‘Hymn to the Sun, Under the Name of Bacchus’/ ‘Bacchus Adı Altında Güneş’e Ezgi’

Monde Primitif_Histoire du Calendrier_Tome IV-1776-07-detail_02

[Türkçe çeviri için yorum bölümüne bkz.]

  

‘The Hymn to the Sun’ preserved by Martianus Capella, in his ‘Wedding of Philologia and Mercur’, is little known and contains a summary of the Egyptian and Pythagorean Theologies concerning the Sun and this is why we shared it with our readers, with an attempt to translate it and some observations.

1. The translation:

‘Supreme strength of the unknown Father, His first born, principle of feeling and intelligence, source of light, rule of nature, glory of the Gods, proof of their existence, eye of the world; blazing radiance of the Olympus, of which it is only allowed to perceive the Father placed above the World; and conceive the great God; You, who in your immense towers rule the Universe and its revolutions: because you journey in its midways, giving to the upper Worlds a temperate warmth, and dictating your laws to the sacred stars of the Gods, because you are placed in the fourth orbit; and your number has been assigned to you by the rightful reason, so that as far from the beginning you manifest us a double tetra-chord.

*

The Latium calls you the Sun, because, after the Father, you are the only source of light. Twelve rays crown your sacred head, because you are forming that many hours. Four steeds are harnessed to your carriage, because you are taming the quadrille formed by the Elements. As you are dissipating the darknesses, you manifest the light of the heavens, you are called Phoebus who discovers the mysteries of the future; and Lyeus, because you dissipate the mysteries of the night. The Nil adores you under the name of Serapis; Memphis, under the one of Osiris. In the festivals of Winter (Hyver), you are called Mithra, Pluton, the barbarian Typhon. You are revered also under the names of the handsome Atys, and of the cherished child of the plow. In the burning Lybia you are Ammon; and in Biblos, Adonis. Therefore, the whole Universe invokes you under different names.

*

I salute, You, true face of the Gods, image of your Father, you of which three letters, that gives a value in numbers of six hundred height, form the sacred name, the surname and the omen. Grant us, o Father, to climb into the ethereal assemblies of the Spirit; and to contemplate, through the blessing of your sacred name, the blazing of the heavenly torches.’

 2. Some observations:

This hymn, composed in the taste (manner) of Orpheus’s hymns, is especially remarkable because we find in it the exposition of the ideas that the Ancients were having of the Sun, of its Maker. His Father was,’ the Great God, the unknown Father, that dwells beyond the sensible world; he was his first born, his most perfect image, the eye of the world, the source of knowledge and all light. Ruler of all the sensible world, he was dwelling in its middle’, and likewise forming the double tetra-chord, or the two quarts, that we have spoken before, that we represent here as a double lyre, and due to that the Sun got the name of Mises.

We see also here the confirmation of what we have suggested, that the Sun was the supreme God of all the nations and that they differ only in the names they were giving to him, being called Osiris by the inhabitants of Memphis, Serapis by those of another part of Egypte, Ammon in Lybia, Adonis in Syria, Atys in phrygia, Phoebus in Greece, etc.,

We see also, that two relatively different names were given at Summer or in Winter; that those of Mithra, Pluton and Typhon were related to the Winter Sun; that the Sun is the same as Bacchus; because this star is here called Lyeus, which was a name absolutely proper to Bacchus, as the fire that dissipates darkness and black grief.

Also, Plutarch was assuring that Adonis, which is here one of the names of the Sun, was the same with Bacchus, and we cannot doubt it when we take a glance to the Hymn to Adonis by Orpheus, who is called ‘the excellent Genius of the multiplied names; male and female; two horned; who dies and fires itself back with the years, who sometimes lives in the Tartarus, sometimes finds himself in the Heavens; who bears the earth with abundant fruits, who indulges in hunting and of whom fair-haired Prosperpine was the mother.’

Let’s start with this last aspect: If Adonis is called ‘the son of fair-haired Prosperpine’, that is a quality that is also common with the ancient Bacchus; we will see late, when we will give the narrative of Nonnus’s poem on Bacchus, that he was the son of Prosperpine and Iou.

We will also see that he is called Zagreus; but this word we couldn’t discover until now the origin, is perfectly consistent with one of the preceding attribute of Adonis and which is depicting him as indulging in hunting. Zagreus, for Za-agreus, meaning a great, fearless hunter.

The attribute ‘two horned’ mirrors to the bull aspect given to Bacchus; the same with ‘ male and female’.

Now as for the names by which Adonis is represented as ‘dying’ and ‘resurrecting with the years’; ‘sometimes in the underworld, sometimes in the Heavens’, ‘ bearing the earth with abundant fruits’, they prove without any doubt that Adonis was the Sun, that it was his name as Lord of the Universe.

2014-classic-mythology-2-adonis-soni-a

by Soni Alcorn-Hender

Bacchus appears in the same hymn, under another aspect that i have not seen elsewhere; he is designated by these words: ‘Curvi & puer aratri’ (The dear son of the Plough). This dear son, it was him one would invoke in the Mysteries of Ceres under the name of Iackus and was he considered the son of Jupiter and Prosperpine, or Ceres herself, according to others. Here he is represented as a child with a van, the emblem of agriculture. (note: Iacchus is also known as ‘Triptolemus’ which means ‘opening furrows with a plough’, hence the van or cart- See Pluche, ‘Histoire du Ciel’, page 411)

 

Last but not least, our last figure, Bacchus-Hyes. This hymn presents an enigmatic aspect of the Sun, which is explained by one of the names of Bacchus, Hyes, as Legrand and Grandis have noticed. This name is composed of three letters and together their value is of 608: Y has a value of 400; H of 8; and S of 200.

But this name means rainy, an aspect that fits the Sun-Bacchus as master and moderator of the humid Nature.

This name also offers the meaning of omen, because one would cast omens from the rain, from a rainy year, and it is the name of a constellation, the Hyades, considered as a rainy constellation and were regarded as the nannies of Bacchus.

 

 ***

Source: 

From Antoine Court de Gebelin’s

‘Le Monde Primitif’,

Tome 4_page 544 to 548.

Original French here:

*

Monde Primitif_Histoire du Calendrier_Tome IV-1776-07

An Eleusinian Initiation, in ‘Monde Primitif’, volume IV

*

Martianus Capella’s

 ‘Wedding of Philologia and Mercur’

original Latin

here

and about

Martianus Capella’s

life and legacy

here

 

This entry was posted in Spiritüel Ustalar / Spiritual Masters and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to ‘Hymn to the Sun, Under the Name of Bacchus’/ ‘Bacchus Adı Altında Güneş’e Ezgi’

  1. Martianus Capella Güneş’e Ezgi’yi günümüze aktarmıştır. Ezgi Capella’nın ‘Philologia ve Merkür’ün Evliliği’ adlı eserinde yer alır ve pek az bilinmekle beraber Mısırlı ve Pisagorcu İlahiyatın Güneş’e ilişkin kelamını özetler. Bu sebepledir ki Ezgi’nin bir çevirisini bazı gözlemlerle beraber okuyucularımızla paylaşmak istedik.

    1. Çeviri:

    Hiçlik perdesinin ardındaki bilinmeyen Baba’nın kudreti, onun ilk evladı, sezinin ve aklın ilkesi, ışığın kaynağı, tabiatın hükümranı, Tanrıların azameti ve kanıtı, alemin gözü ve Olimpos’un ışıyan nuru; alemlerin ardındaki Baba’yı hissetmeyi ve ulu Tanrı’nın idrakini sadece o nur haizdir. Ey Olimpos’un ışıyan nuru, Sen upuzun burçlarında Evrene ve devirlerine hükmediyorsun. Orta alemde dolaşıp durduğun için üstteki alemleri uyumlu ve ılık kılar ve dördüncü gök kürede yer aldığın için Tanrıların ilahi yıldızlarına yasalarını buyurursun. Senin sayın haklı ve adil bir izana göre tedbir edilmiş olup başlangıçtan beri iki dört-tel olarak tecelli edersin.

    *

    Latinler sana Güneş der, zira sen Baba’nın sonrasında tek ışık kaynağısın. On iki ışın ilahi başını taçlandırır çünkü senin teşekkül etmen on iki saat sürer. Gem vurduğun dört kısrak arabanı çeker çünkü Elementlerin oluşturduğu dörtlüğü ehlîleştirirsin. Karanlıkları def ettikçe göklerin nurunu ortaya çıkarırsın. Böylece bir adın Phoebus’tur ve gecenin gizini açık ettiğinde adın Lyeus’tur. Nil seni Serapis ismiyle ulular, Memphis’se Osiris. Hyver, yani Kış şenliklerinde Mitra, Pluton ve öteden gelen Typhon (Tayfun) diye zikredilirsin. Sana güzel Atys’in isimleriyle de itibar edilir, sürmenin sevgili çocuğunun adıyla da. İşte tüm evren Seni farklı isimlerle zikreder.

    *

    Tanrıların hakiki yüzü ve Baba’nın sureti, selamlıyorum Seni. Mukaddes ismin ki o hem soy ismindir hem de bir nişane, değeri altı yüz sekiz olan üç harften meydana gelir. Ey Baba, bize Ruh’un eterik meclisine tırmanmayı ve kutsal adının takdisiyle göklerin demet demet alevlerini seyretmeyi nasip eyle!

    2. Bazı Gözlemler:

    Orpheus’un ezgilerine benzer bir biçimde yazılan bu ezgi Eskilerin Güneş’e ve onun yaratıcısına dair fikirlerini beyan etmesiyle kayda değerdir. Güneş’in Babası duyulabilir dünyanın ötesinde hiçlik perdesinin ardındaki bilinmez Baba, yani ulu Tanrı’dır. Güneş Baba’nın ilk çocuğudur, O’nun en mükemmel sureti, alemin gözü, tüm bilmenin ve ışığın kaynağıdır. Duyulabilir dünyanın hükümdarı olan Güneş orta alemde yer alır ve sekiz telli bir lirle ifade edilen çift dört-teli, diğer adıyla iki dörtlüğü oluşturur. Bu sebeple Güneş’e Mises adı verilir.

    Burada ayrıca görüyoruz ki Güneş tüm milletlerin ulu Tanrısı olup milletlerin tasavvuruna göre farklı isimler kabul etmiştir: Memphis’te adı Osiris, Mısır’ın başka bir yerinde adı Serapis, Libya’daki adı Ammon, Suriye’deki adı Adonis, Frigya’daki adı Atys ve Yunanistan’daki adı Phoebus’tur vs…

    Ayrıca yine görüyoruz ki Güneş’e Kış ve Yaz mevsimlerinde ayrı isimler bahşedilmiştir. Kışın Güneş’e Mitra, Pluton ve Typhon (Tayfun) gibi isimler verilir. Güneş’e mevsimlere göre farklı isimler verilse de burada Güneş’e katiyetle Bacchus’u ifade eden ve karanlıkları ve kara hüznü def eden Lyeus dendiği için Güneş’in değişmeyen adı Bacchus’tur.

    Plutarkos burada isimlerinden biri olarak verilen Adonis’in Bacchus’la aynı isim olduğunu belirtir. Bunun üstüne Orpheus’un Adonis’in Ezgisi’ne baktığımızda bu durum kesinleşir. Orpheus’e göre Ezgi’de Adonis “farklı isimlerle anılan hem dişi hem eril, iki boynuzlu aşkın yaratıcı Güçtür ve o Güç ölen ve yılları geriye sarıp yeniden filizlenen, bazen yeraltı Tartarus’a, bazen göklere kurulan, topraktan rızkı çıkaran, avcılıktan zevk alan, annesi güzel saçlı Prosperpine olan Güç’tür.”

    Belirtelim ki eğer Adonis ‘güzel saçlı Prosperpine’in oğlu’ olarak betimleniyorsa, bilinmelidir ki bu nitelik sıklıkla kadim Bacchus’a da yakıştırılır. Sonradan, Nonnus’un Bacchus şiirini aktardığımızda göreceğiz ki Bacchus Prosperpine ve Iou’nun oğludur.

    Bacchus’un Zagreus diye başka şekilde isimlendirildiğini de görürüz; ancak, yakın zamanda ortaya konan etimolojisi bu kelimenin Adonis’in bir özelliğini tasvir eder: Zagreus avcılıktan zevk alır. Köken olarak Za-agreus ulu ve korkusuz avcı demektir.

    ‘İki boynuzlu’ olma özelliği Bacchus’un boğa görünümünü ve ‘hem dişi hem eril’ oluşunu aynalar.

    Adonis’in ‘ölen’ ve ‘yılları geriye sarıp yeniden filizlenen’, ‘bazen yeraltı Tartarus’a’, ‘bazen göklere kurulan’, ‘topraktan rızkı çıkaran’ temsilleri Adonis’in Güneş ve adının da Alemlerin Rabbi, Evrenin Sahibi olduğunu ortaya koyar.

    Aynı ezgide, başka bir yerde görmediğim bir görünümde, Bacchus yine betimlenir: ‘Curvi & puer aratri’ (Sürmenin sevgili çocuğu). Bu sevgili çocuk Jupiter ve Prosperpine’in, bazılarına göre Ceres’in oğlu olup Iacchus ismiyle Ceres’in Gizemlerini anacaktır. Burada tarımın işareti olup sürmeli bir arabada çocuk olarak temsil ediliyor. (Iacchus ‘Triptolemus’, ‘toprağı süren’, olarak da bilinir. Araba işareti de buradan gelir. Bkz. Pluche ‘Histoire du Ciel’, sf.411)

    Son ama bir o kadar önemli olarak Bacchus ve Hyes arasındaki ilişkiyi görelim. Bu ezgi Güneş’in muammasını belirtir. Legrand ve Grandis’e göre Hyes ismi bu muammayı açıklar. Hyes üç harften oluşur: Y, H, S. Bu üç harfin değerleri toplam 608 olmak üzere sırasıyla 400, 8, 200’dür.

    Hyes yağmurlu demektir ve Güneş-Bacchus’ün nemin tabiatını dengeleyen usta olduğunu ortaya koyar.

    Hyes aynı zamanda nişane demektir çünkü yağmur nişanelere ilham olur. Hyes Hyades olarak bir yıldız diziliminin de ismidir. Hyades, yağmurlu yıldız dizilimi olarak bilinir ve barındırdığı yıldızlara Bacchus’ün emziren dadıları denir.

    ***
    Çeviri: Emir A. İnanç

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s