corporeal consistency are endued with greater and nobler perfection, namely, that which subsists according to Mind and Soul.

*

In brief, the theory of the dark or secret art is the theory of Transmuttation applied to all things; that is, that the key which opens one of Nature’s doors doth open all, and that by Transmutation of terms every Riddle may be solved. Saith Arnold de Villanova in his ‘Speculum’: ‘There abides in Nature a certain pure Matter (Substance), which, being discovered and brought by Art to perfection, converts to itself proportionally all imperfect bodies that it touches’ And Friar Bacon says: ‘Species are not transmuted, but their subject-matter rather.’ Therefore, the first work is to reduce the body into water (that is, ‘Mercury’), and this is called Solution, which is the Foundation of the whole art. Form is ephemeral and phenomenal. Subject-Matter is eternal and noumenal, and applies to all bodies alike.’

*

Thus, as in the mineral kingdom the Formal Light produces Gold, so in the vegetable kingdom it produces the Elixir of the Wise. And what is this Water, or Mercury, into which all things are reducible, but the heavenly Ether or Hera, Mistress of Gods and Men? This also is the Generator, or Protean Water, of all things, the which is symbolized by the silver-footed Thetis, Mother of Achiles. For her spouse, Peleus, only won her as his bride by holding her fast in his embrace throughout her many transformations, by which she sought to elude and deceive him. But in all her manifold forms she remained the same, and he knew it, and was not deceived; nor did he relinquished his grasp of her. So he won her, and she bore him the hero Achiles, the conqueror of Troy.

*

Now is not the whole tale of the Trojan War Alchemic? For it all arose out of that Apple of Discord flung upon the marriage-table of Peleus and Thetis. Peleus is the Seeker after Truth, the Philosopher or Lover of Wisdom in its Virgin Essential; and when at last he has discovered the Alchemical Secret, he begets by this knowledge the Force which is alone able to subvert the stronghold of Materialism. This war costs the hero his life, it is true, but not before he has slain Hector, the terror of the true doctrine; and he dies because on one spot only he was vulnerable and mortal. His heel was his Judah. Achiles is the typical Solar hero, whom the Sons of darkness slay, and who rises again and mounts to heaven, regenerate.

*

All these Alchemic myths are but parables of the incessant strife between Materialism and Spiritualism. Of the same kind, too, is that which tells how Ixion desired to embrace the true Hera, or original Life, and instead was deluded by a cloud which he took for the Goddess. In like manner are the Materialists deluded who have deified Matter in the place of the Spirit, and flatter themselves that they have penetrated to the inmost secret of things, taking an illusion or phantasm for the reality they cannot attain.

*

Now, the alchemists say that the true and Archaic Water is divided in four parts, or hypostatic relations, called Elements. And in the ‘ Golden Treatise’ of Hermes it is said that the third part of this Water is coagulate, but the rest are the Weights of the Wise-to wit, Mind and Soul: ‘All the sciences of the world’, he says, ‘are comprehended in this hidden wisdom, and this and the learning of the art consists in these wonderful hidden elements. Our Stone is from many things and of various colors, and composed of four elements, which we ought to divide and dissever and segregate, preserving the Water(Substance) and the Fire dwelling therein (Spirit) which is the four elements’. And Again: ‘Know that the hen’s Egg is the greatest help with respect to the proximity and relationship of the Matter (Substance) with Nature; for in it there is a spirituality and conjunction of elements, and an earth which is golden in its tincture’. So, this Alchemic Stone is therefore the Yolk of the Egg and the Sun of the System, and the leaven in the midst of the measures of Meal. And how, after the reiterated statements of the Alchemists, shall any say that man is not fourfold?

*

But we find in the Alchemic process that the art of Transmutation is not without loss. There is a base residue which is not transmuted. For not withstanding the Adepts say that metals and all things in the world derive their origin therefrom, yet in all there is some impurity, and therefore a certain weight is lost in transmuting them; but in Gold there is none, but the Formal Light is wholly swallowed up in it without residue. For although all metals have their origin from thence, yet nothing is so friendly to it as Gold (the Soul); it is even like a mother to it, as saith Sendivogius. Out of it also Gold is itself produced.

*

The manner of treating metals for transmutation is by sublimation, or, as it is sometime called, fixation, operated over and over again. This Hermetic sublimation is said to change the matter by meliorating, urging on life to its primal state. (Here again is the fable of Thetis and Peleus.)

*

So there is Somewhat, which is refuse and dross, and returns to the eighth sphere. Nine months is the child of the human race carried in the womb before it comes to perfection. And, as ‘Scipio’s Dream’ (Cicero) tells us, Man passes through nine spheres or cycles of evolution. He is quickened, or made living, in the sixth; in the seventh he is perfected and viable, and may be born alive; but nine is the number of the consummation. In the early months of gestation Man is not truly a man, but only an embryo, in the likeness of a fish, a reptile, or a beast-his initial stages.

Cabala, Spiegel der KUnst und Natur, in Alchymia_Stephan Michelspacher_1615-01

From Stephan Michelspacher’s’ ‘Cabala, Spiegel der Kunst und Natur, in Alchymia’. Augsburg, 1615.

***

Source: by Anna Kingsford.

Extract from: ‘Life of Anna Kingsford’,

by Edward Maitland.

From page 219 to 221 up.

anna_kingsford_08

*

More about Anna Kingsford

and the Hermetic Society, here

This entry was posted in Spiritüel Ustalar / Spiritual Masters and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Anna Kingsford-‘About The Association Of The Metals With The Planets’/ ‘Metallerin Gezegenlerle İlgili Yaptığı Çağrışımlar Hakkında’

  1. ‘Metallerin Gezegenlerle İlgili Yaptığı Çağrışımlar Hakkında’

    Metaller boş yere veya anlamsız bir şekilde Gezegenlerle veya ilahi Patronlarıyla çağrışım yapmazlar. Kökeni gerçekten koyu veya gizli sanatı içerdiğinden Kimya, birden siyah veya gizlenmiş olan, bu yüzden aynı niteliği taşıyan ve gören Simya’dır. Plutarch’a göre ‘Simya’ kelimesiyle gözün gören göz bebeği tanımlanmış olup mistik organımız gözün olduğunu biliriz. Dolayısıyla doğru yorumlandığında Kimya gizli konuları keşfettiğimiz, gezegen ve yıldızları okuyabildiğimiz sanattır. Eşduyumlar öğretisi ilk Kimya biliminde gözler önüne serilir.

    Kimya veya Koyu Sanat kapsamında yapılan araştırmalarla Felsefe Taşı’nı elde ederiz, çünkü Kimya Minerallerle, özellikle Taşlarla ilgilenir. Organik hayata uygulandığında aynı sanat bize Elixir Vitae’yi (yaşam iksirini) verir, çünkü bu bilimin çalışmaları su ve esansları kapsar. Organik dünyadaki tüm dokular kan pıhtılaşmasıdır. Mineral âlemde öncelikle Radix metali kendini deneysel süreçte tanıtır; Geber’in dediği gibi Metallerde hayvanlardan daha az mükemmellik hâkim olduğundan onları kolaylıkla mükemmelleştirebiliriz. Hayatın maddesel tutarlılığına hâkim, Zihin ile Ruh’a göre var olan şeylere daha büyük ve asil mükemmellikler sağlanmaktadır.

    Kısacası koyu veya gizli sanatın teorisi, her şeye uygulanan Dönüşüm teorisidir; dolayısıyla Doğa’nın kapılarından birini açan anahtar hepsini açar, terimlerin Dönüşüyle her bir Bulmaca çözülebilir. Arnold de Villanova ‘Speculum’ adlı eserinde şunu söyler: ‘Doğada keşfedilen ve Sanatla mükemmelliğe getirilen belirli bir saf madde (öz) dokunduğu tüm kusurlu bedenleri orantılı olarak kendisine dönüştürür.’ Friar Bacon ise şöyle der: ‘Türler değil ancak özleri dönüştürülür.’ Bu yüzden ilk yapılması gereken iş bedeni suya indirgemektir (bu ‘merkür’dür), bunun adı tüm sanatın Temeli olan Çözünmedir. Şekil geçici ve olgusaldır. Öz ise sonsuz olup duyularla algılanmaz, tüm bedenlerde aynı şekilde geçerlidir.’

    Bu nedenle nasıl ki mineral âlemde Biçimsel Işık Altın üretiyorsa, bitkiler âleminde Bilgelerin Yaşam İksiri üretilir. Peki, eşsiz Eter veya Tanrılar ile İnsanların Kraliçesi olan Hera hariç her şeyin indirgenebildiği bu Su veya Merkür nedir? Aşil’in annesi, gümüş ayaklı Thetis tarafından sembolize edilen, her şeyin Üreticisi veya İlk Suyudur. Eşi Peleus birçok dönüşümü boyunca onu hızlı bir şekilde tutarak gelin olarak kazandı, ancak o kaçmanın ve eşini kandırmanın peşine düştü. Ancak girdiği birçok şekilde aynı kaldı. Eşi bunu biliyordu, dolayısıyla ne kandırıldı, ne de onu kavrayışından vazgeçti. Dolayısıyla onu kazandı ve Thetis ona Truva’nın fatihini, kahraman Aşil’i verdi.

    Peki, bu durumda tüm Truva Savaş hikâyesi simyasal değil midir? Hepsi, Peleus ve Thetis’in evlilik masasına savrulan Anlaşmazlık Elması’ndan çıkmadı mı? Peleus Gerçeği arayan, Bakir Özüyle var olan Bilgeliğin Sevgilisi veya Filozofudur. Sonunda Simyasal Gizem’i keşfettiğinde bilgisiyle tek başına materyalizmin kalesini yıkabilen Gücü yaratır. Bu savaş, kahramanı hayatından eder, ancak öncesinde gerçek öğretinin terörü olan Hektor’u katleder. Ve tek bir yerde savunmasız ve ölümlü olduğu için ölür. Topuğu Yahudası’dır.

    Aşil karanlığın Oğulları katlettiği tipik bir Güneş kahramanıdır, tekrar yükselir ve cennette yeniden hayat bulur.

    Tüm bu Simyasal mitler Materyalizm ve Spiritualizm’in arasındaki süregelen mücadeleyi anlatan mesellerdir. İksion’un gerçek Hera veya orijinal Hayatı kucaklamak istediği ancak bunun yerine Tanrıça’ya benzettiği bulut ile kandırıldığını anlatan hikâye de aynı türdendir. Benzer şekilde, Ruh yerine Maddeyi tanrılaştıran Materyalistler de yanılır. Şeylerin en derin sırrına nüfuz ettikleriyle övünüp, erişemedikleri gerçeğin yerine yanılsamayı veya fanteziyi koyarlar.

    Şimdi simyacılar asıl ve Arkaik suyun dörde veya hipostatik ilişkilere, Elementlere bölündüğünü söylüyorlar. Hermes’in ‘Altın Öğütleri’nde bu Suyun üçüncü parçasının pıhtılaşma olduğu, diğerlerinin ise Bilgelerin Tartıları, Zihin ve Ruh olduğu yazılıdır: ‘Dünyadaki tüm bilimler bu gizli bilgelik ile anlaşılmaktadır. Bu ve sanatın öğrenilmesi bu harika gizli elementlerde saklıdır. Taşımız pek çok şeyden, çeşitli renklerden ve Su (Madde) ile (Ruhta mesken eden) Ateşi koruyup birbirinden ayırmamız gereken dört elementten oluşur.’ Ve Yeniden: ‘Maddenin Doğa ile olan yakınlığı ve ilişkisi açısından en büyük yardımın tavuk yumurtasının olduğunu bil; çünkü orada bir maneviyat ve elementlerin birleşmesi söz konusudur, ayrıca tentürü altın olan bir topraktır.’ Dolayısıyla bu Simyasal Taş, Yumurtanın Sarısı ve Sistemin Güneşi, Yemeğin ölçülerinin ortasındaki mayadır. Peki, Simyacıların tekrarladığı bu söylemlerden sonra kim insanoğlunun dört katmanlı olmadığını söyleyebilir?

    Ancak Simyasal süreçte Dönüşüm sanatının da kayıplara yol açtığını görüyoruz. Dönüşmeyen temel bir tortu vardır. Bunu inkâr etmeyen ustalar metallerin ve dünyadan gelen her şeyin bu tortudan türediğini dile getirirler. Yine de her birinde biraz kirlilik vardır, dolayısıyla onları dönüştürürken belli bir ağırlık kaybolur. Ancak Altında bu söz konusu değildir, Biçimsel Işık tortu bırakmaksızın içinde yutulur. Tüm metallerin tortudan türemesine rağmen hiçbir şey ona Altın (Ruh) kadar nazik davranmaz; hatta Sendivogius’un dediği gibi altın bir anne gibidir. Ondan Altının kendisi üretilir.

    Metallerin dönüşümü süblimleşme veya bazen adlandırıldığı gibi tekrar tekrar çalıştırılan sabitleşme ile gerçekleştirilir. Söz konusu Hermetik süblimleşme ile maddenin düzelerek ilk haline dönme isteğini yerine getirdiği söylenir (burada yine Thetis ve Peleus’un meseli akla gelir).

    Dolayısıyla reddetme ve atık olan, sekizinci katmana geri dönen bir parça var. İnsan ırkında bir çocuk mükemmelleşene kadar dokuz ay boyunca rahimde taşınır. Ve ‘Scipio’s Dream’ (Cicero) adlı eserde denildiği gibi, İnsanoğlu evrimin dokuz katman veya döngüsünden geçer. Altıncısında hızlandırılır veya bir yaşam biçimi alır; yedincisinde mükemmelleştirilir, sürdürülebilir kılınır ve canlı hayata gelebilir; ancak dokuz tamamına erdirmenin numarasıdır. Gebeliğin ilk aylarında İnsanoğlu gerçekten bir insan değildir, ancak bir balığa, sürüngene veya canavara benzeyen bir cenindir – bunlar ilk aşamalarıdır.

    ***
    Kaynak:
    Yazar Anna Kingsford. Edward Maitland tarafından kaleme alınan ‘Life of Anna Kingsford’ adlı eserden bir alıntı. 219 – 221. sayfalar.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s